Artykuł 71

1. W przypadku gdy dostępne środki finansowe nie wystarczają na pokrycie strat, kosztów lub innych wydatków poniesionych w wyniku wykorzystania funduszu do działań w ramach restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji, pobiera się nadzwyczajne składki ex post od instytucji, które uzyskały zezwolenie na prowadzenie działalności na terytorium uczestniczących państw członkowskich, w celu pokrycia dodatkowych kwot. Wysokość tych nadzwyczajnych składek ex post przypadających na poszczególne instytucje oblicza się zgodnie z zasadami określonymi w art. 69 i 70.

Całkowita roczna kwota nadzwyczajnych składek ex post nie może przekroczyć trzykrotności rocznej kwoty składek określonej zgodnie z art. 70.

2. Z własnej inicjatywy i po konsultacji z krajowym organem ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji lub na wniosek krajowego organu ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji Jednolita Rada całkowicie lub częściowo odracza– zgodnie z aktami delegowanymi, o których mowa w ust. 3 — zapłatę przez daną instytucję nadzwyczajnych składek ex post zgodnie z ust. 1, jeżeli jest to konieczne do ochrony sytuacji finansowej tej instytucji. Odroczenia takiego nie przyznaje się na okres dłuższy niż sześć miesięcy, lecz można je przedłużyć na wniosek instytucji. Składkę odroczoną na mocy niniejszego ustępu opłaca się w momencie, kiedy płatność ta nie zagraża już sytuacji finansowej instytucji.

3. Komisja jest uprawniona do przyjęcia aktów delegowanych zgodnie z art. 93 w celu określenia okoliczności i warunków, na jakich zapłata składek ex post przez podmiot, o którym mowa w art. 2, może zostać częściowo lub całkowicie odroczona na podstawie ust. 2 niniejszego artykułu.