Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2015/35 z dnia 10 października 2014 r. uzupełniające dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/138/WE w sprawie podejmowania i prowadzenia działalności ubezpieczeniowej i reasekuracyjnej (Wypłacalność II) Tekst mający znaczenie dla EOG
Sekcja 2 — Metody obliczania narzutów kapitałowych
Artykuł 283
W mocyZakres i charakter zmian w przypadku rozbieżności w stosunku do założeń dotyczących obliczeń według formuły standardowej
1. Obliczając kwotę, o której mowa w art. 282 lit. a), organy nadzoru biorą pod uwagę aspekty formuły standardowej lub modelu wewnętrznego, które doprowadziły do rozbieżności profilu ryzyka przyjętego w ramach formuły standardowej lub modelu wewnętrznego od faktycznego profilu ryzyka zakładu, w tym, o ile znajduje to zastosowanie, mierzalne ryzyko nieuwzględnione w formule standardowej lub modelu wewnętrznym, strukturę formuły lub modelu, metody agregacyjne, parametry i założenia.
2. Do celów ust. 1 organy nadzoru zmieniają założenia i parametry będące podstawą kapitałowego wymogu wypłacalności obliczonego przy użyciu formuły standardowej lub modelu wewnętrznego, tak aby te założenia lub parametry odpowiednio odzwierciedlały faktyczny profil ryzyka zakładu ubezpieczeń lub zakładu reasekuracji oraz aby zapewnić zgodność z art. 101 ust. 3 dyrektywy 2009/138/WE.
3. W przypadku gdy zmiany, o których mowa w ust. 2, są niewystarczające lub nieodpowiednie do obliczania kwoty, o której mowa w art. 282 lit. a), w celu obliczenia tej kwoty zastosować należy alternatywne metody wykraczające poza zmiany założeń lub parametrów.
4. Na potrzeby wszelkich zmian, o których mowa w ust. 2, lub alternatywnych metod, o których mowa w ust. 3, należy wykorzystywać odpowiednie, mające zastosowanie i istotne metody aktuarialne i techniki statystyczne i zmiany te muszą się opierać na dokładnych, kompletnych i adekwatnych danych dotyczących zakładu lub — w przypadku niedostępności takich danych — na danych, które są bezpośrednio związane z operacjami przeprowadzanymi przez ten zakład.
5. W przypadku gdy alternatywne metody, o których mowa w ust. 3, są niewystarczające lub nieodpowiednie, organy nadzoru mogą obliczyć kapitałowy wymóg wypłacalności do celów art. 282 lit. a) poprzez porównanie kapitałowych wymogów wypłacalności zakładów o podobnych profilach ryzyka.
6. Do celów ust. 4 i 5 organy nadzoru mogą wykorzystać informacje dotyczące innych zakładów ubezpieczeń lub zakładów reasekuracji o podobnych profilach ryzyka, pod warunkiem że organy nadzoru zapewnią uzasadnienie swojej decyzji w sprawie ustalenia narzutu kapitałowego zgodnie z art. 37 ust. 1 dyrektywy 2009/138/WE oraz że to uzasadnienie będzie zgodne z wymogami zachowania tajemnicy zawodowej określonymi w art. 64 wspomnianej dyrektywy.
7. Organy nadzoru nie mogą kompensować aspektów rozbieżności w stosunku do profilu ryzyka, które wskazują, że niższy kapitałowy wymóg wypłacalności lepiej odzwierciedlałby faktyczny profil ryzyka zakładu ubezpieczeń lub zakładu reasekuracji, innymi aspektami, które wskazują, że odpowiedni jest wyższy kapitałowy wymóg wypłacalności, chyba że zakład ubezpieczeń lub zakład reasekuracji spełnia wszystkie z następujących wymogów:
a) istnieje zmiana lub metoda, która jest zgodna z wymogami określonymi w ust. 4, służąca mierzeniu wpływu aspektów, które wskazują niższy kapitałowy wymóg wypłacalności, na kwotę, o której mowa w art. 282 lit. a);
b) nieodpowiednie byłoby uwzględnienie aspektów wskazujących na zasadność przyjęcia niższego kapitałowego wymogu wypłacalności poprzez zastąpienie parametrów standardowych parametrami charakterystycznymi dla danego zakładu, zgodnie z art. 104 ust. 7 dyrektywy 2009/138/WE, lub poprzez zastosowanie modelu wewnętrznego zgodnie z art. 112 wspomnianej dyrektywy;
c) łączny kapitałowy wymóg wypłacalności, który byłby wynikiem wzajemnego skompensowania rozbieżności w stosunku do profilu ryzyka, jest zgodny z art. 101 ust. 3 dyrektywy 2009/138/WE.
Tekst urzędowy w EUR-Lex. Lexeva pokazuje treść przepisu, nie udziela porad prawnych. Moc prawną ma wyłącznie tekst opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.