Lexeva to wyłącznie wyszukiwarka aktów prawnych. Nie udzielamy porad prawnych i nie oceniamy spraw. Czym Lexeva nie jest

Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2015/35 z dnia 10 października 2014 r. uzupełniające dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/138/WE w sprawie podejmowania i prowadzenia działalności ubezpieczeniowej i reasekuracyjnej (Wypłacalność II) Tekst mający znaczenie dla EOG

Sekcja 2 — Moduł ryzyka aktuarialnego w ubezpieczeniach innych niż ubezpieczenia na życie

Artykuł 118

W mocy

Podmoduł ryzyka związanego z rezygnacjami w ubezpieczeniach innych niż ubezpieczenia na życie

1. Wymóg kapitałowy dla podmodułu ryzyka związanego z rezygnacjami w ubezpieczeniach innych niż ubezpieczenia na życie, o którym mowa w art. 114 ust. 1 lit. c), jest równy stracie podstawowych środków własnych zakładu ubezpieczeń lub zakładu reasekuracji powstałej na skutek łącznego zajścia następujących nagłych zdarzeń:

a) braku kontynuacji 40 % umów ubezpieczenia, w odniesieniu do których brak kontynuacji prowadziłby do wzrostu rezerw techniczno-ubezpieczeniowych bez marginesu ryzyka;

b) w przypadku gdy umowy reasekuracji obejmują umowy ubezpieczenia lub umowy reasekuracji, które zostaną zawarte w przyszłości, spadku o 40 % liczby tych przyszłych umów ubezpieczenia lub umów reasekuracji wykorzystywanych do obliczania rezerw techniczno-ubezpieczeniowych.

2. Zdarzenia, o których mowa w ust. 1, odnoszą się równomiernie do wszystkich umów ubezpieczenia i umów reasekuracji, których to dotyczy. W stosunku do umów reasekuracji zdarzenie, o którym mowa w ust. 1 lit. a), odnosi się do bazowych umów ubezpieczenia.

3. Docelów określenia straty podstawowych środków własnych zakładu ubezpieczeń lub zakładu reasekuracji w przypadku zdarzenia, o którym mowa w ust. 1 lit. a), zakład ubezpieczeń lub zakład reasekuracji stosuje do każdej umowy taki rodzaju braku kontynuacji umowy, który skutkuje najbardziej niekorzystnym wpływem na podstawowe środki własne zakładu.

Tekst urzędowy w EUR-Lex. Lexeva pokazuje treść przepisu, nie udziela porad prawnych. Moc prawną ma wyłącznie tekst opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.