Artykuł 326

1. Aby spółki celowe (podmioty specjalnego przeznaczenia) mogły zostać uznane za w pełni sfinansowane, muszą spełnić wszystkie następujące wymogi:

a) aktywa spółki celowej (podmiotu specjalnego przeznaczenia) są wyceniane zgodnie z art. 75 dyrektywy 2009/138/WE;

b) spółka celowa (podmiot specjalnego przeznaczenia) posiada stale aktywa, których wartość jest co najmniej równa zagregowanej maksymalnej ekspozycji na ryzyko, i jest w stanie wykonywać swoje zobowiązania pieniężne w terminach ich wymagalności;

c) przychody z tytułu emisji papierów dłużnych lub innego mechanizmu finansowania zostały wpłacone w całości.

2. Dokonując oceny, czy spółka celowa (podmiot specjalnego przeznaczenia) posiada stale aktywa, których wartość jest co najmniej równa zagregowanej maksymalnej ekspozycji na ryzyko, i jest w stanie wykonywać swoje zobowiązania pieniężne w terminach ich wymagalności, organy nadzoru uwzględniają wszystkie następujące czynniki:

a) ryzyko płynności spółki celowej (podmiotu specjalnego przeznaczenia);

b) mierzalne ryzyka spółki celowej (podmiotu specjalnego przeznaczenia);

c) ustalenia dotyczące utrzymywania aktywów w spółce celowej (podmiocie specjalnego przeznaczenia).

3. Spółka celowa (podmiot specjalnego przeznaczenia) wykazuje organom nadzoru w swoim sprawozdaniu, o którym mowa w art. 325 ust. 2, a także na żądanie organów nadzoru, że spełnia wymogi określone w ust. 1, oraz przekazuje informacje określone w ust. 2 lit. a) i b).

4. Płatności związane z obecnymi umowami ubezpieczenia i umowami reasekuracji, które spółka celowa (podmiot specjalnego przeznaczenia) spodziewa się otrzymać od zakładu ubezpieczeń lub zakładu reasekuracji przenoszącego ryzyko na spółkę celową (podmiot specjalnego przeznaczenia), mogą zostać zaliczone do aktywów spółki celowej (podmiotu specjalnego przeznaczenia), pod warunkiem że spełnione są wszystkie następujące wymogi:

a) przyszłe zobowiązania spółki celowej (podmiotu specjalnego przeznaczenia) wobec dostawców finansowania dłużnego lub innego finansowania powstają tylko wówczas, gdy spółka celowa (podmiot specjalnego przeznaczenia) otrzymała płatności od zakładu ubezpieczeń lub zakładu reasekuracji, który przeniósł na nią ryzyko;

b) nie istnieje możliwość, aby nieotrzymanie płatności przez spółkę celową (podmiot specjalnego przeznaczenia) wpłynęło niekorzystnie na podstawowe środki własne zakładu ubezpieczeń lub zakładu reasekuracji, który przeniósł ryzyka na tę spółkę celową (podmiot specjalnego przeznaczenia);

c) spółka celowa (podmiot specjalnego przeznaczenia) spełnia w dalszym ciągu warunki określone w ust. 1 w przypadku nieotrzymania płatności zakładu ubezpieczeń lub zakładu reasekuracji, który przeniósł ryzyko na tę spółkę celową (podmiot specjalnego przeznaczenia);

d) płatności te nie są związane z wydatkami, które są wyłączone ze zagregowanej maksymalnej ekspozycji na ryzyko zdefiniowanej w art. 1 pkt 44.