Artykuł 260

1. Obszary, o których mowa w art. 44 ust. 2 dyrektywy 2009/138/WE, obejmują wszystkie zasady dotyczące następujących kwestii:

a) ocena ryzyka przyjmowanego do ubezpieczenia i tworzenie rezerw:

(i) działania, które powinien podejmować zakład ubezpieczeń lub zakład reasekuracji w celu oceny ryzyka straty lub niekorzystnej zmiany wartości zobowiązań ubezpieczeniowych i reasekuracyjnych wynikającej z niewłaściwych założeń dotyczących wyceny i tworzenia rezerw na skutek czynników wewnętrznych lub wewnętrznych, w tym ryzyk dla zrównoważonego rozwoju, oraz w celu zarządzania tym ryzykiem;

(ii) wystarczalność i jakość odpowiednich danych, które mają być wykorzystane do oceny ryzyka przyjmowanego do ubezpieczenia i tworzenia rezerw, zgodnie z art. 19 niniejszego rozporządzenia, oraz spójność tych danych ze standardami określającymi wystarczający charakter i jakość danych;

(iii) adekwatność procedur obsługi roszczeń, w tym w jakim stopniu obejmują one pełny cykl roszczeń;

b) zarządzanie aktywami i zobowiązaniami:

(i) strukturalne niedopasowanie aktywów i zobowiązań, w szczególności niedopasowanie tych aktywów i zobowiązań w odniesieniu do czasu ich trwania;

(ii) wszelkie współzależności pomiędzy ryzykami związanymi z różnymi grupami aktywów i zobowiązań;

(iii) wszelkie współzależności pomiędzy ryzykami związanymi z różnymi zobowiązaniami ubezpieczeniowymi bądź reasekuracyjnymi;

(iv) wszelkie ekspozycje pozabilansowe zakładu;

(v) wpływ odpowiednich technik ograniczania ryzyka na zarządzanie aktywami i zobowiązaniami;

c) zarządzanie ryzykiem lokaty (inwestycyjnym):

(i) działania, które powinien podejmować zakład ubezpieczeń lub zakład reasekuracji w celu zapewnienia zgodności inwestycji zakładów ubezpieczeń i zakładów reasekuracji z zasadą „ostrożnego inwestora”, o której mowa w art. 132 dyrektywy 2009/138/WE;

(ii) działania, które powinien podejmować zakład ubezpieczeń lub zakład reasekuracji w celu zapewnienia uwzględniania przy dokonywaniu swoich inwestycji charakteru działalności danego zakładu, jego zatwierdzonych limitów tolerancji ryzyka, wypłacalności oraz ekspozycji na ryzyko w perspektywie długoterminowej;

(iii) własna ocena wewnętrzna zakładu ubezpieczeń lub zakładu reasekuracji dotycząca ryzyka kredytowego kontrahentów w ramach inwestycji, w tym kontrahentów będących rządami centralnymi;

(iv) w przypadku gdy zakład ubezpieczeń lub zakład reasekuracji korzysta z instrumentów pochodnych lub innych instrumentów finansowych mających podobne cechy lub skutki — cele i strategie związane z wykorzystaniem tych instrumentów; wyjaśnienie, w jaki sposób ułatwiają one efektywne zarządzanie portfelem lub przyczyniają się do zmniejszenia ryzyk; oraz procedury oceny ryzyka związanego z takimi instrumentami i zasady zarządzania ryzykiem, które należy w ich przypadku stosować;

(v) w stosownych przypadkach, w celu zapewnienia skutecznego zarządzania ryzykiem — wewnętrzne limity ilościowe dotyczące aktywów i ekspozycji, w tym ekspozycji pozabilansowych;

(vi) działania, które powinien podejmować zakład ubezpieczeń lub zakład reasekuracji w celu zapewnienia właściwej identyfikacji i oceny ryzyk dla zrównoważonego rozwoju związanych z danym portfelem inwestycyjnym oraz właściwego zarządzania tymi ryzykami;

d) zarządzanie ryzykiem płynności:

(i) działania, które powinien podejmować zakład ubezpieczeń lub zakład reasekuracji w celu uwzględniania ryzyka płynności w perspektywie zarówno krótko-, jak i długoterminowej;

(ii) odpowiedniość struktury aktywów pod względem rodzaju, czasu trwania i płynności, tak aby umożliwić terminowe regulowanie zobowiązań zakładu;

