Artykuł 19

1. Jeżeli działanie w ramach restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji obejmuje udzielenie pomocy państwa na mocy art. 107 ust. 1 TFUE lub pomocy z funduszu zgodnie z ust. 3 niniejszego artykułu, program restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji, o którym mowa w art. 18 ust. 6 niniejszego rozporządzenia, nie wchodzi w życie do czasu przyjęcia przez Komisję pozytywnej lub warunkowej decyzji lub decyzji o niezgłaszaniu sprzeciwu w sprawie zgodności wykorzystania takiej pomocy z rynkiem wewnętrznym. Uwzględniając potrzebę szybkiej realizacji przez Jednolitą Radę programu restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji, Komisja przyjmuje decyzję w sprawie zgodności wykorzystania pomocy państwa lub pomocy z funduszu z rynkiem wewnętrznym najpóźniej do momentu zatwierdzenia programu restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji lub zgłoszenia wobec niego sprzeciwu na podstawie art. 18 ust. 7 akapit drugi niniejszego rozporządzenia lub przed upływem okresu 24 godzin, o którym mowa w art. 18 ust. 7 akapit piąty niniejszego rozporządzenia, w zależności od tego, co nastąpi wcześniej.

Wykonując zadania powierzone w art. 18, instytucje Unii przyjmują odpowiednie rozwiązania strukturalne w celu zapewnienia operacyjnej niezależności i uniknięcia konfliktu interesów między funkcjami, w ramach których powierzono im wykonywanie tych zadań, a innymi funkcjami, oraz w odpowiedni sposób podają do wiadomości publicznej wszystkie stosowne informacje na temat swojej organizacji wewnętrznej.

2. Po otrzymaniu informacji przekazanych na podstawie art. 18 ust. 1 niniejszego rozporządzenia lub z własnej inicjatywy, jeśli Jednolita Rada uzna, że działania w ramach restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji mogą potencjalnie stanowić pomoc państwa na podstawie art. 107 ust. 1 TFUE, zwraca się ona do zainteresowanego uczestniczącego państwa członkowskiego lub zainteresowanych uczestniczących państw członkowskich o bezzwłoczne zgłoszenie Komisji przewidywanych środków zgodnie z art. 108 ust. 3 TFUE. Jednolita Rada zgłasza Komisji każdy przypadek zwrócenia się do co najmniej jednego państwa członkowskiego o dokonanie zgłoszenia na mocy art. 108 ust. 3 TFUE.

3. W momencie gdy Jednolita Rada stwierdzi, że konieczne może być wykorzystanie funduszu, niezwłocznie i w sposób poufny kontaktuje się z Komisją w celu omówienia możliwego wykorzystania funduszu, w tym aspektów prawnych i ekonomicznych jego wykorzystania. Po uzyskaniu przez Jednolitą Radę wystarczającej pewności, że planowany program restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji będzie wiązał się z wykorzystaniem pomocy z funduszu, Jednolita Rada oficjalnie powiadamia Komisję o zaproponowanym wykorzystaniu funduszu. Powiadomienie to musi zawierać wszelkie informacje, których Komisja potrzebuje do dokonania oceny zgodnie z niniejszym ustępem i które są w posiadaniu Jednolitej Rady lub które Jednolita Rada może uzyskać zgodnie z niniejszym rozporządzeniem.

Po otrzymaniu powiadomienia, o którym mowa w akapicie pierwszym, Komisja ocenia, czy wykorzystanie funduszu zakłóci konkurencję lub zagrozi jej zakłóceniem poprzez faworyzowanie beneficjenta lub jakiejkolwiek innej jednostki w sposób, który – w zakresie, w jakim wpłynęłoby to na wymianę handlową pomiędzy państwami członkowskimi – byłby niezgodny z rynkiem wewnętrznym. Do wykorzystania funduszu Komisja stosuje kryteria ustanowione na potrzeby stosowania zasad pomocy państwa, zapisanych w art. 107 TFUE. Jednolita Rada przekazuje Komisji informacje będące w jej posiadaniu lub informacje, które Jednolita Rada może uzyskać zgodnie z niniejszym rozporządzeniem i które Komisja uzna za niezbędne do przeprowadzenia tej oceny.

Przy dokonywaniu oceny Komisja działa na podstawie wszystkich stosownych rozporządzeń przyjętych na mocy art. 109 TFUE, wszystkich powiązanych i stosownych komunikatów i wytycznych Komisji oraz wszystkich środków przyjętych przez Komisję w celu zastosowania zasad traktatowych odnoszących się do pomocy państwa, obowiązujących w czasie dokonywania tej oceny. Środki te stosuje się tak, jakby odniesienia do państwa członkowskiego odpowiedzialnego za powiadomienie o pomocy były odniesieniami do Jednolitej Rady, wraz z wszelkimi innymi niezbędnymi zmianami.

Komisja przyjmuje decyzję w sprawie zgodności wykorzystania funduszu z rynkiem wewnętrznym, która jest skierowana do Jednolitej Rady i krajowych organów ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji zainteresowanego państwa członkowskiego lub zainteresowanych państw członkowskich. W decyzji tej może zostać zamieszczony warunek, zobowiązanie lub obowiązek dotyczące beneficjenta oraz uwzględnia się w niej potrzebę przeprowadzenia przez Jednolitą Radę we właściwym czasie działania w ramach restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji.

