Artykuł 33

1. Niniejszy artykuł ma zastosowanie do restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji w państwie trzecim, chyba że międzynarodowa umowa z danym państwem trzecim, o której mowa w art. 93 ust. 1 dyrektywy 2014/59/UE, wejdzie w życie oraz do dnia wejścia w życie takiej umowy. Ma on także zastosowanie po wejściu w życie międzynarodowej umowy z danym państwem trzecim, o której mowa w art. 93 ust. 1 tej dyrektywy, w zakresie, w jakim uznawanie i wykonywanie restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji w państwie trzecim nie jest regulowane tą umową.

2. Jednolita Rada ocenia i wydaje zalecenie skierowane do krajowych organów ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji dotyczące uznania i wykonania procedury restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji prowadzonej przez organy ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji z państwa trzeciego wobec instytucji z państwa trzeciego lub jednostki dominującej z państwa trzeciego, która posiada:

a) co najmniej jedną unijną jednostkę zależną mającą siedzibę w co najmniej jednym uczestniczącym państwie członkowskim; lub

b) aktywa, prawa lub zobowiązania zlokalizowane w co najmniej jednym uczestniczącym państwie członkowskim lub podlegające prawu uczestniczących państw członkowskich.

Jednolita Rada dokonuje oceny, po konsultacji z krajowymi organami ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji oraz, jeżeli na mocy art. 89 dyrektywy 2014/59/UE ustanowiono europejskie kolegium ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji — z organami ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji nieuczestniczących państw członkowskich.

W ocenie w należyty sposób uwzględnia się interesy poszczególnych uczestniczących państw członkowskich, w których działa instytucja z państwa trzeciego lub jednostka dominująca z państwa trzeciego, a w szczególności potencjalne skutki uznania i wykonania restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji w państwie trzecim na pozostałe elementy składowe grupy i stabilność finansową w tych państwach członkowskich.

3. Jednolita Rada zaleca nieuznanie lub niewykonanie restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji, o której mowa w ust. 1, jeżeli uzna, że:

a) restrukturyzacja i uporządkowana likwidacja w państwie trzecim miałaby negatywny wpływ na stabilność finansową w uczestniczącym państwie członkowskim;

b) wierzyciele, w tym w szczególności deponenci znajdujący się w uczestniczącym państwie członkowskim lub których należności są płatne w uczestniczącym państwie członkowskim, nie byliby traktowani tak samo, jak mający podobne prawa wierzyciele i deponenci z państwa trzeciego w ramach krajowej restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji w państwie trzecim;

c) uznanie lub wykonanie restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji w państwie trzecim miałoby istotne skutki fiskalne dla danego uczestniczącego państwa członkowskiego; lub

d) skutki takiego uznania lub wykonania byłyby sprzeczne z prawem krajowym uczestniczącego państwa członkowskiego.

4. Krajowe organy ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji wdrażają zalecenie Jednolitej Rady i zwracają się o uznanie lub wykonanie restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji na swoich odpowiednich terytoriach, lub wyjaśniają w uzasadnionych oświadczeniach skierowanych do Jednolitej Rady, dlaczego nie mogą wdrożyć jej zalecenia.

5. Wykonując uprawnienia w zakresie prowadzenia restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji wobec podmiotów z państwa trzeciego, krajowe organy ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji wykonują, w stosownych przypadkach, uprawnienia przyznane im na mocy przepisów, o których mowa w art. 94 ust. 4 dyrektywy 2014/59/UE.