Załącznik

1. Kompetencje przekrojowe wymagane w wielu sektorach wolontariatu i zatrudnienia, które nie są szczególnie przypisane do dziedziny pomocy humanitarnej

Kompetencja

Opis

1. Rozwój i podtrzymywanie stosunków opartych na współpracy

Praca z innymi

— Świadomość i poszanowanie różnych stylów pracy oraz zdolność dostosowania się do nich.

— Rozumienie i akceptacja swojej roli w zespole oraz wnoszenie pozytywnego i proaktywnego wkładu w osiąganie celów przez zespół.

— Dzielenie się przydatnymi informacjami i wiedzą z kolegami i w stosownych przypadkach z szerszym gronem.

— Podejmowanie konstruktywnych działań w celu rozwiązywania wszelkich pojawiających się konfliktów.

Komunikacja

— Skuteczne komunikowanie się z innymi członkami zespołu i z innymi osobami spoza zespołu.

— Aktywne słuchanie informacji dotyczących nowych i odmiennych perspektyw oferowanych przez innych członków zespołu.

— Wykorzystywanie szeregu środków komunikacji (takich jak komunikacja osobista, telefon, e-mail), w tym komunikacji niewerbalnej, dostosowanej do lokalnego kontekstu i sytuacji.

2. Sposób myślenia związany z wolontariatem

— Uznanie gratyfikującego charakteru pracy wolontariusza.

— Rozumienie pojęcia wolontariatu i aktywności obywatelskiej oraz ich roli w społeczeństwie, a także posiadanie opinii na ich temat.

— Gotowość wnoszenia wkładu bez otrzymywania gratyfikacji finansowej.

— Zaangażowanie w wykonywanie otrzymanych zadań i wykonywanie ich z jak najlepszym wykorzystaniem swoich zdolności, nawet bez gratyfikacji finansowej.

— Dążenie do wnoszenia wkładu do organizacji jako wolontariusz i udzielanie pomocy beneficjentom (tj. społecznościom lokalnym).

3. Samozarządzanie pod presją i w zmiennym środowisku

Samoświadomość i odporność

— Zdolność radzenia sobie ze stresem i pokonywania trudności.

— Identyfikowanie źródeł stresu i znajomość sposobów minimalizacji ich negatywnego oddziaływania.

— Gotowość do rozmowy o stresie i trudnościach oraz poszukiwanie wsparcia w razie potrzeby.

— Zdolność dostosowania się do warunków życia przy bardzo ograniczonych zasobach i niskim poziomie komfortu.

— Dostosowywanie się ze spokojem do zmiennych sytuacji i ograniczeń oraz konstruktywne reagowanie na takie sytuacje i ograniczenia.

— –Świadomość swoich mocnych stron i ograniczeń oraz ich –wpływu na swoją pracę.

Samodzielność

— Samodzielne organizowanie swoich działań w miejscu pracy i w czasie wolnym.

— Właściwe zarządzanie swoim dniem pracy i priorytetami.

— Rozpoznawanie ograniczeń związanych ze swoim zakresem odpowiedzialności i w stosownych przypadkach informowanie osoby/osób na wyższym szczeblu odpowiedzialności.

Zarządzanie swoimi oczekiwaniami

— Realistyczne zrozumienie swojego wkładu w organizację i pomoc oferowaną beneficjentom.

— Dostosowywanie oczekiwań do zmiennych sytuacji.

Świadomość międzykulturowa

— Unikanie stereotypów kulturowych.

— Otwartość na różnice kulturowe i uwzględnianie ich.

— Poszanowanie innych kultur i dostosowywanie swoich zachowań, aby unikać nieporozumień.

— Zwracanie uwagi na komunikację niewerbalną w kontekście wielokulturowym.

— Przyjmowanie pozbawionego osądu podejścia do różnych przekonań, konwencji społecznych i wartości.

— Okazywanie empatii i wrażliwości.

4. Wykazywanie cech przywódczych

— Motywowanie innych członków zespołu (lokalnego lub międzynarodowego) do wykonania zadania.

— Wzmacnianie pozycji innych osób w celu przyjmowania przez nie odpowiedzialności w zakresie ich działań.

— Aktywne słuchanie innych osób.

