Artykuł 242

1. Zakłady ubezpieczeń i zakłady reasekuracji testują wyniki i kluczowe założenia modelu wewnętrznego co najmniej raz do roku w świetle zgromadzonych doświadczeń i innych odpowiednich danych, w zakresie, w jakim dane są racjonalnie dostępne. Testy stosuje się na poziomie niezagregowanym, a także na poziomie wyników zagregowanych. Zakłady ubezpieczeń i zakłady reasekuracji wskazują powód wszelkich istotnych odstępstw między założeniami a danymi oraz między wynikami a danymi.

2. W ramach testowania wyników modelu wewnętrznego w świetle zgromadzonych doświadczeń zakłady ubezpieczeń i zakłady reasekuracji porównują wyniki przypisania zysków i strat, o którym mowa w art. 123 dyrektywy 2009/138/WE z rodzajami ryzyka modelowanymi w modelu wewnętrznym.

3. Statystyczny proces walidacji modelu wewnętrznego, o którym mowa w art. 124 akapit drugi dyrektywy 2009/138/WE, opiera się na wszystkich następujących elementach:

a) bieżących informacjach, z uwzględnieniem, w stosownym przypadku, rozwoju technik aktuarialnych i ogólnie akceptowanych praktyk rynkowych;

b) szczegółowym zrozumieniu teorii ekonomii i nauk aktuarialnych oraz założeń stanowiących podstawę metod wyznaczania prognozy rozkładu prawdopodobieństwa modelu wewnętrznego.

4. Jeżeli zakłady ubezpieczeń lub zakłady reasekuracji zauważą, zgodnie z art. 124 akapit czwarty dyrektywy 2009/138/WE, że zmiany kluczowego założenia mają istotny wpływ na kapitałowy wymóg wypłacalności, są w stanie wyjaśnić przyczyny takiej wrażliwości oraz wskazać, w jaki sposób wrażliwość ta jest uwzględniana w procesie decyzyjnym. Do celów art. 124 akapit czwarty dyrektywy 2009/138/WE kluczowe założenia obejmują założenia dotyczące przyszłych działań zarządu.

5. Proces walidacji modelu obejmuje analizę stabilności wyników uzyskanych przy użyciu modelu wewnętrznego w odniesieniu do różnych obliczeń modelu wewnętrznego z zastosowaniem tych samych danych wejściowych.

6. Wykazując, że wymogi kapitałowe wynikające z modelu wewnętrznego są odpowiednie, zakłady ubezpieczeń i zakłady reasekuracji porównują pokrycie i zakres modelu wewnętrznego. W tym celu metody statystyczne walidacji modelu wewnętrznego obejmują także odwrotne testy warunków skrajnych przeprowadzane w celu poszukiwania najbardziej prawdopodobnych warunków skrajnych, które mogą zagrozić stabilności zakładu ubezpieczeń lub zakładu reasekuracji.