Artykuł 27

1. Instrument umorzenia lub konwersji długu można zastosować w każdym z następujących celów:

a) dokapitalizowania podmiotu, o którym mowa w art. 2 niniejszego rozporządzenia, spełniającego warunki uruchomienia procedury restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji, w stopniu wystarczającym do przywrócenia mu zdolności do spełniania warunków zezwolenia w zakresie, w jakim warunki te mają zastosowanie do podmiotu, i do dalszego prowadzenia działalności, na którą uzyskał on zezwolenie zgodnie z dyrektywą 2013/36/UE lub dyrektywą 2014/65/UE — w przypadku gdy podmiot uzyskał zezwolenie na mocy tych dyrektyw — a także w celu utrzymania wystarczającego zaufania rynku do danej instytucji lub podmiotu;

b) zamiany na kapitał własny lub obniżenia kwoty głównej należności lub instrumentów dłużnych, które są przenoszone:

(i) do instytucji pomostowej, w celu zapewnienia kapitału dla tej instytucji pomostowej; lub

(ii) w ramach instrumentu zbycia działalności lub instrumentu wydzielenia aktywów.

W ramach programu restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji, w odniesieniu do instrumentu umorzenia lub konwersji długu, określa się, co następuje:

a) łączną kwotę, o którą

zobowiązania mogące podlegać umorzeniu lub konwersji muszą być obniżone lub poddane konwersji, zgodnie z ust. 13;

b) zobowiązania, które można wyłączyć zgodnie z ust. 5–14;

c) cele i minimalną treść planu reorganizacji działalności, który należy przedłożyć zgodnie z ust. 16.

2. Instrument umorzenia lub konwersji długu można zastosować w celu, o którym mowa w ust. 1 lit. a), jedynie jeśli istnieją racjonalne przesłanki, że zastosowanie tego instrumentu, wraz z innymi odpowiednimi środkami, w tym środkami wdrożonymi zgodnie z planem reorganizacji działalności wymaganym na mocy ust. 16, nie tylko pozwoli osiągnąć odpowiednie cele restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji, ale również przywróci odnośnemu podmiotowi dobrą kondycję finansową i długoterminową rentowność.

Jeśli warunki określone w akapicie pierwszym nie są spełnione, stosuje się odpowiednio dowolny z instrumentów restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji, o których mowa w art. 22 ust. 2 lit. a), b) i c), oraz instrument umorzenia lub konwersji długu, o którym mowa w lit. d) tego ustępu.

3. Następujące zobowiązania, niezależnie od faktu, czy podlegają ustawodawstwu państwa członkowskiego czy też państwa trzeciego, nie podlegają umorzeniu ani konwersji:

a) depozyty gwarantowane;

b) zobowiązania zabezpieczone, w tym obligacje zabezpieczone i zobowiązania w postaci instrumentów finansowych stosowane do celów zabezpieczających, które stanowią integralną część podstawy zabezpieczenia i które zgodnie z prawem krajowym są zabezpieczone w sposób podobny do obligacji zabezpieczonych;

c) wszelkie zobowiązania, które powstają w wyniku posiadania przez instytucję lub podmiot, o których mowa w art. 2 niniejszego rozporządzenia, aktywów należących do klientów lub środków pieniężnych należących do klientów, w tym aktywów należących do klientów lub środków pieniężnych należących do klientów zdeponowanych w imieniu UCITS, zgodnie z definicją w art. 1 ust. 2 dyrektywy 2009/65/WE, lub alternatywnych funduszy inwestycyjnych, zgodnie z definicją w art. 4 ust. 1 lit. a) dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2011/61/UE (

9

), pod warunkiem że taki klient podlega ochronie na mocy mającego zastosowanie prawa upadłościowego;

d) wszelkie zobowiązania, które powstają w wyniku stosunku powierniczego między podmiotem, o którym mowa w art. 2, (powiernikiem) a inną osobą (beneficjentem), pod warunkiem że taki beneficjent podlega ochronie na mocy mającego zastosowanie prawa upadłościowego lub cywilnego;

e) zobowiązania w stosunku do instytucji, z wyłączeniem podmiotów będących częścią tej samej grupy, o pierwotnym terminie zapadalności poniżej siedmiu dni;

f) zobowiązań, których rezydualny termin zapadalności wynosi mniej niż siedem dni, względem systemów lub operatorów systemów wyznaczonych zgodnie z dyrektywą 98/26/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (

