Artykuł 86

Niezależnie od art. 210 ust. 2, jeżeli zakłady ubezpieczeń lub zakłady reasekuracji dokonują przeniesienia ryzyka aktuarialnego na podstawie umów reasekuracji lub przez spółki celowe (podmioty specjalnego przeznaczenia), które są obciążone istotnym ryzykiem bazowym związanym z niedopasowaniem walutowym między ryzykiem aktuarialnym a techniką ograniczania ryzyka, zakłady ubezpieczeń lub zakłady reasekuracji mogą uwzględnić technikę ograniczania ryzyka w obliczeniu kapitałowego wymogu wypłacalności według formuły standardowej, pod warunkiem że technika ograniczania ryzyka spełnia wymogi art. 209, art. 210 ust. 1, 3 i 4 oraz art. 211, a obliczenie odbywa się w następujący sposób:

a) ryzyko bazowe wynikające z niedopasowania walutowego między ryzykiem aktuarialnym a techniką ograniczania ryzyka uwzględnia się w odpowiednim module, podmodule lub scenariuszu ryzyka aktuarialnego formuły standardowej na najwyższym poziomie szczegółowości, poprzez dodanie 25 % różnicy między poniższymi wymogami do wymogu kapitałowego obliczonego według odpowiedniego modułu, podmodułu lub scenariusza:

(i) hipotetycznym wymogiem kapitałowym dla odpowiedniego modułu, podmodułu lub scenariusza ryzyka aktuarialnego, który wynikałby z równoczesnego wystąpienia scenariusza opisanego w art. 188;

(ii) wymogiem kapitałowym dla odpowiedniego modułu, podmodułu lub scenariusza ryzyka aktuarialnego;

b) jeżeli technika ograniczania ryzyka obejmuje więcej niż jeden moduł, podmoduł lub scenariusz, obliczenie, o którym mowa w lit. a), przeprowadza się dla każdego z tych modułów, podmodułów lub scenariuszy. Wymóg kapitałowy wyznaczony na podstawie tych obliczeń nie przekracza 25 % pojemności umowy reasekuracji nieproporcjonalnej lub spółki celowej (podmiotu specjalnego przeznaczenia).