Artykuł 2

1. Dodatkowe koszty, o których mowa w art. 1, oblicza się oddzielnie dla każdego z następujących rodzajów działalności:

a) połowy;

b) chów i hodowla;

c) przetwarzanie;

d) wprowadzanie do obrotu.

2. W ramach każdego z rodzajów działalności, o których mowa w ust. 1, dodatkowe koszty obliczane są w odniesieniu do pozycji wydatków, wymienionych w planach rekompensat, o których mowa w art. 72 rozporządzenia (UE) nr 508/2014, w odniesieniu do każdego produktu lub kategorii produktów określonych przez państwa członkowskie jako kwalifikujące się do rekompensaty.

3. Dodatkowe koszty określane są dla każdej podanej pozycji wydatków, jako różnica między kosztami ponoszonymi przez podmioty w przedmiotowych regionach najbardziej oddalonych, pomniejszone o wszelkie rodzaje interwencji publicznej mające wpływ na poziom dodatkowych kosztów, a porównywalnymi kosztami ponoszonymi przez podmioty z kontynentalnej części danego państwa członkowskiego.

4. W drodze odstępstwa od ust. 3, w przypadku pozycji wydatków typowych dla produktów lub kategorii produktów, dla których nie ma kryteriów porównawczych lub jednostek pomiaru w kontynentalnej części terytorium danego państwa członkowskiego, dodatkowe koszty określa się w stosunku do porównywalnych kosztów równoważnych produktów lub kategorii produktów, ponoszonych przez operatorów z kontynentalnej części terytorium Unii.

5. Podczas obliczania dodatkowych kosztów bierze się pod uwagę wszelkie interwencje publiczne, w tym wszelką pomoc państwa zgłoszoną na podstawie art. 108 ust. 3 Traktatu i art. 73 rozporządzenia (UE) nr 508/2014.