Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) nr 1152/2014 z dnia 4 czerwca 2014 r. uzupełniające dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/36/UE w odniesieniu do regulacyjnych standardów technicznych dotyczących ustalania lokalizacji geograficznej odnośnych ekspozycji kredytowych na potrzeby obliczania specyficznych dla instytucji wskaźników bufora antycyklicznego
Artykuł 2
W mocyLokalizacja ogólnych ekspozycji kredytowych
1. Wszystkie ogólne ekspozycje kredytowe, które nie są objęte zakresem ust. 2–5 niniejszego artykułu, przypisuje się lokalizacji dłużnika.
2. Ogólne ekspozycje kredytowe wobec przedsiębiorstw zbiorowego inwestowania, o których mowa w art. 112 lit. o) rozporządzenia (UE) nr 575/2013, przypisuje się lokalizacji dłużnika ekspozycji bazowych. Jeżeli istnieje więcej niż jedna lokalizacja odpowiadająca dłużnikom ekspozycji bazowych danej ekspozycji w przedsiębiorstwach zbiorowego inwestowania, art. 4 ust. 2 niniejszego rozporządzenia może być stosowany również w odniesieniu do tej ekspozycji w przedsiębiorstwach zbiorowego inwestowania.
3. Ekspozycje związane z kredytowaniem specjalistycznym, o których mowa w art. 147 ust. 8 rozporządzenia (UE) nr 575/2013, przypisuje się miejscu dochodu.
4. Ogólne ekspozycje kredytowe z tytułu innych pozycji, o których mowa w art. 112 lit. q) rozporządzenia (UE) nr 575/2013, przypisuje się państwu członkowskiemu pochodzenia instytucji, jeżeli instytucja nie może zidentyfikować dłużnika.
5. Następujące ogólne ekspozycje kredytowe można przypisać państwu członkowskiemu pochodzenia instytucji:
a) ekspozycje wobec przedsiębiorstw zbiorowego inwestowania, o których mowa w art. 112 lit. o) rozporządzenia (UE) nr 575/2013, jeżeli instytucja nie może określić lokalizacji dłużnika lub dłużników ekspozycji bazowych na podstawie informacji, które są dostępne ze źródeł wewnętrznych lub których uzyskanie ze źródeł zewnętrznych nie wymaga niewspółmiernego wysiłku;
b) ekspozycje zagraniczne, które łącznie nie przekraczają 2 % łącznych ogólnych ekspozycji kredytowych, ekspozycji zaliczonych do portfela handlowego i ekspozycji sekurytyzacyjnych tej instytucji. Łączne ogólne ekspozycje kredytowe, ekspozycje zaliczone do portfela handlowego i ekspozycje sekurytyzacyjne oblicza się poprzez wykluczenie ogólnych ekspozycji kredytowych zlokalizowanych zgodnie z lit. a) niniejszego ustępu i ust. 4.
6. Instytucje obliczają odsetek, o którym mowa w ust. 5 lit. b), zarówno w skali rocznej, jak i na zasadzie ad hoc. Obliczenia ad hoc są wymagane w przypadku wystąpienia zdarzenia mającego wpływ na sytuację finansową lub ekonomiczną instytucji.
Tekst urzędowy w EUR-Lex. Lexeva pokazuje treść przepisu, nie udziela porad prawnych. Moc prawną ma wyłącznie tekst opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.