Decyzją tą mogą także zostać nałożone obowiązki na Jednolitą Radę, krajowe organy ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji w zainteresowanym uczestniczącym państwie członkowskim lub w zainteresowanych uczestniczących państwach członkowskich lub na beneficjenta, aby umożliwić monitorowanie zgodności z decyzją. Obowiązki te mogą dotyczyć wymogu powołania powiernika lub innej niezależnej osoby pomagającej w monitoringu. Powiernik lub inna niezależna osoba mogą pełnić funkcje, jakie mogą zostać określone w decyzji Komisji.

Każda decyzja podjęta na podstawie niniejszego ustępu jest publikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Komisja może wydać negatywną decyzję, skierowaną do Jednolitej Rady, jeżeli stwierdzi, że zaproponowane wykorzystanie funduszu byłoby niezgodne z rynkiem wewnętrznym i nie mogłoby zostać zrealizowane w formie zaproponowanej przez Jednolitą Radę. Po otrzymaniu takiej decyzji Jednolita Rada ponownie analizuje swój program restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji oraz przygotowuje zmieniony program restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji.

4. Jeżeli Komisja ma poważne wątpliwości co do tego, czy jej decyzja na mocy ust. 3 jest przestrzegana, przeprowadza niezbędne dochodzenia. W tym celu Komisja może skorzystać z uprawnień, jakimi dysponuje na mocy rozporządzeń i innych środków, o których mowa w ust. 3 akapit czwarty, oraz kieruje się nimi.

5. Jeżeli na podstawie dochodzeń przeprowadzonych przez Komisję oraz po powiadomieniu zainteresowanych stron o możliwości przedstawiania uwag Komisja uzna, że nie przestrzegano decyzji na mocy ust. 3, wydaje ona decyzję skierowaną do krajowego organu ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji w zainteresowanym uczestniczącym państwie członkowskim zobowiązującą ten organ do odzyskania niewłaściwie wykorzystanych kwot w terminie określanym przez Komisję. Pomoc z funduszu, jaką należy odzyskać zgodnie z decyzją o odzyskaniu środków, obejmuje odsetki według odpowiedniej stopy ustalanej przez Komisję, i jest wypłacana Jednolitej Radzie.

Jednolita Rada wpłaca wszelkie kwoty otrzymane na mocy akapitu pierwszego do funduszu i uwzględnia te kwoty przy określaniu wysokości składek zgodnie z art. 70 i 71.

Procedura odzyskania środków, o której mowa w akapicie pierwszym, nie narusza prawa do dobrej administracji ani prawa beneficjentów w zakresie dostępu do dokumentów, zgodnie z art. 41 i 42 Karty.

6. Bez uszczerbku dla obowiązków sprawozdawczych, jakie Komisja może ustanowić w swojej decyzji na mocy ust. 3 niniejszego artykułu, Jednolita Rada przedkłada Komisji sprawozdania roczne oceniające zgodność wykorzystania funduszu z decyzją na mocy tego ustępu, do których sporządzenia Jednolita Rada korzysta z uprawnień przysługujących jej na mocy art. 34.

7. Każde państwo członkowskie lub każda osoba, jednostka lub stowarzyszenie, na których interesy wykorzystanie funduszu może mieć wpływ, w szczególności podmioty, o których mowa w art. 2, mogą poinformować Komisję o wszelkich podejrzewanych przypadkach niewłaściwego wykorzystania funduszu, niezgodnych z decyzją na mocy ust. 3 niniejszego artykułu.

8. Komisja jest uprawniona do przyjęcia — zgodnie z art. 93 — aktów delegowanych dotyczących szczegółowych zasad proceduralnych odnoszących się do:

a) obliczenia stopy procentowej, jaką należy zastosować w przypadku decyzji o odzyskaniu środków zgodnie z ust. 5;

b) zagwarantowania prawa do dobrej administracji oraz prawa dostępu do dokumentów, o których mowa w ust. 5.

9. Jeżeli — w związku z zaleceniem Jednolitej Rady lub z własnej inicjatywy — Komisja uzna, że zastosowanie instrumentów restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji oraz działań w ramach restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji nie jest zgodne z kryteriami, w oparciu o które podjęła ona swoją pierwotną decyzję na mocy ust. 3, Komisja może dokonać przeglądu takiej decyzji i przyjąć do niej stosowne zmiany.

10. W drodze odstępstwa od ust. 3, na wniosek państwa członkowskiego lub Jednolitej Rady, Rada może, stanowiąc jednomyślnie, w terminie siedmiu dni od wystąpienia z takim wnioskiem, podjąć decyzję, że wykorzystanie funduszu należy uznać za zgodne z rynkiem wewnętrznym, jeżeli taka decyzja jest uzasadniona wyjątkowymi okolicznościami. Jeżeli Rada nie podejmie decyzji w tym terminie siedmiu dni, decyzję w tej sprawie podejmuje Komisja.

11. Uczestniczące państwa członkowskie zapewniają swoim krajowym organom ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji uprawnienia niezbędne do zapewnienia zgodności z wszystkimi warunkami określonymi w decyzji Komisji na mocy ust. 3 oraz do odzyskania niewłaściwie wykorzystanych kwot zgodnie z decyzją Komisji na mocy ust. 5.