10

) lub ich uczestników, i powstałych w wyniku udziału w takim systemie, lub względem kontrahentów centralnych, którzy uzyskali zezwolenie na prowadzenie działalności w Unii zgodnie z art. 14 rozporządzenia (UE) nr 648/2012, oraz kontrahentów centralnych z państw trzecich uznanych przez ESMA zgodnie z art. 25 tego rozporządzenia;

g) zobowiązania w stosunku do:

(i) pracowników, związane z należnymi płacami, świadczeniami emerytalnymi lub innymi stałymi składnikami wynagrodzenia, z wyjątkiem zmiennych składników wynagrodzenia nieuregulowanych układem zbiorowym;

(ii) wierzycieli komercyjnych lub handlowych, wynikające z dostawy towarów lub świadczenia usług na rzecz instytucji lub podmiotu, o którym mowa w art. 2, które mają krytyczne znaczenie dla prowadzenia przez niego bieżącej działalności, w tym usług informatycznych, usług użyteczności publicznej oraz usług wynajmu, obsługi i utrzymania budynków i pomieszczeń;

(iii) organów podatkowych i instytucji zabezpieczenia społecznego, pod warunkiem że zobowiązania te mają uprzywilejowany charakter na mocy mającego zastosowanie prawa;

(iv) systemów gwarancji depozytów, wynikające ze składek należnych zgodnie z dyrektywą 2014/49/UE;

h) zobowiązań względem podmiotów, o których mowa w art. 1 ust. 1 lit. a), b), c) lub d) dyrektywy 2014/59/UE, które są częścią tej samej grupy restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji, ale same nie są podmiotami restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji, bez względu na terminy zapadalności tych zobowiązań, z wyjątkiem przypadku gdy zobowiązania te mają stopień uprzywilejowania niższy niż zwykłe, niezabezpieczone zobowiązania na podstawie stosownych przepisów prawa krajowego uczestniczącego państwa członkowskiego regulujących standardowe postępowanie upadłościowe i mających zastosowanie w dniu 28 grudnia 2020 r.; w przypadkach gdy stosuje się ten wyjątek, Jednolita Rada ocenia, czy kwota pozycji zgodnych z art. 12g ust. 2 jest wystarczająca do wsparcia realizacji preferowanej strategii restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji.

Akapit pierwszy lit. g) ppkt (i) nie ma zastosowania do zmiennych składników wynagrodzenia osób podejmujących istotne ryzyko działalności, o których mowa w art. 92 ust. 2 dyrektywy 2013/36/UE.

4. Zakres instrumentu umorzenia lub konwersji długu, o którym mowa w ust. 3 niniejszego artykułu, nie uniemożliwia, w stosownych przypadkach, wykonania uprawnień do umorzenia lub konwersji w odniesieniu do dowolnej części zabezpieczonego zobowiązania lub zobowiązania, dla którego ustanowiono zabezpieczenie, która przekracza wartość aktywów, zastawu lub zabezpieczenia, którymi jest ono zabezpieczone, lub w odniesieniu do dowolnej kwoty depozytu, która przekracza poziom gwarancji przewidziany w art. 6 dyrektywy 2014/49/UE.

Jednolita Rada zapewnia, by wszystkie zabezpieczone aktywa związane z zabezpieczoną grupą obligacji zabezpieczonych pozostały nienaruszone, rozdzielone i by przeznaczono na nie wystarczające środki finansowe.

Bez uszczerbku dla przepisów dotyczących dużych ekspozycji ustanowionych w rozporządzeniu (UE) nr 575/2013 i dyrektywie 2013/36/UE oraz w celu zapewnienia możliwości przeprowadzenia skutecznej restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji podmiotów i grup, Jednolita Rada zaleca krajowym organom ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji ograniczenie, zgodnie z art. 10 ust. 11 lit. b) niniejszego rozporządzenia, zakresu, w jakim inne instytucje posiadają

zobowiązania mogące podlegać umorzeniu lub konwersji , z wyjątkiem zobowiązań zdeponowanych w podmiotach, które są częścią tej samej grupy.

