Artykuł 13

1. Do celów wyceny aktywów poszczególnych zakładów ubezpieczeń i zakładów reasekuracji zakłady ubezpieczeń i zakłady reasekuracji wyceniają udziały kapitałowe w zakładach (jednostkach) powiązanych w rozumieniu art. 212 ust. 1 lit. b) dyrektywy 2009/138/WE zgodnie z następującą hierarchią metod:

a) za pomocą podstawowej metody wyceny określonej w art. 10 ust. 2 niniejszego rozporządzenia;

b) za pomocą skorygowanej metody praw własności, o której mowa w ust. 3, gdy dokonanie wyceny zgodnie z lit. a) jest niemożliwe;

c) za pomocą metody wyceny określonej w art. 10 ust. 3 niniejszego rozporządzenia albo alternatywnych metod wyceny zgodnie z art. 10 ust. 5 niniejszego rozporządzenia, pod warunkiem że spełnione są wszystkie następujące warunki:

(i) wycena zgodnie z lit. a) ani b) nie jest możliwa;

(ii) jednostka nie jest jednostką zależną w rozumieniu art. 212 ust. 2 dyrektywy 2009/138/WE.

2. W drodze odstępstwa od ust. 1 do celów wyceny aktywów poszczególnych zakładów ubezpieczeń i zakładów reasekuracji zakłady ubezpieczeń i zakłady reasekuracji wyceniają udziały kapitałowe w następujących zakładach w wartości zero:

a) w jednostkach, które są wyłączone z zakresu nadzoru grupowego, o którym mowa w art. 214 ust. 2 dyrektywy 2009/138/WE;

b) w jednostkach, których wartość jest odliczana od środków własnych dopuszczonych na pokrycie wypłacalności grupy zgodnie z art. 229 dyrektywy 2009/138/WE.

3. Skorygowana metoda praw własności, o której mowa w ust. 1 lit. b), wymaga od zakładu posiadającego udziały kapitałowe w innej jednostce dokonania wyceny udziałów kapitałowych posiadanych w jednostkach powiązanych na podstawie posiadanego udziału w nadwyżce aktywów nad zobowiązaniami jednostki powiązanej.

4. Przy obliczaniu nadwyżki aktywów nad zobowiązaniami w odniesieniu do jednostek powiązanych zakład posiadający udziały kapitałowe w innej jednostce wycenia poszczególne aktywa i zobowiązania danej jednostki zgodnie z art. 75 dyrektywy 2009/138/WE i, jeżeli jednostka powiązana jest z zakładem ubezpieczeń lub zakładem reasekuracji lub spółką celową (podmiotem specjalnego przeznaczenia), o której mowa w art. 211 tej dyrektywy, wycenia rezerwy techniczno-ubezpieczeniowe zgodnie z art. 76–85 tej dyrektywy.

5. Przy obliczaniu nadwyżki aktywów nad zobowiązaniami w odniesieniu do jednostek powiązanych innych niż zakłady ubezpieczeń lub zakłady reasekuracji zakład posiadający udziały kapitałowe w innej jednostce może zastosować metodę praw własności określoną w międzynarodowych standardach rachunkowości przyjętych przez Komisję na podstawie rozporządzenia (WE) nr 1606/2002 za zgodną z art. 75 dyrektywy 2009/138/WE, jeżeli wycena poszczególnych aktywów i zobowiązań zgodnie z ust. 4 nie jest możliwa. W takich przypadkach zakład posiadający udziały kapitałowe w innej jednostce odlicza od wartości jednostki powiązanej wartość firmy i inne wartości niematerialne i prawne, które zostałyby wycenione w wartości zero zgodnie z art. 12 ust. 2 niniejszego rozporządzenia.

6. Jeżeli kryteria określone w art. 9 ust. 4 niniejszego rozporządzenia są spełnione, a zastosowanie metod wyceny, o których mowa w ust. 1 lit. a) i b), nie jest możliwe, akcje lub udziały posiadane w jednostkach powiązanych mogą być wyceniane na podstawie metody wyceny, którą zakład ubezpieczeń lub zakład reasekuracji wykorzystuje przy sporządzaniu swoich rocznych lub skonsolidowanych sprawozdań finansowych. W takich przypadkach zakład posiadający udziały kapitałowe w innej jednostce odlicza od wartości jednostki powiązanej wartość firmy i inne wartości niematerialne i prawne, które zostałyby wycenione w wartości zero zgodnie z art. 12 ust. 2 niniejszego rozporządzenia.