Artykuł 339

1. Skonsolidowane najlepsze oszacowanie rezerw techniczno-ubezpieczeniowych na podstawie danych skonsolidowanych stanowi sumę:

a) najlepszego oszacowania zakładu ubezpieczeń posiadającego udziały kapitałowe w innej jednostce lub zakładu reasekuracji posiadającego udziały kapitałowe w innej jednostce, obliczonego zgodnie z art. 75–86 dyrektywy 2009/138/WE;

b) proporcjonalnego udziału, o którym mowa w art. 221 ust. 1 lit a) dyrektywy 2009/138/WE, najlepszego oszacowania, obliczonego zgodnie z art. 75–86 tej dyrektywy, powiązanych zakładów ubezpieczeń lub powiązanych zakładów reasekuracji, zakładów ubezpieczeń państwa trzeciego lub zakładu reasekuracji państwa trzeciego, o których mowa w art. 335 ust. 1 lit. a) i c) niniejszego rozporządzenia.

2. Do celów ust. 1 najlepsze oszacowania zakładu ubezpieczeń posiadającego udziały kapitałowe w innej jednostce i zakładu reasekuracji posiadającego udziały kapitałowe w innej jednostce, a także każdego powiązanego zakładu ubezpieczeń i powiązanego zakładu reasekuracji oraz zakładu ubezpieczeń państwa trzeciego i zakładu reasekuracji państwa trzeciego nie obejmują transakcji wewnątrzgrupowych. W przypadku wewnątrzgrupowych umów reasekuracji dokonuje się następujących korekt:

a) najlepsze oszacowanie zakładu przyjmującego ryzyko nie może obejmować przepływów pieniężnych wynikających ze zobowiązań z tytułu wewnątrzgrupowych umów reasekuracji;

b) zakład, który ceduje ryzyko, nie może uznawać kwot należnych z wewnątrzgrupowych umów reasekuracji.

3. Do celów ust. 1, zakład ubezpieczeń posiadający udziały kapitałowe w innej jednostce i zakład reasekuracji posiadający udziały kapitałowe w innej jednostce mogą ograniczyć dokumentację i zbiór danych, o których mowa w art. 265, do danych wykorzystanych do obliczania korekt najlepszego oszacowania, o których mowa w ust. 2.