Artykuł 278

1. Do celów art. 37 ust. 1 lit. d) dyrektywy 2009/138/WE, aby stwierdzić, że profil ryzyka zakładu ubezpieczeń lub zakładu reasekuracji znacznie odbiega od założeń leżących u podstaw korekty dopasowującej, o której mowa w art. 77b przywołanej dyrektywy, korekty z tytułu zmienności, o której mowa w art. 77d przywołanej dyrektywy, lub środków przejściowych, o których mowa w art. 308c i 308d przywołanej dyrektywy, organy nadzoru uwzględniają wszystkie istotne czynniki, w tym wszystkie poniższe czynniki:

a) charakter, typ i wielkość rozbieżności;

b) prawdopodobieństwo i skalę ewentualnego niekorzystnego wpływu na ubezpieczających i beneficjentów;

c) poziom wrażliwości założeń, których dotyczy rozbieżność;

d) przewidywany czas trwania rozbieżności i jej zmienność w tym okresie;

e) wpływ rozbieżności na kapitałowy wymóg wypłacalności oraz na środki własne zakładu.

2. W odniesieniu do korekty dopasowującej i środków przejściowych oraz w odniesieniu do korekty z tytułu zmienności, w przypadku gdy państwa członkowskie wymagają uprzedniej zgody na taką korektę, jeżeli organy nadzoru zezwoliły zakładowi ubezpieczeń lub zakładowi reasekuracji na stosowanie jednej z tych korekt lub środków przejściowych, mogą one nałożyć narzut kapitałowy zgodnie z art. 37 ust. 1 lit. d) dyrektywy 2009/138/WE jedynie w okolicznościach, w których rozbieżność w stosunku do założeń leżących u podstaw wspomnianych korekt lub środków przejściowych ma charakter tymczasowy i nie uzasadnia cofnięcia zgody organu nadzoru na stosowanie danej korekty lub środka przejściowego.