Artykuł 12g

1. Przy sprzedaży, dostawie, przekazywaniu lub wywozie do państwa trzeciego, z wyjątkiem krajów partnerskich wymienionych w załączniku VIII do niniejszego rozporządzenia, towarów lub technologii wymienionych w załącznikach XI, XX i XXXV do niniejszego rozporządzenia, wspólnych produktów o wysokim priorytecie wymienionych w załączniku XL do niniejszego rozporządzenia lub broni palnej lub amunicji wymienionych w załączniku I do rozporządzenia (UE) nr 258/2012 eksporterzy od dnia 20 marca 2024 r. zakazują w umowie powrotnego wywozu do Rosji i powrotnego wywozu w celu wykorzystania w Rosji.

2. Ust. 1 nie ma zastosowania do:

a) wykonywania umów dotyczących towarów objętych kodami CN 8457 10, 8458 11, 8458 91, 8459 61, 8466 93, wymienionych w załączniku XL;

b) wykonywania umów zawartych przed dniem 19 grudnia 2023 r., dotyczących towarów innych niż określone w lit. a), do dnia 1 stycznia 2025 r. lub do daty ich wygaśnięcia, w zależności od tego, która z tych dat jest wcześniejsza.

2a. Ust. 1 nie ma zastosowania do umów w sprawie zamówień publicznych zawartych z organem publicznym w państwie trzecim lub z organizacją międzynarodową.

2b. Eksporterzy informują właściwy organ państwa członkowskiego, w którym zamieszkują, znajdują się lub mają siedzibę, o każdej zawartej przez nie umowie w sprawie zamówień publicznych, w przypadku której skorzystały ze zwolnienia na mocy ust. 2a w terminie 2 tygodni od jej zawarcia. Dane państwo członkowskie informuje pozostałe państwa członkowskie oraz Komisję o każdej informacji otrzymanej na podstawie niniejszego ustępu w terminie 2 tygodni od jej otrzymania.

3. Stosując ust. 1 eksporterzy zapewniają, aby umowa z kontrahentem z państwa trzeciego zawierała odpowiednie środki zaradcze na wypadek naruszenia zobowiązania umownego zawartego zgodnie z ust. 1.

4. Jeżeli kontrahent z państwa trzeciego narusza którekolwiek z zobowiązań umownych zawartych zgodnie z ust. 1, eksporterzy informują o tym właściwy organ państwa członkowskiego, w którym mają miejsce zamieszkania lub siedzibę, gdy tylko powezmą wiedzę o takim naruszeniu.

5. Państwa członkowskie informują się wzajemnie oraz Komisję o wykrytych przypadkach naruszenia lub obejścia zobowiązania umownego zawartego zgodnie z ust. 1.