Artykuł 35

1. Aktywa wyemitowane przez instytucje kredytowe, które korzystają z gwarancji zapewnionej przez rząd centralny państwa członkowskiego, kwalifikują się jako aktywa poziomu 1, jedynie gdy dana gwarancja:

a) została udzielona lub przyznana na maksymalną kwotę przed dniem 30 czerwca 2014 r.;

b) jest bezpośrednia, wyraźna, nieodwołalna i bezwarunkowa oraz służy do pokrycia zaległej spłaty kwoty głównej i odsetek.

2. Jeżeli poręczycielem jest samorząd regionalny lub władze lokalne w państwie członkowskim, gwarantowane aktywa kwalifikują się jako aktywa poziomu 1, jedynie gdy ekspozycje wobec takiego samorządu regionalnego lub władzy lokalnej traktuje się jako ekspozycje wobec ich rządu centralnego zgodnie z art. 115 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 575/2013 a gwarancja jest zgodna z wymogami określonymi w ust. 1.

3. Aktywa, o których mowa w ust. 1 i 2, w dalszym ciągu kwalifikują się jako aktywa poziomu 1, dopóki gwarancja pozostaje w mocy w stosunku do odpowiedniego emitenta lub jego aktywów, która, w stosownych przypadkach, jest niekiedy zmieniana lub zastępowana. Jeżeli kwota gwarancji udzielonej na rzecz emitenta lub jego aktywów wzrośnie w dowolnym momencie po dniu 30 czerwca 2014 r., aktywa kwalifikują się wyłącznie jako aktywa płynne do maksymalnej kwoty gwarancji, którą przyznano przed tą datą.

4. Aktywa, o których mowa w niniejszym artykule, podlegają tym samym wymogom mającym zastosowanie w ramach niniejszego rozporządzenia do aktywów poziomu 1, stanowiących należności od rządów centralnych lub samorządów regionalnych, władz lokalnych lub podmiotów sektora publicznego albo gwarantowanych przez takie podmioty, o których mowa w art. 10 ust. 1 lit. c).

5. Jeżeli instytucja kredytowa lub jej aktywa korzystają z systemu gwarancji, system, jako całość, uznaje się za gwarancję do celów niniejszego artykułu.