Artykuł 50

1. Niniejszy artykuł ma zastosowanie wówczas, gdy przepisy szczegółowe zawierają odesłanie do niego.

2. Wniosek o uznanie przypadku za działanie siły wyższej nie jest dopuszczony, jeżeli wpłynie do właściwego organu ponad 30 dni kalendarzowych po:

a) terminie, w ciągu którego podmiot został poinformowany przez właściwy organ o stwierdzonym niewypełnieniu odpowiedniego zobowiązania, w znaczeniu art. 23 ust. 2 rozporządzenia delegowanego (UE) nr 907/2014, upłynięciu terminu wyznaczonego na wypełnienie odpowiedniego zobowiązania, o którym mowa w art. 23 ust. 3 tego rozporządzenia, lub upłynięciu terminu przedstawienia dowodu na wypełnienie odpowiedniego zobowiązania, o którym mowa w art. 23 ust. 4 tego rozporządzenia;

b) terminie składania ofert w państwie trzecim, w którym oferta jest powiązana ze świadectwem o wcześniejszym ustaleniu refundacji wywozowej.

3. Podmioty przedstawiają w sposób wymagany przez właściwe organy dowód na zaistnienie okoliczności, które ich zdaniem stanowią przykład siły wyższej, w ciągu 181 dni kalendarzowych po upływie okresu, w ciągu którego zobowiązanie miało zostać całkowicie wypełnione. Jeśli podmioty nie mogą przedstawić takich dowodów w terminie, chociaż działały z zachowaniem należytej staranności w celu ich otrzymania i przedstawienia, może im zostać wskazany dodatkowy termin.

4. Państwa członkowskie powiadamiają Komisję o uznanych przez nie przypadkach wystąpienia siły wyższej, przedkładając za każdym razem istotne informacje.