Artykuł 5f

1. Państwa członkowskie udzielają sobie pomocy w egzekwowaniu przepisów w przypadku nieuiszczenia grzywny w ruchu drogowym nałożonej za popełnienie przestępstwa lub wykroczenia przeciwko bezpieczeństwu ruchu drogowego wymienionego w art. 2 ust. 1.

2. Po doręczeniu osobie zainteresowanej zawiadomienia o popełnieniu przestępstwa lub wykroczenia drogowego oraz w przypadku nieuiszczenia grzywny w ruchu drogowym nałożonej przez właściwy organ państwa członkowskiego popełnienia przestępstwa lub wykroczenia, ten właściwy organ może zwrócić się do właściwego organu państwa członkowskiego rejestracji lub państwa członkowskiego zamieszkania o pomoc w egzekwowaniu decyzji administracyjnych dotyczących grzywien w ruchu drogowym związanych z przestępstwami lub wykroczeniami przeciwko bezpieczeństwu ruchu drogowego wymienionymi w art. 2 ust. 1.

3. Wniosek, o którym mowa w ust. 2, składa się tylko wtedy, gdy spełnione są wszystkie następujące warunki:

a) decyzja dotycząca grzywny w ruchu drogowym ma charakter administracyjny, jest ostateczna i egzekwowalna zgodnie z mającymi zastosowanie przepisami ustawowymi i wykonawczymi państwa członkowskiego popełnienia przestępstwa lub wykroczenia;

b) państwo członkowskie popełnienia przestępstwa lub wykroczenia posiada dowód doręczenia osobie zainteresowanej wezwania do zapłaty grzywny w ruchu drogowym;

c) osoba zainteresowana została poinformowana o środkach zaskarżenia decyzji administracyjnej nakładającej grzywnę w ruchu drogowym zgodnie z mającymi zastosowanie przepisami ustawowymi i wykonawczymi państwa członkowskiego popełnienia przestępstwa lub wykroczenia oraz miała możliwość skorzystania z tych środków zaskarżenia;

d) grzywna w ruchu drogowym jest wyższa niż 70 EUR.

4. Właściwy organ państwa członkowskiego popełnienia przestępstwa lub wykroczenia przesyła – za pośrednictwem swojego krajowego punktu kontaktowego – państwu członkowskiemu rejestracji lub państwu członkowskiemu zamieszkania ustrukturyzowany wniosek elektroniczny, o którym mowa w ust. 2.

5. Jeżeli osoba zainteresowana może wykazać, że dokonano płatności grzywny w ruchu drogowym, właściwy organ państwa członkowskiego rejestracji lub państwa członkowskiego zamieszkania niezwłocznie powiadamia o tym właściwy organ państwa członkowskiego popełnienia przestępstwa lub wykroczenia.

6. Właściwe organy państwa członkowskiego rejestracji lub państwa członkowskiego zamieszkania uznają decyzję administracyjną dotyczącą grzywny w ruchu drogowym, która została przesłana na podstawie niniejszego artykułu bez konieczności jakichkolwiek dalszych formalności, oraz niezwłocznie podejmują wszelkie niezbędne środki w celu jej wyegzekwowania, chyba że ten właściwy organ podejmie decyzję o powołaniu się na jedną z podstaw odmowy uznania lub wyegzekwowania przewidzianych w ust. 8.

7. Egzekwowanie decyzji w sprawie grzywny w ruchu drogowym podlega przepisom ustawowym i wykonawczym mającym zastosowanie w państwie członkowskim rejestracji lub państwie członkowskim zamieszkania.

8. Właściwy organ państwa członkowskiego rejestracji lub państwa członkowskiego zamieszkania może odmówić uznania i egzekwowania decyzji administracyjnej dotyczącej grzywny w ruchu drogowym. Czyni to wyłącznie, jeżeli ustalił którekolwiek z poniższych:

a) egzekwowanie decyzji w sprawie grzywny w ruchu drogowym byłoby sprzeczne z zasadą ne bis in idem;

b) w prawie państwa członkowskiego rejestracji lub państwa członkowskiego zamieszkania istnieje immunitet, który uniemożliwia egzekwowanie decyzji administracyjnej dotyczącej grzywny w ruchu drogowym;

c) decyzja w sprawie grzywny w ruchu drogowym nie jest już egzekwowalna na podstawie prawa państwa członkowskiego rejestracji lub państwa członkowskiego zamieszkania ze względu na upływ czasu;

d) decyzja dotycząca grzywny w ruchu drogowym nie jest ostateczna;

e) decyzja dotycząca grzywny w ruchu drogowym lub co najmniej jej istotna treść nie zostały przetłumaczone, jak przewidziano w art. 5b;

f) wniosek jest niekompletny i nie może zostać uzupełniony przez właściwe organy państwa członkowskiego popełnienia przestępstwa lub wykroczenia;

g) naruszenie praw podstawowych lub podstawowych zasad prawnych zapisanych w Karcie praw podstawowych Unii Europejskiej.

W przypadku odrzucenia wniosku właściwy organ państwa członkowskiego rejestracji lub państwa członkowskiego zamieszkania powiadamia właściwy organ państwa członkowskiego popełnienia przestępstwa lub wykroczenia, podając przyczyny odrzucenia wniosku.

9. Kwota pieniężna uzyskana w wyniku egzekwowania decyzji dotyczącej grzywny w ruchu drogowym przypada państwu członkowskiemu rejestracji lub państwu członkowskiemu zamieszkania, chyba że państwo członkowskie popełnienia przestępstwa lub wykroczenia oraz państwo członkowskie rejestracji lub państwo członkowskie zamieszkania uzgodniły inaczej. Środki pieniężne są gromadzone w walucie państwa członkowskiego rejestracji lub państwa członkowskiego zamieszkania – w zależności od tego, które z nich otrzymało wniosek.

10. Ust. 1–9 niniejszego artykułu nie wykluczają stosowania decyzji ramowej 2005/214/WSiSW, dwustronnych lub wielostronnych umów lub porozumień między państwami członkowskimi w zakresie, w jakim takie umowy lub porozumienia przyczyniają się do dalszego uproszczenia lub ułatwienia procedur egzekwowania kar pieniężnych wchodzących w zakres stosowania niniejszej dyrektywy.