Załącznik III

(art. 3 ust. 1 lit. b))

I. STOSOWANE KWOTY STANDARDOWE

1. Kwoty standardowe stosowane w całej Unii są ustalane dla każdego produktu na podstawie najniższych kosztów odnotowanych w danym okresie referencyjnym, rozpoczynającym się w dniu 1 października roku n i kończącym się w dniu 30 kwietnia roku następnego.

2. „Koszty odnotowane” oznaczają koszty z tytułu czynności fizycznych, o których mowa w załączniku II, poniesione w okresie referencyjnym na podstawie indywidualnych faktur odnoszących się do tych czynności bądź na podstawie podpisanej umowy, która ich dotyczyła. W przypadku gdy istnieje zapas danego produktu w okresie referencyjnym, ale nie podlegał on ani przyjęciu do magazynu, ani wydaniu z magazynu, można także zastosować koszty referencyjne ujęte w umowach o przechowywanie dla tego produktu.

Koszty przejęcia i przyjęcia do magazynu (I) i wydania z magazynu (III) deklaruje się za tonę danego produktu dla każdej czynności (a, b, c, …) określonej w załączniku II. Koszty przechowywania (II) deklaruje się za miesiąc dla każdej przechowywanej tony i dla każdej poszczególnej czynności (a, b, c, …) określonej w załączniku II.

3. Państwa członkowskie przedstawiają Komisji, najpóźniej do dnia 10 maja, koszty, o których mowa w pkt 2, odnoszące się do czynności, o których mowa w załączniku II, poniesione w okresie referencyjnym. Kwoty standardowe, o których mowa w pkt 1, ustala się w euro na podstawie średniej ważonej tych kosztów odnotowanych w okresie referencyjnym w co najmniej czterech państwach członkowskich, które odnotowały najniższe koszty z tytułu danej czynności fizycznej, jeśli odnoszą się one do co najmniej 33 % całkowitych średnich zapasów danego produktu w okresie referencyjnym. W innym przypadku koszty w pozostałych państwach członkowskich włącza się do ważenia wartości procentowej do czasu osiągnięcia przez nią poziomu 33 % przechowywanych ilości.

4. Jeżeli mniej niż cztery państwa członkowskie przechowują dany produkt w magazynach państwowych lub zgłaszają koszty czynności fizycznej związanej z produktem, o której mowa w załączniku II, kwoty standardowe dla tego produktu ustala się na podstawie kosztów odnotowanych w państwach członkowskich, których to dotyczy. Jednakże ostateczna kwota standardowa za taki produkt nie może się różnić od wcześniej ustalonej kwoty o więcej niż 2 %.

5. Jeśli dla danego przechowywanego produktu koszty odnotowane przez państwo członkowskie i wykorzystywane do obliczeń, o których mowa w pkt 3 i 4, przekraczają dwukrotnie średnią arytmetyczną kosztów odnotowanych przez pozostałe państwa członkowskie, następuje ich wyrównanie do poziomu tej średniej.

6. Koszty wykorzystywane do obliczeń, o których mowa w pkt 3 i 4, ważone są w zależności od ilości przechowywanych przez państwa członkowskie wybrane do obliczeń.

7. W przypadku państw członkowskich, których walutą nie jest euro, zadeklarowane przez nie koszty przeliczane są na euro według średniego kursu ich waluty krajowej z okresu referencyjnego, o którym mowa w pkt 1.

II. PRZEPISY SZCZEGÓLNE

1. Koszty standardowe wydania z magazynu mogą zostać powiększone o kwotę obliczoną przez Komisję zgodnie z art. 20 ust. 4 rozporządzenia (UE) nr 1306/2013, pod warunkiem że państwo członkowskie złoży oświadczenie dotyczące całego roku budżetowego i całego zapasu danego produktu, że rezygnuje ze stosowania granic tolerancji, o których mowa w art. 4 ust. 2 rozporządzenia delegowanego (UE) nr 907/2014, i zagwarantuje daną ilość.

Państwo członkowskie przekazuje stosowne oświadczenie Komisji przed otrzymaniem przez nią pierwszej miesięcznej deklaracji wydatków za dany rok budżetowy lub, jeśli produkt, którego to dotyczy, nie znajduje się w magazynie interwencyjnym na początku roku budżetowego, najpóźniej w miesiącu następującym po pierwszym przyjęciu tego produktu do składu interwencyjnego.

Zwiększenie kosztów przewidziane w akapicie pierwszym oblicza się, mnożąc próg referencyjny dla danego produktu, o którym mowa w art. 7 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013, przez granicę tolerancji dla tego produktu określoną w załączniku IV do rozporządzenia delegowanego (UE) nr 907/2014.

2. W przypadku braku fizycznego przemieszczenia produktów kwoty standardowe dla kosztów związanych z przyjęciem do magazynu i wydaniem z magazynu wszystkich przechowywanych produktów, z wyjątkiem wołowiny/cielęciny, zostają obniżone z zastosowaniem następujących współczynników:

Produkt

Przyjęcie do magazynu

Wydanie z magazynu

Zboża

36,50 %

22,80 %

Ryż

17,50 %

20,30 %

Masło

25,90 %

22,20 %

Odtłuszczone mleko w proszku

21,00 %

35,10 %

3. Jeżeli w bieżącym roku budżetowym nie ma miejsca przechowywanie w magazynach państwowych, decyzja wykonawcza Komisji ustalająca kwoty standardowe ma zastosowanie do czasu jej uchylenia nową decyzją wykonawczą Komisji ustalającą nowe kwoty standardowe.