Lexeva to wyłącznie wyszukiwarka aktów prawnych. Nie udzielamy porad prawnych i nie oceniamy spraw. Czym Lexeva nie jest

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1286/2014 z dnia 26 listopada 2014 r. w sprawie dokumentów zawierających kluczowe informacje, dotyczących detalicznych produktów zbiorowego inwestowania i ubezpieczeniowych produktów inwestycyjnych (PRIIP)

Rozdział VI — PRZEPISY KOŃCOWE

Artykuł 33

W mocy

1. Do dnia

31 grudnia 2019 r. Komisja dokonuje przeglądu niniejszego rozporządzenia. Przegląd ten obejmuje, na podstawie informacji otrzymanych przez EUN, ogólną analizę funkcjonowania ostrzeżenia przed błędnym zrozumieniem przy uwzględnieniu wszelkich wskazówek właściwych organów w tym względzie. Obejmuje on także analizę praktycznego stosowania przepisów określonych w niniejszym rozporządzeniu, z należytym uwzględnieniem zmian na rynku detalicznych produktów inwestycyjnych oraz wykonalności, kosztów i ewentualnych korzyści wprowadzenia oznakowania dla inwestycji społecznych i środowiskowych. W ramach tego przeglądu Komisja podejmie się także badania wśród konsumentów oraz analizy wariantów pozaustawodawczych, a także wyników przeglądu rozporządzenia (UE) nr 346/2013 w odniesieniu do jego art. 27 ust. 1 lit. c), e) i g).

W odniesieniu do UCITS zdefiniowanych w art. 1 ust. 2 dyrektywy 2009/65/WE, w ramach przeglądu ocenia się, czy należy przedłużyć okres obowiązywania przepisów przejściowych ustanowionych w art. 32 niniejszego rozporządzenia, czy też – po określeniu wszelkich koniecznych dostosowań – przepisy dotyczące kluczowych informacji dla inwestorów ustanowione w dyrektywie 2009/65/WE mogłyby zostać zastąpione przepisami dotyczącymi dokumentu zawierającego kluczowe informacje określonymi w niniejszym rozporządzeniu lub uznane za równoważne tym przepisom. W ramach przeglądu analizuje się także ewentualne rozszerzenie zakresu stosowania niniejszego rozporządzenia na inne produkty finansowe oraz dokonuje oceny, czy należy zachować wyłączenie produktów z zakresu stosowania niniejszego rozporządzenia, z uwzględnieniem należytych standardów ochrony konsumenta, w tym porównywalności produktów finansowych. Przegląd ma także służyć ocenie, czy odpowiednie byłoby wprowadzenie wspólnych zasad dotyczących potrzeby ustanowienia przez wszystkie państwa członkowskie sankcji administracyjnych za naruszenia niniejszego rozporządzenia.

2. Do dnia

31 grudnia 2019 r. Komisja oceni, na podstawie prac podjętych przez EUNUiPPE nad wymogami dotyczącymi ujawniania informacji na temat produktów, czy zaproponować nowy akt ustawodawczy gwarantujący odpowiednie wymogi dotyczące ujawniania informacji na temat produktów lub czy w zakres stosowania niniejszego rozporządzenia należy włączyć produkty emerytalne, o których mowa w art. 2 ust. 2 lit. e).

Dokonując tej oceny, Komisja zapewnia, aby takie środki nie obniżały standardów ujawniania w państwach członkowskich, które mają wcześniej istniejące systemy ujawniania dotyczące takich produktów emerytalnych.

3. Po konsultacji ze Wspólnym Komitetem Komisja przedłoży Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdanie dotyczące ust. 1 i 2, dołączając do niego, w stosownym przypadku, wniosek ustawodawczy..

4. Do dnia

31 grudnia 2019 r. Komisja przeprowadzi badanie rynkowe służące określeniu, czy dostępne są narzędzia kalkulacyjne online, które pozwalają inwestorom indywidualnym na wyliczenie łącznych kosztów i opłat związanych z PRIIP, oraz czy narzędzia te są bezpłatne. Komisja zaraportuje, czy narzędzia te zapewniają wiarygodne i dokładne obliczenia dla wszystkich produktów objętych zakresem stosowania niniejszego rozporządzenia.

W przypadku gdy z badania wyniknie, że nie ma takich narzędzi lub że istniejące narzędzia nie umożliwiają inwestorom indywidualnym zrozumienia łącznej kwoty kosztów i opłat związanych z PRIIP, Komisja dokona oceny wykonalności opracowania przez EUN, poprzez Wspólny Komitet, projektu regulacyjnych standardów technicznych zawierających specyfikacje mające zastosowanie do takich narzędzi na poziomie unijnym.

Tekst urzędowy w EUR-Lex. Lexeva pokazuje treść przepisu, nie udziela porad prawnych. Moc prawną ma wyłącznie tekst opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.