5. W wyjątkowych okolicznościach, w których zastosowanie ma instrument umorzenia lub konwersji długu, niektóre zobowiązania mogą być całkowicie lub częściowo wyłączone z zastosowania uprawnień do umorzenia lub konwersji, gdy:

a) poddanie danego zobowiązania umorzeniu lub konwersji nie jest w rozsądnym terminie możliwe, niezależnie od wysiłków podejmowanych w dobrej wierze przez odpowiedni krajowy organ ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji;

b) takie wyłączenie jest absolutnie niezbędne i jest proporcjonalne do uzyskania ciągłości funkcji krytycznych i głównych linii biznesowych w sposób pozwalający zachować zdolność instytucji objętej restrukturyzacją i uporządkowaną likwidacją do kontynuowania kluczowych operacji, usług i transakcji;

c) takie wyłączenie jest absolutnie niezbędne i jest proporcjonalne do tego, by uniknąć wywołania efektu domina, zwłaszcza jeśli chodzi o kwalifikujące się depozyty osób fizycznych oraz mikro, małych i średnich przedsiębiorstw, co poważnie zakłóciłoby funkcjonowanie rynków finansowych, w tym infrastruktury rynków finansowych, w sposób mogący spowodować poważne zakłócenie gospodarki państwa członkowskiego lub Unii; lub

d) zastosowanie instrumentu umorzenia lub konwersji długu w odniesieniu do tych zobowiązań spowodowałoby takie obniżenie wartości, że straty poniesione przez innych wierzycieli byłyby wyższe niż gdyby zobowiązania te zostały wyłączone z umorzenia lub konwersji długu.

Jednolita Rada skrupulatnie ocenia, czy zobowiązania wobec instytucji lub podmiotów, które są częścią tej samej grupy restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji, lecz które same nie są podmiotami restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji, i które nie są wyłączone ze stosowania uprawnień do umorzenia i konwersji zgodnie z ust. 3 lit. h), powinny zostać wyłączone lub częściowo wyłączone na podstawie akapitu pierwszego lit. a)–d) w celu zapewnienia skutecznej realizacji strategii restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji.

W przypadku gdy zobowiązanie mogące podlegać umorzeniu lub konwersji lub klasa zobowiązań mogących podlegać umorzeniu lub konwersji są wyłączone w całości lub częściowo na podstawie niniejszego ustępu, poziom umorzenia lub konwersji zastosowany w odniesieniu do innych zobowiązań mogących podlegać umorzeniu lub konwersji może zostać podwyższony w celu uwzględnienia tych wyłączeń, pod warunkiem że poziom umorzenia i konwersji zastosowany do innych zobowiązań mogących podlegać umorzeniu lub konwersji jest zgodny z zasadą określoną w art. 15 ust. 1 lit. g).

6. W przypadku gdy zobowiązanie mogące podlegać umorzeniu lub konwersji lub kategoria zobowiązań mogących podlegać umorzeniu lub konwersji są wyłączone w całości lub częściowo, na podstawie ust. 5, a straty, które zostałyby poniesione z tytułu tych zobowiązań, nie zostały przeniesione w pełni na innych wierzycieli, na rzecz instytucji objętej restrukturyzacją i uporządkowaną likwidacją można przekazać wkład z funduszu w celu dokonania jednej lub obu poniższych czynności:

a) pokrycia ewentualnych strat, które nie zostały pokryte przez zobowiązania mogące podlegać umorzeniu lub konwersji, oraz przywrócenia do zera wartości aktywów netto instytucji objętej restrukturyzacją i uporządkowaną likwidacją, zgodnie z ust. 13 lit. a);

b) nabycia instrumentów właścicielskich lub instrumentów kapitałowych w instytucji objętej restrukturyzacją i uporządkowaną likwidacją, w celu dokapitalizowania tej instytucji zgodnie z ust. 13 lit. b).

