Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2015/242 z dnia 9 października 2014 r. ustanawiające szczegółowe zasady dotyczące funkcjonowania komitetów doradczych w ramach wspólnej polityki rybołówstwa

Artykuł 1

Zakres

Niniejsze rozporządzenie ustanawia szczegółowe zasady funkcjonowania komitetów doradczych, o których mowa w art. 43 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013.

Artykuł 2

Definicje

Na potrzeby niniejszego rozporządzenia zastosowanie mają następujące definicje:

1) „zainteresowane państwo członkowskie” oznacza państwo członkowskie mające bezpośredni interes w zarządzaniu w rozumieniu art. 4 ust. 1 pkt 22 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013 w obszarze kompetencji komitetu doradczego określonego w pkt 1 załącznika III do rozporządzenia (UE) nr 1380/2013. W przypadku Komitetu Doradczego ds. Akwakultury i Komitetu Doradczego ds. Rynków „zainteresowane państwo członkowskie” oznacza wszystkie państwa członkowskie Unii;

2) „organizacje branżowe” oznaczają organizacje reprezentujące sektor rybołówstwa (w tym zatrudnionych rybaków) oraz, w stosownych przypadkach, podmioty gospodarcze sektora akwakultury oraz przedstawicieli sektorów przetwarzania i obrotu;

3) „inne grupy interesów” oznaczają przedstawicieli grup, których dotyczy wspólna polityka rybołówstwa, inne niż organizacje branżowe, w szczególności organizacje środowiskowe i grupy konsumentów.

Artykuł 3

Rozpoczęcie funkcjonowania nowych komitetów doradczych

1. Organizacje branżowe i inne grupy interesów zainteresowane jednym z komitetów doradczych, o których mowa w art. 43 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013, przekazują Komisji wspólny wniosek dotyczący rozpoczęcia funkcjonowania odpowiedniego komitetu doradczego. Wspólny wniosek musi być zgodny z celami i zasadami wspólnej polityki rybołówstwa określonymi w rozporządzeniu (UE) nr 1380/2013, w szczególności w jego art. 43 ust. 1 i załączniku III, i musi obejmować:

a) deklarację celów;

b) zasady funkcjonowania;

c) regulamin wewnętrzny;

d) wykaz organizacji branżowych i innych grup interesów.

2. Po sprawdzeniu, czy wniosek jest zgodny z zasadami ustanowionymi w rozporządzeniu (UE) nr 1380/2013, w szczególności w załączniku III, oraz z przepisami ustanowionymi w niniejszym rozporządzeniu, Komisja przekazuje wniosek zainteresowanym państwom członkowskim w terminie dwóch miesięcy od daty jego otrzymania. Komisja może zaproponować zmiany do wspólnego wniosku w celu zapewnienia zgodności ze wszystkimi wymaganiami, o których mowa w niniejszym artykule.

3. Zainteresowane państwa członkowskie ustalają, czy wniosek jest podpisany przez reprezentatywne organizacje branżowe i inne grupy interesów, oraz informują Komisję w terminie jednego miesiąca od otrzymania wspólnego wniosku o ich zgodzie. W oparciu o uwagi państw członkowskich Komisja może zażądać wprowadzenia dalszych zmian lub przedstawienia wyjaśnień.

4. Komisja publikuje zawiadomienie o rozpoczęciu funkcjonowania każdego nowego komitetu doradczego w serii C Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej. Komisja nie publikuje tych informacji, dopóki nie są spełnione wszystkie wymagania, o których mowa w ust. 1. Komitet doradczy rozpoczyna funkcjonowanie w dniu wskazanym w komunikacie, który nie może poprzedzać daty publikacji komunikatu.

Artykuł 4

Struktura i organizacja komitetów doradczych

1. Oprócz przepisów art. 43 ust. 1, art. 45 ust. 1–3 i załącznika III do rozporządzenia (UE) nr 1380/2013, struktura i organizacja komitetów doradczych muszą być zgodne z przepisami ust. 2–7 niniejszego artykułu.

2. Komitet doradczy wyznacza, w drodze konsensusu, przewodniczącego i co najmniej jednego wiceprzewodniczącego. Przewodniczący może pochodzić spoza grona członków komitetu doradczego. Jeżeli przewodniczący jest wyznaczany spośród przedstawicieli organizacji członkowskich, przynajmniej jeden z wiceprzewodniczących wyznaczany jest spośród członków kategorii organizacji branżowych i innych grup interesów, o których mowa w art. 2, do których nie należy przewodniczący. Zasada ta ma również zastosowanie, w miarę możliwości, do przewodniczących grup roboczych.

