Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2015/35 z dnia 10 października 2014 r. uzupełniające dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/138/WE w sprawie podejmowania i prowadzenia działalności ubezpieczeniowej i reasekuracyjnej (Wypłacalność II) Tekst mający znaczenie dla EOG
Sekcja 4 — Moduł ryzyka aktuarialnego w ubezpieczeniach zdrowotnych
Artykuł 159
W mocyPodmoduł ryzyka związanego z rezygnacjami w ubezpieczeniach zdrowotnych o charakterze ubezpieczeń na życie
1. Wymóg kapitałowy dla ryzyka związanego z rezygnacjami w ubezpieczeniach zdrowotnych o charakterze ubezpieczeń na życie, o którym mowa w art. 151 ust. 1 lit. f), jest równy najwyższej z trzech wartości:
a) wymogu kapitałowego dla ryzyka trwałego wzrostu wskaźnika rezygnacji w ubezpieczeniach zdrowotnych o charakterze ubezpieczeń na życie;
b) wymogu kapitałowego dla ryzyka trwałego spadku wskaźnika rezygnacji w ubezpieczeniach zdrowotnych o charakterze ubezpieczeń na życie;
c) wymogu kapitałowego dla ryzyka związanego z masowymi rezygnacjami w ubezpieczeniach zdrowotnych o charakterze ubezpieczeń na życie.
2. Wymóg kapitałowy dla ryzyka trwałego wzrostu wskaźnika rezygnacji w ubezpieczeniach zdrowotnych o charakterze ubezpieczeń na życie jest równy stracie podstawowych środków własnych zakładu ubezpieczeń i zakładu reasekuracji, która nastąpiłaby wskutek nagłego i trwałego wzrostu o 50 % wskaźnika wykorzystania odpowiednich opcji określonych w ust. 4 i 5. Niemniej jednak taki wyższy wskaźnik wykorzystania opcji nie może przekraczać 100 %, a wzrost wskaźnika wykorzystania opcji ma zastosowanie wyłącznie do takich odpowiednich opcji, których wykorzystanie prowadzi do wzrostu rezerw techniczno-ubezpieczeniowych bez marginesu ryzyka.
3. Wymóg kapitałowy dla ryzyka trwałego spadku wskaźnika rezygnacji w ubezpieczeniach zdrowotnych o charakterze ubezpieczeń na życie jest równy stracie podstawowych środków własnych zakładu ubezpieczeń i zakładu reasekuracji, która nastąpiłaby wskutek nagłego i trwałego spadku o 50 % wskaźnika wykorzystania odpowiednich opcji określonych w ust. 4 i 5. Niemniej jednak taki niższy wskaźnik wykorzystania opcji nie może przekraczać 20 punktów procentowych, a spadek wskaźnika wykorzystania opcji ma zastosowanie wyłącznie do takich odpowiednich opcji, których wykorzystanie prowadzi do spadku rezerw techniczno-ubezpieczeniowych bez marginesu ryzyka.
4. Odpowiednie opcje do celów ust. 2 i 3 są to:
a) wszelkie ustawowe lub wynikające z umowy prawa ubezpieczającego do całkowitego lub częściowego rozwiązania umowy, wykupu polisy, zmniejszenia, ograniczenia lub zawieszenia ochrony ubezpieczeniowej lub reasekuracyjnej lub dopuszczenia do rezygnacji z umowy ubezpieczenia;
b) wszelkie ustawowe lub wynikające z umowy prawa ubezpieczającego do pełnego lub częściowego ustanowienia, odnowienia, zwiększenia, rozszerzenia lub wznowienia ochrony ubezpieczeniowej lub reasekuracyjnej.
Do celów lit. b) zmiana wskaźnika wykorzystania opcji, o której mowa w ust. 2 i 3, stosuje się do wskaźnika przy założeniu niewykorzystania opcji.
5. W odniesieniu do umów reasekuracji odpowiednie opcje do celów ust. 2 i 3 są to:
a) określone w ust. 4 prawa ubezpieczających, którzy zawarli umowy reasekuracji;
b) określone w ust. 4 prawa ubezpieczających wynikające z umów ubezpieczenia objętych umowami reasekuracji;
c) w przypadku, gdy umowy reasekuracji obejmują umowy ubezpieczenia lub reasekuracji, które zostaną zawarte w przyszłości, prawo potencjalnych ubezpieczających do niezawarcia tych umów ubezpieczenia lub reasekuracji.
6. Wymóg kapitałowy dla ryzyka związanego z masowymi rezygnacjami w ubezpieczeniach zdrowotnych o charakterze ubezpieczeń na życie jest równy stracie podstawowych środków własnych zakładu ubezpieczeń i zakładu reasekuracji powstałej na skutek łącznego zajścia następujących nagłych zdarzeń:
a) braku kontynuacji 40 % umów ubezpieczenia, w odniesieniu do których brak kontynuacji prowadziłby do wzrostu rezerw techniczno-ubezpieczeniowych bez marginesu ryzyka;
b) w przypadku gdy umowy reasekuracji obejmują umowy ubezpieczenia lub umowy reasekuracji, które zostaną zawarte w przyszłości, spadku o 40 % liczby tych przyszłych umów ubezpieczenia lub umów reasekuracji wykorzystywanych do obliczania rezerw techniczno-ubezpieczeniowych.
Zdarzenia, o których mowa w akapicie pierwszym, odnoszą się jednakowo do wszystkich umów ubezpieczenia i umów reasekuracji, których to dotyczy. W stosunku do umów reasekuracji zdarzenie, o którym mowa w lit. a), odnosi się do bazowych umów ubezpieczenia.
W celu określenia straty podstawowych środków własnych zakładu ubezpieczeń i zakładu reasekuracji w przypadku zdarzenia, o których mowa w lit. a), zakład ubezpieczeń lub zakład reasekuracji opiera obliczenia na takim rodzaju braku kontynuacji, który skutkuje najbardziej niekorzystnym wpływem na podstawowe środki własne zakładu w rozbiciu na polisy.
7. Jeżeli wyższy z wymogów kapitałowych, o których mowa w ust. 1 lit. a), b) i c) niniejszego artykułu, oraz wyższy z odpowiednich wymogów kapitałowych obliczonych zgodnie z art. 206 ust. 2 niniejszego rozporządzenia nie są oparte na tym samym scenariuszu, wówczas wymóg kapitałowy dla ryzyka związanego z rezygnacjami, o którym mowa w art. 105 ust. 3 lit. f) dyrektywy 2009/138/WE, stanowi wymóg kapitałowy, o którym mowa w ust. 1 lit. a), b) lub c) niniejszego artykułu, dla którego zrealizowanie się scenariusza powoduje najwyższy wymóg kapitałowy obliczony zgodnie z art. 206 ust. 2 niniejszego rozporządzenia.
Tekst urzędowy w EUR-Lex. Lexeva pokazuje treść przepisu, nie udziela porad prawnych. Moc prawną ma wyłącznie tekst opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.