Artykuł 10

1. Z inicjatywy własnej lub na wniosek państwa członkowskiego Komisja może przyjąć decyzję o cofnięciu uznania organizacji w przypadkach, o których mowa w art. 7 ust. 1 lit. a)–e) rozporządzenia (WE) nr 391/2009.

2. W celu ustalenia, czy powtarzające się i rażące uchybienie stanowi niedopuszczalne zagrożenie dla bezpieczeństwa lub środowiska naturalnego zgodnie z art. 7 ust. 1 lit. a) i b) rozporządzenia (WE) nr 391/2009, należy uwzględnić następujące elementy:

a) informacje i okoliczności, o których mowa w art. 7 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 391/2009, zwłaszcza w świetle okoliczności, o których mowa w art. 5 i 6 niniejszego rozporządzenia;

b) kryteria i, w zależności od przypadku, progi określone w decyzji Komisji 2009/491/WE.

3. W przypadku gdy grzywny i okresowe kary pieniężne nałożone na uznaną organizację osiągną maksymalny pułap ustanowiony zgodnie z art. 6 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 391/2009, a uznana organizacja nie podjęła odpowiednich działań naprawczych, Komisja może uznać, że cel zastosowania tych środków w postaci usunięcia wszelkich potencjalnych zagrożeń dla bezpieczeństwa lub środowiska nie został osiągnięty.