Artykuł 19

1. Decyzja o nałożeniu grzywien, okresowych kar pieniężnych lub cofnięciu uznania zgodnie z niniejszym rozporządzeniem jest oparta wyłącznie na podstawach, w odniesieniu do których uznana organizacja, której to dotyczy, miała możliwość przedstawić swoje uwagi.

2. W decyzji dotyczącej nałożenia grzywny lub okresowej kary pieniężnej oraz ustalania ich właściwej wysokości uwzględnia się zasady skuteczności, proporcjonalności oraz funkcji odstraszającej.

3. Przyjmując środki zgodnie z niniejszym rozporządzeniem oraz podejmując decyzję o wadze odnośnych działań lub zaniechań oraz ich skutkach dla bezpieczeństwa i środowiska naturalnego, Komisja bierze pod uwagę już podjęte na podstawie tych samych faktów środki krajowe wobec danej uznanej organizacji, w szczególności w przypadkach gdy organizacja ta była już przedmiotem postępowania sądowego lub postępowania egzekucyjnego.

4. Działania i zaniechania uznanej organizacji, na których podstawie podjęto środki zgodnie z niniejszym rozporządzeniem, nie mogą być przedmiotem innych środków. Te działania lub zaniechania mogą być jednakże brane pod uwagę w kolejnych decyzjach przyjmowanych zgodnie z niniejszym rozporządzeniem w celu dokonania oceny ich ponownego wystąpienia.

5. Decyzję o nałożeniu okresowych kar pieniężnych lub decyzję o nałożeniu grzywien i okresowych kar pieniężnych Komisja przyjmuje zgodnie z procedurą mającą zastosowanie na mocy art. 12 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 391/2009.

6. Decyzję o cofnięciu uznania uznanej organizacji Komisja przyjmuje zgodnie z procedurą mającą zastosowanie na mocy art. 12 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 391/2009.