7. Fundusz może dokonać wkładu, o którym mowa w ust. 6, wyłącznie gdy:

a) wkład w celu pokrycia strat i dokapitalizowania równy kwocie nie niższej niż 8 % całkowitych zobowiązań, w tym funduszy własnych instytucji objętej restrukturyzacją i uporządkowaną likwidacją, ustalony w momencie podjęcia działania w ramach restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji zgodnie z wyceną przewidzianą w art. 20 ust. 1–15, został dokonany przez akcjonariuszy, posiadaczy odpowiednich instrumentów kapitałowych i innych

zobowiązań mogących podlegać umorzeniu lub konwersji poprzez umorzenie, konwersję lub w inny sposób; oraz

b) wkład z funduszu nie przekracza pułapu 5 % całkowitych zobowiązań, w tym funduszy własnych instytucji objętej restrukturyzacją i uporządkowaną likwidacją, ustalonego w momencie podjęcia działania w ramach restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji zgodnie z wyceną przewidzianą w art. 20 ust. 1–15.

8. Wkład z funduszu, o którym mowa w ust. 7 niniejszego artykułu, może być finansowany z:

a) kwoty dostępnej w ramach funduszu, która została zebrana ze składek od podmiotów, o których mowa w art. 2 niniejszego rozporządzenia, zgodnie z zasadami określonymi w dyrektywie 2014/59/UE, a także w art. 67 ust. 4 oraz art. 70 i 71 niniejszego rozporządzenia;

b) jeśli kwoty, o których mowa w lit. a) niniejszego ustępu, są niewystarczające — kwot zebranych z alternatywnych sposobów finansowania zgodnie z art. 73 i 74.

9. W wyjątkowych okolicznościach możliwe jest poszukiwanie dalszych środków finansowych z wykorzystaniem alternatywnych źródeł finansowania, po:

a) osiągnięciu pułapu 5 % określonego w ust. 7 lit. b); oraz

b) pełnym umorzeniu lub konwersji wszystkich niezabezpieczonych, nieuprzywilejowanych zobowiązań, innych niż kwalifikujące się depozyty.

10. Alternatywnie lub dodatkowo, jeśli spełnione są warunki określone w ust. 9 lit. a) i b), wkład może być dokonany z zasobów zebranych ze składek ex ante zgodnie z art. 70, które nie zostały jeszcze wykorzystane.

11. Do celów niniejszego rozporządzenia nie ma zastosowania art. 44 ust. 8 dyrektywy 2014/59/UE.

12. Przy podejmowaniu decyzji, o której mowa w ust. 5, należycie uwzględnia się:

a) zasadę, że straty powinny być ponoszone w pierwszej kolejności przez akcjonariuszy, a następnie, co do zasady, przez wierzycieli instytucji objętej restrukturyzacją i uporządkowaną likwidacją w kolejności uprzywilejowania;

b) poziom zdolności do pokrycia strat, którym dysponowałaby instytucja objęta restrukturyzacją i uporządkowaną likwidacją, gdyby odnośne zobowiązania lub kategoria zobowiązań zostały wyłączone; oraz

c) konieczność utrzymania odpowiednich zasobów w celu finansowania restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji.

13. Na podstawie wyceny zgodnej z wymogami art. 20 ust. 1–15 Jednolita Rada dokonuje oszacowania:

a) w stosownych przypadkach — łącznej kwoty, na jaką muszą być umorzone

zobowiązań mogących podlegać umorzeniu lub konwersji , w celu zapewnienia, by wartość aktywów netto instytucji objętej restrukturyzacją i uporządkowaną likwidacją była równa zero; oraz

b) w stosownych przypadkach — łącznej kwoty, na jaką wartość

zobowiązań mogących podlegać umorzeniu lub konwersji musi zostać poddana konwersji na akcje lub inne rodzaje instrumentów kapitałowych, w celu przywrócenia współczynnika kapitału podstawowego Tier I:

(i) instytucji objętej restrukturyzacją i uporządkowaną likwidacją; albo

(ii) instytucji pomostowej.

