Załącznik

W części A załącznika do rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 540/2011 wiersz 277 dotyczący substancji czynnej związki miedzi otrzymuje brzmienie:

Nr

Nazwa zwyczajowa,

numery identyfikacyjne

Nazwa IUPAC

Czystość

Data zatwierdzenia

Data wygaśnięcia zatwierdzenia

Przepisy szczegółowe

„277

Związki miedzi:

1 grudnia 2009 r.

31 stycznia 2018 r.

CZĘŚĆ A

Zezwala się wyłącznie na stosowanie w charakterze środka bakteriobójczego i grzybobójczego.

CZĘŚĆ B

Podczas oceniania wniosków dotyczących zezwolenia dla środków ochrony roślin zawierających miedź, w przypadku zastosowań innych niż dotyczące pomidorów w szklarniach, państwa członkowskie zwracają szczególną uwagę na kryteria zawarte w art. 4 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1107/2009 i dopilnowują, by wszelkie niezbędne dane i informacje zostały przedstawione przed udzieleniem takiego zezwolenia.

W celu wprowadzenia w życie jednolitych zasad, o których mowa w art. 29 ust. 6 rozporządzenia (WE) nr 1107/2009, uwzględnia się wnioski ze sprawozdania z przeglądu dotyczącego związków miedzi, w szczególności jego dodatki I i II, w wersji sfinalizowanej przez Stały Komitet ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt w dniu 23 stycznia 2009 r.

W swojej ogólnej ocenie państwa członkowskie zwracają szczególną uwagę na:

— specyfikację materiału technicznego produkowanego do celów handlowych, którą należy potwierdzić i uzasadnić na podstawie odpowiednich danych analitycznych. Materiał używany do badania toksyczności należy porównywać i sprawdzać w odniesieniu do wspomnianej specyfikacji materiału technicznego,

— bezpieczeństwo operatorów i pracowników oraz, w stosownych przypadkach, dopilnowują, aby warunki stosowania zawierały zalecenia dotyczące stosowania odpowiednich środków ochrony indywidualnej,

— ochronę wody i organizmów niebędących przedmiotem zwalczania. W odniesieniu do zidentyfikowanych wspomnianych rodzajów ryzyka należy w razie potrzeby zastosować środki zmniejszające ryzyko, takie jak strefy buforowe,

— ilość stosowanej substancji czynnej oraz dopilnowują, aby dopuszczalne ilości, pod względem dawek i liczby zastosowań, stanowiły minimum niezbędne do osiągnięcia zamierzonych efektów i nie powodowały żadnych niedopuszczalnych skutków dla środowiska, uwzględniając poziom tła miedzi w miejscu stosowania.

Powiadamiający przedstawiają Komisji, Urzędowi i państwom członkowskim program monitorowania dotyczący obszarów podatnych na zagrożenia, na których zanieczyszczenie gleby i wody (w tym osadów) miedzią budzi lub może budzić obawy.

Wspomniany program monitorowania przedkłada się do dnia 31 lipca 2015 r. Wstępne wyniki powyższego programu monitorowania przedkłada się do dnia 31 grudnia 2016 r. w formie wstępnego sprawozdania państwu członkowskiemu pełniącemu rolę sprawozdawcy, Komisji oraz Urzędowi. Ostateczne wyniki przedkłada się do dnia 31 grudnia 2017 r.”

Wodorotlenek miedzi

nr CAS 20427-59-2

nr CIPAC 44.305

Wodorotlenek miedzi(II)

≥ 573 g/kg

Tlenochlorek miedzi

nr CAS 1332-65-6 lub 1332-40-7

nr CIPAC 44.602

Trihydroksychlorek dimiedzi

≥ 550 g/kg

Tlenek miedzi

nr CAS 1317-39-1

nr CIPAC 44.603

Tlenek miedzi

≥ 820 g/kg

Ciecz bordoska

nr CAS 8011-63-0

nr CIPAC 44.604

Nieprzypisana

≥ 245 g/kg

Trójzasadowy siarczan miedzi

nr CAS 12527-76-3

nr CIPAC 44.306

Nieprzypisana

≥ 490 g/kg

Następujące zanieczyszczenia budzą obawy toksykologiczne, w związku z czym ich zawartość nie może przekraczać poniższych poziomów (wyrażonych w g/g):

ołów – maksymalnie 0,0005 g/g zawartości miedzi;

kadm – maksymalnie 0,0001 g/g zawartości miedzi;

arsen – maksymalnie 0,0001 g/g zawartości miedzi.