(iii) plan działania pozwalający reagować na zmiany oczekiwanych wpływów i wypływów środków pieniężnych;

e) zarządzanie ryzykiem koncentracji: działania, które powinien podejmować zakład ubezpieczeń lub zakład reasekuracji w celu zidentyfikowania istotnych źródeł ryzyka koncentracji, aby zapewnić utrzymanie koncentracji ryzyka w ramach ustalonych limitów, oraz działania mające na celu analizę ewentualnego ryzyka „zarażenia” pomiędzy skoncentrowanymi ekspozycjami;

f) zarządzanie ryzykiem operacyjnym: działania, które powinien podejmować zakład ubezpieczeń lub zakład reasekuracji w celu przypisania wyraźnie określonych obowiązków dotyczących systematycznego określania, dokumentowania i monitorowania istotnych ekspozycji na ryzyko operacyjne;

g) reasekuracja i inne techniki ograniczania ryzyka ubezpieczeniowego:

(i) działania, które powinien podejmować zakład ubezpieczeń lub zakład reasekuracji w celu zapewnienia doboru odpowiedniej reasekuracji i innych technik ograniczania ryzyka;

(ii) działania, które powinien podejmować zakład ubezpieczeń lub zakład reasekuracji w celu ocenienia, jaki typ techniki ograniczania ryzyka jest odpowiedni w świetle charakteru podejmowanych ryzyk oraz zdolności zakładu do zarządzania ryzykami związanymi z tymi technikami oraz kontroli tych ryzyk;

(iii) własna ocena zakładu ubezpieczeń lub zakładu reasekuracji dotycząca ryzyka kredytowego związanego z technikami ograniczania ryzyka

;

h) odroczone podatki dochodowe:

(i) działania związane z wyborem przez zakład ubezpieczeń lub zakład reasekuracji metod i założeń służących wykazaniu kwoty i możliwości odzyskania zdolności odroczonych podatków dochodowych do pokrywania strat;

(ii) zaangażowanie odpowiednich kluczowych funkcji w dobór i ocenę metod i założeń służących wykazaniu kwoty i możliwości odzyskania zdolności odroczonych podatków dochodowych do pokrywania strat; sposób, w jaki wynik tej oceny jest zgłaszany organowi administrującemu, zarządzającemu lub nadzorczemu, w tym ocena podstawowych założeń zastosowanych przy prognozowaniu przyszłego dochodu podlegającego opodatkowaniu do celów art. 15 i 207, a także objaśnienie wszelkich wątpliwości związanych z tymi założeniami, za co w każdym przypadku odpowiada funkcja aktuarialna albo funkcja zarządzania ryzykiem;

(iii) rodzaje ryzyka, na które zakład ubezpieczeń lub zakład reasekuracji jest lub może być narażony, przy uwzględnieniu potencjalnych przyszłych zmian w profilu ryzyka zakładu wynikających ze strategii działalności zakładu lub otoczenia gospodarczego i finansowego, w tym ryzyko operacyjne i potencjalne zmiany w zdolności odroczonych podatków dochodowych zakładu do pokrywania strat. Ocena ta obejmuje ogólną zależność wypłacalności i kondycji finansowej od odroczonych podatków dochodowych oraz jej spójność z polityką zarządzania ryzykiem.

1a. Zakłady ubezpieczeń i zakłady reasekuracji uwzględniają w swoich zasadach, o których mowa w ust. 1 lit. a) i c), oraz, w stosownych przypadkach, zasadach dotyczących innych obszarów, o których mowa w ust. 1, ryzyka dla zrównoważonego rozwoju.

2. Oczekiwane zyski z przyszłych składek należy obliczać jako różnicę między rezerwami techniczno-ubezpieczeniowymi bez marginesu ryzyka obliczonymi zgodnie z art. 77 dyrektywy 2009/138/WE a rezerwami techniczno-ubezpieczeniowymi bez marginesu ryzyka obliczonymi przy założeniu, że składki związane z obecnymi umowami ubezpieczeń i umowami reasekuracji, które mają być uzyskane w przyszłości, nie są uzyskiwane z jakiegokolwiek innego powodu niż wystąpienie ubezpieczonego zdarzenia, niezależnie od obowiązujących lub umownych praw ubezpieczającego do zakończenia polisy.

3. Oczekiwany zysk z przyszłych składek należy obliczać oddzielnie dla jednorodnych grup ryzyka stosowanych w obliczaniu rezerw techniczno-ubezpieczeniowy, pod warunkiem że zobowiązania ubezpieczeniowe i reasekuracyjne również są jednorodne w odniesieniu do oczekiwanego zysku w przyszłych składkach.

4. Zasady dotyczące ponoszenia strat mogą być rekompensowane zasadami dotyczącymi uzyskiwania zysków jedynie w ramach jednorodnej grupy ryzyka.