— Wzbudzanie zaufania u innych osób.

W przypadku pełnienia funkcji kierowniczej:

— Wyraźne formułowanie zadań do wykonania przez inne osoby oraz swoich oczekiwań wobec nich.

— Sprawdzanie, czy zostały one zrozumiane.

— Przekazywanie informacji zwrotnej i uznawanie wkładu wnoszonego przez inne osoby.

— Podejmowanie decyzji, które odzwierciedlają poziom ryzyka związanego z danym działaniem w stosunku do jego pilności.

5. Osiąganie rezultatów

Osiąganie bezpośrednich rezultatów działania i postępów w budowaniu zdolności oraz komunikowanie na ich temat

— Przyjmowanie podejścia „can-do” i wykazywanie postawy proaktywnej.

— Identyfikowanie krytycznych ulepszeń niezbędnych do zapewnienia trwałości wyników.

— Skuteczne przekazywanie informacji o rezultatach.

— Identyfikowanie osób, od których oczekuje się, że będą uczyć się na podstawie wniesionego wkładu i dążenie do umożliwienia osobom, od których oczekuje się utrzymania wyników, zrozumienia wykonanej pracy.

— Poszukiwanie rozwiązań.

— Podejmowanie działań w celu rozwiązywania wszelkich pojawiających się konfliktów.

W przypadku pełnienia szczególnej funkcji w budowaniu zdolności:

— Znajomość i stosowanie różnych metod budowania zdolności organizacyjnych w warunkach ograniczonych zasobów.

— Znajomość i stosowanie metod i narzędzi oceny potrzeb w celu identyfikacji docelowych obszarów budowania zdolności.

Odpowiedzialność

— Ukierunkowanie na dostarczanie rezultatów w terminie.

— Zabieganie o informacje zwrotne i podejmowanie działań w oparciu o otrzymane informacje zwrotne.

— Kierowanie sprawozdań do właściwej osoby/osób.

— Kwestionowanie decyzji i zachowań, które naruszają kodeks postępowania organizacji lub inne właściwe normy humanitarne.

2. Szczegółowe kompetencje wymagane w przypadku inicjatywy „Wolontariusze pomocy UE” i szerzej rozumianej pomocy humanitarnej.

Kompetencja

Opis

6. Zrozumienie humanitarnego kontekstu inicjatywy „Wolontariusze pomocy UE” i stosowanie zasad humanitarnych

— Wykazywanie zrozumienia systemu pomocy humanitarnej, różnych zaangażowanych podmiotów i powiązań między polityką pomocy humanitarnej a innymi politykami zewnętrznymi, w szczególności z perspektywy UE.

— Stosowanie ze zrozumieniem zasad teoretycznych i wspólnych sposobów postępowania leżących u podstaw działalności humanitarnej.

— Wykazywanie zrozumienia odpowiednich norm i kodeksów postępowania w zakresie pomocy humanitarnej, w tym związanych z odpowiedzialnością i zarządzaniem jakością, oraz ram prawnych pomocy humanitarnej.

— Wykazywanie zrozumienia etapów działań humanitarnych, w tym zapobiegania i przygotowania, zmniejszania ryzyka wystąpienia katastrof, zarządzania ryzykiem wystąpienia katastrof, reagowania i wychodzenia z sytuacji kryzysowych.

— Wykazywanie zrozumienia teorii i praktyki związanej z pomocą, rozwojem i podejściem do kwestii odporności.

— Uwzględnianie potrzeb, umiejętności, zdolności i doświadczenia osób dotkniętych klęskami żywiołowymi lub kryzysami humanitarnymi.

— Rozumienie celów inicjatywy „Wolontariusze pomocy UE” i wpływu tych celów na swoją pracę w czasie oddelegowania.

— Rozumienie procesu selekcji, szkolenia i delegowania.

— Rozumienie roli wolontariusza i działań podejmowanych przed oddelegowaniem, w jego trakcie i po nim.

— Stosowanie swojego zrozumienia celu tej inicjatywy w ramach szerszego kontekstu pomocy humanitarnej UE.

7. Działalność zawsze bezpieczna i zabezpieczona

— Rozumienie znaczenia postępowania zgodnie z procedurami bezpieczeństwa organizacji w czasie oddelegowania.

