Artykuł 13

1. Państwa członkowskie podejmują wszystkie wymagane środki, aby kwota odpowiadająca należnościom ustalonym na mocy art. 2 została udostępniona Komisji zgodnie z przepisami niniejszego rozporządzenia.

2. Państwa członkowskie są zwolnione z obowiązku udostępniania Komisji kwot odpowiadających należnościom ustalonym na podstawie art. 2, które okażą się nieściągalne z któregokolwiek z następujących względów:

a) działania siły wyższej;

b) innych przyczyn, powstałych nie z ich winy.

Państwa członkowskie są również zwolnione z obowiązku udostępniania Komisji kwot odpowiadających należnościom ustalonym na podstawie art. 2 w przypadku, gdy udowodnią, że błąd popełniony przez dane państwo członkowskie po ustaleniu tych należności – taki, jak te prowadzące do spóźnionego zapisu na odrębnych rachunkach – nie miał wpływu na nieściągalność kwoty odpowiadającej należnościom na podstawie art. 2.;.

Państwa członkowskie mogą zostać zwolnione z obowiązku postawienia do dyspozycji Komisji kwot odpowiadających należnościom ustalonym na mocy art. 2 w przypadku, gdy należności te okażą się nieściągalne z uwagi na odroczenie zapisu na rachunkach lub opóźnienie powiadomienia o długu celnym, tak aby nie utrudniać postępowania karnego w sprawie mającej wpływ na interesy finansowe Unii.

Nieściągalność kwot ustalonych należności stwierdzona zostaje decyzją właściwych organów administracyjnych, po ustaleniu przez nie, że kwot tych nie można uzyskać.

Kwoty ustalonych należności uznaje się za nieściągalne najpóźniej po upływie pięciu lat od dnia ustalenia kwoty zgodnie z art. 2 lub, w przypadku wniesienia odwołania do organu administracyjnego bądź do sądu, po tym, jak wydana, przekazana lub opublikowana zostanie ostateczna decyzja.

W przypadku otrzymania płatności częściowych okres pięciu lat rozpoczyna bieg najpóźniej w dniu dokonania ostatniej zapłaty, o ile nie powoduje ona wygaśnięcia wierzytelności.

Kwoty, których nieściągalność stwierdzono lub kwoty uznawane za nieściągalne, zostają ostatecznie usunięte z odrębnych rachunków, o których mowa w art. 6 ust. 3 akapit drugi. Zostają one wykazane w załączniku do kwartalnego sprawozdania, o którym mowa w art. 6 ust. 4 akapit pierwszy i, w stosownych przypadkach, w kwartalnych opisach, o których mowa w art. 5 rozporządzenia (UE, Euratom) nr 608/2014.

3. W ciągu trzech miesięcy od dnia wydania decyzji administracyjnej, o której mowa w ust. 2, lub zgodnie z terminami, o których mowa w tym ustępie, państwa członkowskie przekazują Komisji sprawozdanie zawierające informacje o przypadkach, w których zastosowano przepisy ust. 2, pod warunkiem że ustalone należności, których te przypadki dotyczą, przekraczają kwotę 100 000 EUR.

Sprawozdanie to zawiera wszystkie informacje niezbędne do pełnego zbadania przyczyn, o których mowa w ust. 2 lit. a) i b) niniejszego artykułu, które nie pozwoliły zainteresowanym państwom członkowskim na udostępnienie odnośnych kwot, oraz działań, jakie państwa członkowskie podjęły w celu ich odzyskania w danym przypadku lub przypadkach.

Sprawozdanie sporządza się na formularzu sporządzonym przez Komisję. W tym celu Komisja przyjmuje akty wykonawcze. Te akty wykonawcze przyjmowane są zgodnie z procedurą doradczą, o której mowa w art. 16 akapit drugi.

4. W ciągu trzech miesięcy od otrzymania sprawozdania, o którym mowa w ust. 3, Komisja przekazuje swoje uwagi zainteresowanemu państwu członkowskiemu. Komisja może jednokrotnie przedłużyć ten termin o kolejne trzy miesiące oraz odpowiednio informuje o tym zainteresowane państwo członkowskie.

Komisja może zwrócić się z wnioskiem o dodatkowe informacje. W takich przypadkach termin przewidziany w akapicie pierwszym rozpoczyna bieg w dniu otrzymania dodatkowych informacji, o które się zwrócono. Zainteresowane państwo członkowskie przekazuje dodatkowe informacje w ciągu trzech miesięcy. Na wniosek zainteresowanego państwa członkowskiego termin ten przedłuża się jednokrotnie o kolejne trzy miesiące.

W przypadku gdy państwo członkowskie nie może dostarczyć jakichkolwiek dodatkowych informacji, o które zwróciła się Komisja, może powiadomić o tym Komisję. Komisja przekazuje wówczas swoje ostateczne uwagi w ciągu trzech miesięcy od daty otrzymania tego powiadomienia na podstawie dostępnych informacji. Komisja może przedłużyć ten termin jednokrotnie o kolejne trzy miesiące oraz odpowiednio poinformować o tym zainteresowane państwo członkowskie.

5. Jeżeli państwo członkowskie i Komisja nie zgadzają się w sprawie względów, o których mowa w ust. 2, państwo członkowskie może zwrócić się do Komisji o przeprowadzenie przeglądu jej uwag zgodnie z art. 13b.

ROZDZIAŁ IIIa

PŁATNOŚCI OBJĘTE ZASTRZEŻENIAMI I PROCEDURA PRZEGLĄDU