Załącznik

W załączniku II do dyrektywy 2008/98/WE w przypisie (*) dodaje się tekst w brzmieniu:

„Wynik wzoru na efektywność energetyczną mnoży się przez współczynnik korekcyjny związany z klimatem CCF, jak pokazano poniżej:

1. CCF dla działających instalacji, które otrzymały zezwolenie zgodnie z prawodawstwem unijnym obowiązującym przed dniem 1 września 2015 r.

CCF = 1, jeżeli HDD ≥ 3 350

CCF = 1,25, jeżeli HDD ≤ 2 150

CCF = – (0,25/1 200) × HDD + 1,698, kiedy 2 150 < HDD < 3 350

2. CCF dla instalacji, które otrzymały zezwolenie po dniu 31 sierpnia 2015 r., oraz dla instalacji, o których mowa w pkt 1, po dniu 31 grudnia 2029 r.:

CCF = 1, jeżeli HDD ≥ 3 350

CCF = 1,12, jeżeli HDD ≤ 2 150

CCF = – (0,12/1 200) × HDD + 1,335, kiedy 2 150 < HDD < 3 350

(Uzyskaną wartość CCF zaokrągla się do trzech miejsc po przecinku).

Za wartość HDD (stopniodni grzania) należy uznać średnią wartości rocznych HDD dla lokalizacji obiektów przekształcania termicznego z 20 kolejnych lat przed rokiem, za który oblicza się CCF. Aby obliczyć wartość HDD, należy zastosować poniższą metodę ustanowioną przez Eurostat: HDD wynosi (18 °C – Tm) × d, jeżeli Tm nie przekracza 15 °C (wartość progowa dla ogrzewania), oraz zero, jeżeli Tm wynosi powyżej 15 °C, przy czym Tm jest to średnia (Tmin + Tmax/2) temperatura zewnętrzna z okresu d dni. Obliczenia należy wykonywać codziennie (d = 1), sumując wyniki do roku.”.