Artykuł 3f

1. Zakazuje się sprzedaży, dostawy, przekazywania lub wywozu, bezpośrednio lub pośrednio, towarów i technologii żeglugi morskiej wymienionych w załączniku XVI, niezależnie od tego, czy pochodzą one z Unii, na rzecz jakiejkolwiek osoby fizycznej lub prawnej, podmiotu lub organu w Rosji, do wykorzystania w Rosji lub w celu umieszczenia na pokładzie statku pod banderą rosyjską.

2. Zakazuje się:

a) świadczenia pomocy technicznej, usług pośrednictwa lub innych usług związanych z towarami i technologią, o których mowa w ust. 1, oraz związanych z dostarczaniem, wytwarzaniem, utrzymaniem i użytkowaniem tych towarów i tej technologii, bezpośrednio lub pośrednio na rzecz jakiejkolwiek osoby fizycznej lub prawnej, podmiotu lub organu w Rosji lub do wykorzystania w Rosji;

b) finansowania lub udzielania pomocy finansowej związanej z towarami i technologiami, o których mowa w ust. 1, na potrzeby wszelkich sprzedaży, dostaw, przekazywania lub wywozu tych towarów i technologii, lub na potrzeby udzielania — bezpośrednio lub pośrednio — związanej z tym pomocy technicznej, usług pośrednictwa lub innych usług na rzecz jakiejkolwiek osoby fizycznej lub prawnej, podmiotu lub organu w Rosji lub do wykorzystania w Rosji;

c) sprzedaży, udzielania licencji lub przekazywania w jakikolwiek inny sposób praw własności intelektualnej lub tajemnic przedsiębiorstwa, a także przyznawania praw dostępu do wszelkich materiałów lub informacji chronionych w drodze praw własności intelektualnej lub stanowiących tajemnicę przedsiębiorstwa w odniesieniu do towarów i technologii, o których mowa w ust. 1, oraz dostarczania, wytwarzania, konserwacji i użytkowania tych towarów i technologii, lub praw do ponownego wykorzystywania tych materiałów lub informacji, bezpośrednio lub pośrednio, jakiejkolwiek osobie fizycznej lub prawnej, podmiotowi lub organowi w Rosji lub do wykorzystania w Rosji.

3. Zakazy określone w ust. 1 i 2 nie mają zastosowania do sprzedaży, dostawy, przekazywania lub wywozu towarów i technologii, o których mowa w ust. 1, lub powiązanego świadczenia pomocy technicznej i finansowej do użytku niewojskowego oraz dla niewojskowych użytkowników końcowych, z przeznaczeniem do celów humanitarnych, stanów zagrożenia zdrowia, pilnego zapobiegania zdarzeniom, które mogą mieć poważny i znaczący wpływ na zdrowie i bezpieczeństwo ludzi lub na środowisko, lub pilnego łagodzenia skutków takich zdarzeń lub w odpowiedzi na klęski żywiołowe.

4. Na zasadzie odstępstwa od ust. 1 i 2 właściwy organ może zezwolić na sprzedaż, dostawę, przekazanie lub wywóz towarów i technologii, o których mowa w ust. 1, lub na świadczenie związanej z tym pomocy technicznej lub finansowej do użytku niewojskowego oraz dla niewojskowych użytkowników końcowych, po ustaleniu, że takie towary lub technologie lub związana z nimi pomoc techniczna lub finansowa służą bezpieczeństwu morskiemu.

5. Zainteresowane państwo członkowskie informuje pozostałe państwa członkowskie oraz Komisję o wszelkich zezwoleniach udzielonych na podstawie ust. 4 w terminie dwóch tygodni od udzielenia zezwolenia.