Lexeva to wyłącznie wyszukiwarka aktów prawnych. Nie udzielamy porad prawnych i nie oceniamy spraw. Czym Lexeva nie jest

Rozporządzenie Rady (UE, Euratom) nr 609/2014 z dnia 26 maja 2014 r. w sprawie metod i procedury udostępniania tradycyjnych zasobów własnych, zasobów własnych opartych na VAT i zasobów własnych opartych na DNB oraz w sprawie środków w celu zaspokojenia potrzeb gotówkowych (wersja przekształcona)

Rozdział I — PRZEPISY OGÓLNE

Artykuł 3

W mocy

Przechowywanie dokumentów potwierdzających

Państwa członkowskie podejmują wszelkie stosowne środki, aby dokumenty potwierdzające, które dotyczą ustalenia i udostępnienia zasobów własnych, były przechowywane przez okres co najmniej trzech lat kalendarzowych, licząc od końca roku, którego te dokumenty potwierdzające dotyczą.

Dokumenty potwierdzające odnoszące się do procedur i podstawowych statystyk, o których mowa w art. 3 rozporządzenia (WE, Euratom) nr 1287/2003, przechowywane są przez państwa członkowskie do dnia 30 listopada czwartego roku następującego po danym roku budżetowym. Dokumenty potwierdzające dotyczące zasobów własnych opartych na VAT są przechowywane przez taki sam okres.

W przypadku gdy weryfikacja zgodnie z art. 2 ust. 3 rozporządzenia (UE, Euratom) nr 608/2014 lub art. 11 rozporządzenia Rady (EWG, Euratom) nr 1553/89 (

1

) dokumentów potwierdzających, o których mowa w akapicie pierwszym i drugim, wykaże, że wymagana jest korekta, dokumenty te przechowuje się po upływie terminu przewidzianego w akapicie pierwszym, przez wystarczający okres umożliwiający dokonanie i monitorowanie korekty.

W przypadku gdy spór między państwem członkowskim a Komisją dotyczący obowiązku udostępnienia pewnej kwoty zasobów własnych rozstrzygany jest za obopólną zgodą lub w drodze decyzji Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, dane państwo członkowskie przekazuje Komisji dokumenty potwierdzające, niezbędne do prowadzenia finansowych działań następczych, w terminie dwóch miesięcy od dnia rozstrzygnięcia sporu.

Tekst urzędowy w EUR-Lex. Lexeva pokazuje treść przepisu, nie udziela porad prawnych. Moc prawną ma wyłącznie tekst opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.