— Rozumienie i stosowanie zasady „nie szkodzić”.

— Identyfikowanie czynników ryzyka i zapobieganie im w trakcie projektu.

— Zdolność do działania w sytuacjach wystąpienia zagrożenia.

— Zdolność zarządzania stresem związanym z incydentami w zakresie bezpieczeństwa.

— Posiadanie umiejętności w zakresie pierwszej pomocy na poziomie podstawowym.

8. Zarządzanie projektami w kontekście akcji humanitarnych

— Zdolność opisywania i analizowania różnych etapów cyklu projektowego w ramach pomocy humanitarnej, w tym oceny potrzeb, opracowywania wniosku głównego i budżetu, oraz realizacji, monitorowania i oceny projektu.

— Rozumienie i stosowanie podstawowych zasad budżetowania i sporządzania wniosków.

— Rozumienie i stosowanie podstawowych zasad finansowego zarządzania projektami.

— Rozumienie i utrzymywanie przejrzystości procesów zarządzania projektami.

— Rozumienie i stosowanie podstawowych zasad zarządzania wynikami oraz ich monitorowania i oceny.

9. Komunikacja i popieranie

— Świadomość strategii komunikacji inicjatywy „Wolontariusze pomocy UE”, aktywne zaangażowanie w tę strategię i wypełnianie swojej roli w jej realizacji.

— W stosownych przypadkach wyraźne opowiadanie się za wartościami organizacyjnymi i za wartościami inicjatywy „Wolontariusze pomocy UE”.

— Identyfikowanie głównych, drugorzędnych i krytycznych zainteresowanych stron w lokalnych kontekście humanitarnym.

— Rozumienie i stosowanie narzędzi wykorzystywanych do mobilizowania wsparcia międzynarodowych i lokalnych zainteresowanych stron dla pomocy humanitarnej w obszarze swojej pracy.

— Formułowanie jasnych i opartych na dowodach argumentów w popieraniu inicjatywy oraz opracowywanie skutecznej strategii komunikacyjnej.

3. Kompetencje techniczne wynikające z wiedzy specjalistycznej właściwej w kontekście pomocy humanitarnej.

Wolontariusze pomocy UE mogą posiadać kompetencje w następujących dziedzinach (wykaz niewyczerpujący):

— finanse i rachunkowość

— sprawy prawne

— zarządzanie projektami i administracja

— monitorowanie i ocena projektów

— komunikacja (w tym public relations, eksponowanie znaczenia i popieranie działań)

— logistyka i transport

— zarządzanie zasobami ludzkimi i uczenie się

— rozwój organizacyjny i budowanie zdolności

— strategiczne kształtowanie polityki i planowanie

— informowanie o ryzyku i technologia informacyjna

— dostęp do wody i kanalizacji

— ochrona i miejsce pobytu

— żywność, żywienie i zdrowie

— uchodźcy i osoby przesiedlone

— zagadnienia dotyczące płci społeczno-kulturowej

— ochrona dziecka

— źródła utrzymania

— łączenie pomocy doraźnej, odbudowy i rozwoju

— zarządzanie ryzykiem związanym z klęskami żywiołowymi

— budowanie odporności

— dane i wiedza dotyczące katastrof

— ocena ryzyka i podatności oraz mapowanie i analiza niestabilności i konfliktów

— przystosowanie się do zmiany klimatu i zarządzanie oparte na ekosystemie

— podnoszenie świadomości i edukacja

— odporność obszarów miejskich i planowanie przestrzenne

— rozwój oparty na społecznościach lokalnych

— ochrona socjalna i zabezpieczenie

— odporna działalność gospodarcza i infrastruktura, w tym ochrona infrastruktury krytycznej

— finansowanie ryzyka

— monitorowanie i systemy wczesnego ostrzegania

— gotowość na wypadek klęsk żywiołowych i planowanie ewentualnościowe

— ochrona ludności i działania w sytuacjach wyjątkowych

— ocena po katastrofach i po konfliktach oraz przywracanie stanu sprzed katastrofy i konfliktu

— usługi medyczne i paramedyczne

— inżynieria

— zarządzanie wolontariatem