Artykuł 214

1. Przy obliczaniu podstawowego kapitałowego wymogu wypłacalności umowy zabezpieczenia uznaje się wyłącznie wtedy, gdy oprócz kryteriów jakościowych przewidzianych w art. 209 i 210 spełnione są następujące kryteria:

a) zakład ubezpieczeń lub zakład reasekuracji przenoszący ryzyko ma prawo do upłynnienia lub utrzymania zabezpieczenia w odpowiednim czasie w przypadku niewykonania zobowiązania, niewypłacalności lub bankructwa kontrahenta, bądź innego zdarzenia kredytowego kontrahenta;

b) istnieje wystarczająca pewność co do ochrony uzyskanej dzięki zabezpieczeniu, ponieważ:

(i) jest ono wystarczającej jakości kredytowej, ma wystarczającą płynność, a wartość zabezpieczenia jest wystarczająco stabilna; albo

(ii) zabezpieczenie jest gwarantowane przez kontrahenta innego niż kontrahent, o którym mowa w art. 187 ust. 5 i 184 ust. 2, i któremu przypisano czynnik ryzyka w odniesieniu do ryzyka koncentracji na poziomie 0 %;

c) nie ma istotnej dodatniej zależności między jakością kredytową kontrahenta a wartością zabezpieczenia;

d) zabezpieczenia nie stanowią papiery wartościowe wyemitowane przez kontrahenta lub jednostkę powiązaną tego kontrahenta.

2. Jeżeli umowa zabezpieczenia jest zgodna z definicją w art. 1 pkt 26 lit. b) i obejmuje przechowywanie zabezpieczenia przez depozytariusza lub inną stronę trzecią, zakład ubezpieczeń lub zakład reasekuracji zapewnia spełnianie wszystkich następujących kryteriów:

a) odpowiedni depozytariusz lub inna strona trzecia wydziela aktywa przechowywane jako zabezpieczenie ze swoich własnych aktywów;

b) wydzielone aktywa są przechowywane przez instytucję przyjmującą depozyty posiadającą jakość kredytową, której przypisano stopień jakości kredytowej równy 3 lub lepszy, zgodnie z rozdziałem I sekcja 2 niniejszego tytułu;

c) istnieje możliwość indywidualnego zidentyfikowania wydzielonych aktywów, które mogą zostać zmienione lub zastąpione pod warunkiem uzyskania zgody zakładu ubezpieczeń lub zakładu reasekuracji, bądź osoby działającej jako pełnomocnik interesów zakładu ubezpieczeń lub zakładu reasekuracji dla takich aktywów;

d) zakład ubezpieczeń lub zakład reasekuracji ma prawo (lub jest beneficjentem działającym jako pełnomocnik mający prawo) do upłynnienia lub utrzymania w odpowiednim czasie wydzielonych aktywów w przypadku niewykonania zobowiązania, niewypłacalności lub bankructwa, bądź innego zdarzenia kredytowego dotyczącego depozytariusza lub innej strony trzeciej, która przechowuje zabezpieczenie w imieniu kontrahenta;

e) wydzielone aktywa nie są wykorzystywane do dokonywania płatności lub jako zabezpieczenie na rzecz jakiejkolwiek osoby innej niż zakład ubezpieczeń lub zakład reasekuracji, lub wykorzystywane zgodnie z zaleceniem zakładu ubezpieczeń lub zakładu reasekuracji.