Lexeva to wyłącznie wyszukiwarka aktów prawnych. Nie udzielamy porad prawnych i nie oceniamy spraw. Czym Lexeva nie jest

Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2015/35 z dnia 10 października 2014 r. uzupełniające dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/138/WE w sprawie podejmowania i prowadzenia działalności ubezpieczeniowej i reasekuracyjnej (Wypłacalność II) Tekst mający znaczenie dla EOG

Podsekcja 6 — Proporcjonalność i uproszczenia

Artykuł 109

W mocy

Uproszczone obliczenia dla umów wspólnej puli ryzyk

W przypadku zgodności z art. 88 zakłady ubezpieczeń lub zakłady reasekuracji mogą stosować następujące uproszczone obliczenia do celów art. 193, 194 i 195:

a) Najlepsze oszacowanie, o którym mowa w art. 194 ust. 1 lit. d), można obliczyć w następujący sposób:

gdzie BEU

oznacza najlepsze oszacowanie zobowiązania scedowanego na wspólną pulę ryzyk przez jednostkę będącą członkiem puli, po odliczeniu reasekuracji od kontrahentów niebędących członkami puli.

b) Najlepsze oszacowanie, o którym mowa w art. 195 lit. c), można obliczyć w następujący sposób:

gdzie BECEP

oznacza najlepsze oszacowanie zobowiązania scedowanego na zewnętrznego kontrahenta przez członków puli, w odniesieniu do ryzyka scedowanego na pulę przez jednostkę.

c) Efekt ograniczania ryzyka, o którym mowa w art. 195 lit. d), można obliczyć w następujący sposób:

gdzie:

(i) BECE

oznacza najlepsze oszacowanie zobowiązania scedowanego na zewnętrznego kontrahenta przez wszystkich strony umowy wspólnej puli ryzyk;

(ii) ΔRMCEP

oznacza udział wszystkich zewnętrznych kontrahentów w efekcie ograniczania ryzyka w ramach umowy wspólnej puli ryzyk dla ryzyka aktuarialnego jednostki;

d) Kontrahenci będący członkami puli i kontrahenci niebędący członkami puli mogą zostać pogrupowani na podstawie oceny kredytowej sporządzonej przez uznaną instytucję ECAI, pod warunkiem ustanowienia oddzielnych grup dla należących do wspólnej puli ryzyk ekspozycji typu A, typu B i typu C.

Tekst urzędowy w EUR-Lex. Lexeva pokazuje treść przepisu, nie udziela porad prawnych. Moc prawną ma wyłącznie tekst opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.