Artykuł 257

1. Jeżeli zakład ubezpieczeń lub zakład reasekuracji dowie się, że jednostka inicjująca, jednostka sponsorująca lub pierwotny kredytodawca nie spełnia wymogów określonych w art. 6 rozporządzenia (UE) 2017/2402, bądź zakład ubezpieczeń lub zakład reasekuracji dowie się, że nie są spełniane wymogi określone w art. 5 ust. 1, 2 i 3 tego rozporządzenia, zakład niezwłocznie powiadamia o tym organ nadzoru.

2. Jeżeli wymogi określone w art. 5 ust. 1, 2 i 3 rozporządzenia (UE) 2017/2402 nie są spełniane wskutek zaniedbania lub zaniechania ze strony zakładu ubezpieczeń lub zakładu reasekuracji, organ nadzoru nakazuje proporcjonalne podwyższenie kapitałowego wymogu wypłacalności zgodnie z ust. 3 niniejszego artykułu.

3. Jeżeli formuła standardowa jest wykorzystywana do obliczania ryzyka spreadu, o którym mowa w art. 178, do celów obliczenia podwyższonego kapitałowego wymogu wypłacalności, o którym mowa w ust, 2 niniejszego artykułu, wymóg kapitałowy dla ryzyka spreadu kredytowego dla odpowiednich pozycji sekurytyzacyjnych opiera się na czynnikach ryzyka określonych w art. 178, jednak podwyższonych o co najmniej 250 % tych czynników ryzyka.

4. Czynniki ryzyka są stopniowo zwiększane przy każdym kolejnym naruszeniu wymogów określonych w art. 5 rozporządzenia (UE) 2017/2402.

5. Jeżeli zakłady ubezpieczeń i zakłady reasekuracji nie wywiązują się z dowolnego wymogu określonego w art. 5 ust. 4 rozporządzenia (UE) 2017/2402 przez swoje zaniedbanie lub zaniechanie, organy nadzoru dokonują oceny, czy należy to uznać za znaczne odbieganie systemu zarządzania zakładu od standardów, o którym mowa w art. 37 ust. 1 lit. c) dyrektywy 2009/138/WE.