Artykuł 13

1. Niezależnie od ust. 2 niniejszego artykułu oraz bez uszczerbku dla rozporządzenia (UE) 2016/679, dostawcy usług zaufania są odpowiedzialni za szkody wyrządzone w sposób zamierzony lub w wyniku niedbalstwa osobie fizycznej lub prawnej z powodu nieprzestrzegania obowiązków określonych w niniejszym rozporządzeniu. Każda osoba fizyczna lub prawna, która poniosła szkodę majątkową lub niemajątkową w wyniku naruszenia niniejszego rozporządzenia przez dostawcę usług zaufania, ma prawo dochodzić odszkodowania zgodnie z prawem Unii i krajowym.

Ciężar dowiedzenia zamiaru lub niedbalstwa po stronie niekwalifikowanego dostawcy usług zaufania spoczywa na osobie fizycznej lub prawnej zgłaszającej szkodę, o której mowa w akapicie pierwszym.

Domniemywa się zamiar lub niedbalstwo kwalifikowanego dostawcy usług zaufania, chyba że kwalifikowany dostawca usług zaufania udowodni, że szkoda, o której mowa w akapicie pierwszym, nie nastąpiła w wyniku zamiaru lub niedbalstwa.

2. W przypadku gdy dostawcy usług zaufania z wyprzedzeniem należycie powiadomią swoich klientów o ograniczeniach w korzystaniu ze świadczonych przez siebie usług i ograniczenia te mogą być rozpoznane przez strony trzecie, dostawcy usług zaufania nie są odpowiedzialni za szkody powstałe w wyniku korzystania z usług przekraczającego wskazane ograniczenia.

3. Ust. 1 i 2 mają zastosowanie zgodnie z krajowymi przepisami dotyczącymi odpowiedzialności.