Artykuł 4

1. Następujące rodzaje działalności nie kwalifikują się do finansowania Unii na podstawie art. 29 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013:

a) działalność objęta finansowaniem Unii innym niż to, które określono w art. 29 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013;

b) działalność mająca na celu bezpośredni wzrost produkcji, zwiększenie zdolności przechowywania lub potencjału przetwórczego;

c) działalność związana z zakupem lub przechowywaniem oliwy z oliwek lub oliwek stołowych bądź mająca wpływ na ich ceny;

d) działalność związana z promocją handlową oliwy z oliwek lub oliwek stołowych;

e) działalność związana z badaniami naukowymi, z wyjątkiem rozpowszechniania wyników badań wśród przedsiębiorstw sektora oliwy z oliwek i oliwek stołowych;

f) działalność mogąca powodować zakłócenia konkurencji w innych dziedzinach działalności gospodarczej organizacji otrzymujących dofinansowanie;

g) działalność związana z walką z muszką oliwną, z wyjątkiem środków określonych w art. 3 ust. 1 lit. b) ppkt (iii).

2. W celu zapewnienia przestrzegania przepisu ustanowionego w ust. 1 lit. a) organizacje otrzymujące dofinansowanie zobowiązują się pisemnie w imieniu własnym i swoich członków do rezygnacji z jakiegokolwiek finansowania pochodzącego z innego systemu wsparcia Unii w odniesieniu do środków w rzeczywistości finansowanych na podstawie art. 29 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013.

3. W przypadku realizacji środków określonych w art. 3 do finansowania Unii nie kwalifikują się koszty spowodowane przez:

a) zwrot, zwłaszcza w formie rocznych rat, pożyczek zaciągniętych na środki zrealizowane w całości lub w części przed rozpoczęciem programu pracy;

b) wypłaty na rzecz organizacji otrzymujących dofinansowanie uczestniczących w spotkaniach i programach szkoleniowych w celu zrekompensowania straty dochodu;

c) wydatki dotyczące kosztów administracyjnych i kosztów zatrudnienia, ponoszone przez państwa członkowskie i organizacje otrzymujące wsparcie z EFRG na podstawie rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1306/2013 (4);

d) zakup gruntu niezabudowanego;

e) zakup używanego sprzętu;

f) wydatki związane z umowami leasingowymi, w tym podatki, odsetki i koszty ubezpieczenia;

g) wynajem, jeżeli jest on preferowany od zakupu, i koszty eksploatacyjne wynajętych obiektów.

4. Państwa członkowskie mogą ustanowić dodatkowe warunki określające działania i koszty niekwalifikujące się, o których mowa w ust. 1 i 3.