Artykuł 218

1. Podzbiór parametrów standardowych, które mogą zostać zastąpione parametrami specyficznymi dla zakładu określonymi w art. 104 ust. 7 dyrektywy 2009/138/WE, obejmuje:

a) w podmodule ryzyka składki i rezerw w ubezpieczeniach innych niż ubezpieczenia na życie dla każdego segmentu określonego w załączniku II do niniejszego rozporządzenia:

(i) odchylenie standardowe ryzyka składki w ubezpieczeniach innych niż ubezpieczenia na życie, o którym mowa w art. 117 ust. 2 lit. a) niniejszego rozporządzenia;

(ii) odchylenie standardowe ryzyka składki brutto w ubezpieczeniach innych niż ubezpieczenia na życie, o którym mowa w art. 117 ust. 3 niniejszego rozporządzenia;

(iii) współczynnik korygujący dla reasekuracji nieproporcjonalnej, o którym mowa w art. 117 ust. 3 niniejszego rozporządzenia, o ile istnieje uznawalna umowa reasekuracji nadwyżki szkody lub uznawalna umowa reasekuracji nadwyżki szkodowości dla danego segmentu zgodnie z ust. 2 niniejszego artykułu;

(iv) odchylenie standardowe ryzyka rezerw w ubezpieczeniach innych niż ubezpieczenia na życie, o którym mowa w art. 117 ust. 2 lit. b) niniejszego rozporządzenia;

b) w podmodule ryzyka rewizji rent w ubezpieczeniach na życie nagły trwały wzrost kwoty świadczeń rentowych, o których mowa w art. 141 niniejszego rozporządzenia, o ile ubezpieczenia rentowe w ramach tego podmodułu nie podlegają znacznemu ryzyku inflacji;

c) w podmodule ryzyka składki i rezerw w ubezpieczeniach zdrowotnych o charakterze ubezpieczeń innych niż ubezpieczenia na życie, dla każdego segmentu określonego w załączniku XIV niniejszego rozporządzenia:

(i) odchylenie standardowe ryzyka składki w ubezpieczeniach zdrowotnych o charakterze ubezpieczeń innych niż ubezpieczenia na życie, o którym mowa w art. 148 ust. 2 lit. a) niniejszego rozporządzenia;

(ii) odchylenie standardowe ryzyka składki brutto w ubezpieczeniach zdrowotnych o charakterze ubezpieczeń innych niż ubezpieczenia na życie, o którym mowa w art. 148 ust. 3 niniejszego rozporządzenia;

(iii) współczynnik korygujący dla reasekuracji nieproporcjonalnej, o którym mowa w art. 148 ust. 3 niniejszego rozporządzenia, o ile istnieje uznawalna umowa reasekuracji nadwyżki szkody lub uznawalna umowa reasekuracji nadwyżki szkodowości dla danego segmentu zgodnie z ust. 2 niniejszego artykułu;

(iv) odchylenie standardowe ryzyka rezerw w ubezpieczeniach zdrowotnych o charakterze ubezpieczeń innych niż ubezpieczenia na życie, o którym mowa w art. 148 ust. 2 lit. b) niniejszego rozporządzenia;

d) w podmodule ryzyka rewizji rent w ubezpieczeniach zdrowotnych nagły trwały wzrost kwoty świadczeń rentowych, o których mowa w art. 158 niniejszego rozporządzenia, o ile ubezpieczenia rentowe w ramach tego podmodułu nie podlegają znacznemu ryzyku inflacji.

Zakłady ubezpieczeń i zakłady reasekuracji nie zastępują jednocześnie parametrów standardowych z tego samego segmentu, o których mowa w lit. a) ppkt. (ii) i (iii), ani obu parametrów standardowych z tego samego segmentu, o których mowa w lit. c) ppkt. (ii) i (iii).

2. Umowa reasekuracji nadwyżki szkody lub umowa reasekuracja nadwyżki szkodowości dla danego segmentu jest traktowana jako uznawalna, o ile spełnia następujące warunki:

a) w przypadku umowy reasekuracji nadwyżki szkody umowa ta przewiduje pełne odszkodowanie do określonego limitu lub bez limitu za straty zakładu cedującego ryzyko, które są związane albo z pojedynczymi roszczeniami ubezpieczeniowymi albo ze wszystkimi roszczeniami ubezpieczeniowymi na podstawie tej samej polisy w określonym okresie czasu i które są wyższe niż określona część zachowka zakładu cedującego ryzyko;

aa) w przypadku umowy reasekuracji nadwyżki szkodowości umowa ta przewiduje pełne odszkodowanie do określonego limitu lub bez limitu za zagregowane straty zakładu cedującego ryzyko, które są związane ze wszystkimi roszczeniami ubezpieczeniowymi w danym segmencie lub jednorodnymi grupami ryzyka w obrębie danego segmentu w określonym okresie czasu i które są wyższe niż określona część zachowka zakładu cedującego ryzyko;

b) obejmuje wszystkie roszczenia ubezpieczeniowe, które mogą zostać zgłoszone do zakładu ubezpieczeń lub zakładu reasekuracji w segmencie lub jednorodnej grupie ryzyka w segmencie w okresie kolejnych 12 miesięcy;

c) umożliwia dostateczną liczbę odnowień, aby zapewnić pokrycie wszystkich roszczeń dotyczących wielu zdarzeń, które zostaną zgłoszone w okresie kolejnych 12 miesięcy;

d) jest zgodna z art. 209, 210, 211 i 213.

Do celów niniejszego artykułu „umowa reasekuracji nadwyżki szkody” oznacza również uzgodnienia ze spółkami celowymi (podmiotami specjalnego przeznaczenia), które przewidują przeniesienie ryzyka równoważne z umową reasekuracji nadwyżki szkody, a „umowa reasekuracji nadwyżki szkodowości” oznacza również uzgodnienia ze spółkami celowymi (podmiotami specjalnego przeznaczenia), które przewidują przeniesienie ryzyka równoważne z umową reasekuracji nadwyżki szkodowości.

3. Jeżeli zakład ubezpieczeń lub zakład reasekuracji zawarł wiele umów reasekuracji nadwyżki szkody lub wiele umów reasekuracji nadwyżki szkodowości, z których każda spełnia indywidualnie wymóg określony w ust. 2 lit. d), a w kombinacji spełniają one wymogi określone w ust. 2 lit. a), b) i c), ich kombinację traktuje się jako pojedynczą uznawalną umowę reasekuracji nadwyżki szkody lub, w stosownych przypadkach, pojedynczą uznawalną umowę reasekuracji nadwyżki szkodowości.

4. Do celów ust. 1 lit. b) i d) ryzyko inflacji uznaje się za istotne, jeżeli jego nieuwzględnienie w wycenie wymogu kapitałowego dla ryzyka rewizji rent mogłoby mieć wpływ na proces decyzyjny lub ocenę użytkowników takiej informacji, w tym organów nadzoru.