Oszacowanie, o którym mowa w akapicie pierwszym, określa kwotę, na jaką wartość

zobowiązania mogące podlegać umorzeniu lub konwersji musi zostać umorzona lub poddana konwersji w celu przywrócenia współczynnika kapitału podstawowego Tier I instytucji objętej restrukturyzacją i uporządkowaną likwidacją, lub, w stosownych przypadkach, ustala współczynnik instytucji pomostowej, z uwzględnieniem wszelkich wkładów kapitałowych z funduszu zgodnie z art. 76 ust. 1 lit. d), a także w celu utrzymania wystarczającego zaufania rynku do instytucji objętej restrukturyzacją i uporządkowaną likwidacją lub do instytucji pomostowej oraz w celu umożliwienia podmiotowi dalszego spełniania — przez co najmniej jeden rok — warunków udzielenia zezwolenia i dalszego prowadzenia działalności, na którą otrzymał zezwolenie zgodnie z dyrektywą 2013/36/UE lub dyrektywą 2014/65/UE.

W przypadku gdy Jednolita Rada zamierza zastosować instrument wydzielenia aktywów zgodnie z art. 26, kwota, o którą

zobowiązania mogące podlegać umorzeniu lub konwersji muszą zostać pomniejszone, uwzględnia w stosownych przypadkach ostrożny szacunek potrzeb kapitałowych podmiotu zarządzającego aktywami.

14. Wyłączenia na mocy ust. 5 mogą być zastosowane w celu całkowitego wyłączenia zobowiązania z umorzenia albo w celu ograniczenia zakresu umorzenia danego zobowiązania.

15. Uprawnienia do umorzenia i konwersji spełniają wymogi dotyczące kolejności uprzywilejowania roszczeń określone w art. 17 niniejszego rozporządzenia.

16. Krajowy organ ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji bezzwłocznie przedkłada Jednolitej Radzie plan reorganizacji działalności otrzymany zgodnie z art. 52 ust. 1, 2 i 3 dyrektywy 2014/59/UE od organu zarządzającego bądź osoby lub osób wyznaczonych zgodnie z jej art. 72 ust. 1.

W terminie dwóch tygodni od daty przedłożenia planu reorganizacji działalności odpowiedni krajowy organ ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji przekazuje Jednolitej Radzie swoją ocenę tego planu. W terminie jednego miesiąca od daty przedłożenia planu reorganizacji działalności Jednolita Rada ocenia prawdopodobieństwo, czy plan, w przypadku jego realizacji, przywróci długoterminową rentowność podmiotu, o którym mowa w art. 2. Ocenę należy sporządzić w porozumieniu z właściwym organem krajowym lub, w stosownym przypadku, z EBC.

Jeśli Jednolita Rada jest przekonana, że plan umożliwia osiągnięcie tego celu, zezwala krajowemu organowi ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji na zatwierdzenie tego planu zgodnie z art. 52 ust. 7 dyrektywy 2014/59/UE. Jeśli Jednolita Rada nie jest przekonana, że plan umożliwia osiągnięcie tego celu, nakazuje krajowemu organowi ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji powiadomienie organu zarządzającego bądź osoby lub osób wyznaczonych zgodnie z art. 72 ust. 1 tej dyrektywy o swoich wątpliwościach i wprowadzenie w planie zmian w sposób pozwalający rozwiać te wątpliwości zgodnie z art. 52 ust. 8 tej dyrektywy. W obu przypadkach należy tego dokonać w porozumieniu z właściwym organem krajowym lub, w stosownym przypadku, z EBC.

W terminie dwóch tygodni od daty otrzymania takiego powiadomienia organ zarządzający bądź osoba lub osoby wyznaczone zgodnie z art. 72 ust. 1 dyrektywy 2014/59/UE przedkładają krajowemu organowi ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji zmieniony plan do zatwierdzenia. Krajowy organ ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji przedkłada zmieniony plan Jednolitej Radzie wraz ze swoją oceną tego planu. Jednolita Rada ocenia zmieniony plan i nakazuje krajowemu organowi ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji powiadomienie organu zarządzającego bądź osoby lub osób wyznaczonych zgodnie z art. 72 ust. 1 dyrektywy 2014/59/UE w terminie jednego tygodnia o tym, czy jest przekonana, że zmieniony plan rozwiewa zgłoszone wątpliwości, czy też konieczne są dalsze zmiany.

Jednolita Rada przekazuje EUNB plan reorganizacji działalności grupy.