3. Zgromadzenie ogólne komitetu doradczego:

a) przyjmuje regulamin wewnętrzny komitetu doradczego;

b) zbiera się przynajmniej raz w roku w celu zatwierdzenia sprawozdania rocznego, rocznego planu strategicznego oraz rocznego budżetu komitetu doradczego;

c) podejmuje decyzje w sprawie klasyfikacji członków komitetu doradczego w kategoriach „organizacje branżowe” lub „inne grupy interesu”, stosując kryteria określone w załączniku I oraz w oparciu o obiektywne i możliwe do zweryfikowania informacje, takie jak przepisy statutu, wykaz członków i charakter działalności danej organizacji.

4. Na podstawie wyznaczeń dokonanych przez organizacje branżowe i inne grupy interesów w odniesieniu do miejsc, które zostały im odpowiednio przydzielone, zgromadzenie ogólne powołuje komitet wykonawczy, składający się z maksymalnie 25 członków. W celu zapewnienia właściwej reprezentacji rybołówstwa prowadzonego na niewielką skalę – po konsultacji z Komisją – zgromadzenie ogólne może podjąć decyzję o powołaniu komitetu wykonawczego, składającego się z maksymalnie 30 członków.

5. Zgromadzenie ogólne zapewnia, by składki członkowskie były sprawiedliwe i umożliwiały wyważoną i szeroką reprezentację wszystkich zainteresowanych stron z uwzględnieniem ich możliwości finansowych.

6. Komitet wykonawczy:

a) kieruje i zarządza zadaniami komitetu doradczego zgodnie z art. 44 ust. 2 i 3 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013;

b) przygotowuje sprawozdanie roczne, roczny plan strategiczny i roczny budżet;

c) przyjmuje zalecenia i sugestie, o których mowa w art. 44 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013.

7. Zgromadzenie ogólne i komitet wykonawczy zapewniają zrównoważoną i szeroką reprezentację wszystkich zainteresowanych stron, z naciskiem na inne grupy interesów oraz, w stosownych przypadkach, rybołówstwo prowadzone na niewielką skalę. Liczba przedstawicieli rybołówstwa prowadzonego na niewielką skalę powinna odzwierciedlać udział tego rybołówstwa w sektorze rybołówstwa zainteresowanego państwa członkowskiego.

Artykuł 5

Metody pracy

1. Komitet doradczy zapewnia, aby wydane zalecenia i sugestie:

a) były zgodne z zasadami i celami wspólnej polityki rybołówstwa określonymi w art. 2 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013;

b) były opracowywane zgodnie z rygorystycznymi zasadami przejrzystości, zrównoważonej reprezentacji i poszanowania wszystkich wyrażanych opinii;

c) były przyjmowane, w miarę możliwości, w drodze konsensusu. Jeżeli nie można osiągnąć konsensusu, zdania odrębne wyrażone przez członków odnotowuje się w zaleceniach przyjętych przez większość członków obecnych i głosujących.

2. Przy podejmowaniu decyzji dotyczących metod pracy komitet doradczy dąży do zapewnienia efektywności i pełnego uczestnictwa wszystkich członków poprzez wykorzystanie nowoczesnych środków teleinformatycznych i świadczenie usług tłumaczeń pisemnych i ustnych.

Artykuł 6

Wkład finansowy wnoszony przez komitety doradcze

1. Każdy komitet doradczy oferuje – oprócz zwrotu kosztów podróży i zakwaterowania – dodatkowe rekompensaty dla rybaków reprezentujących organizacje rybołówstwa prowadzonego na niewielką skalę, aby mogli oni skutecznie brać udział w pracach komitetu. W każdym przypadku taka rekompensata musi być należycie uzasadniona.

2. W przypadku zaproszenia obserwatorów z państw trzecich, o których mowa w pkt 2 lit. k) załącznika III do rozporządzenia (UE) nr 1380/2013, komitety doradcze mogą wnieść wkład do kosztów podróży i zakwaterowania tych obserwatorów na takich samych warunkach, jakie mają zastosowanie do członków komitetu.

Artykuł 7

Wsparcie państw członkowskich

Państwa członkowskie mogą udzielić odpowiedniego technicznego, logistycznego i finansowego wsparcia mającego na celu ułatwienie funkcjonowania komitetów doradczych.

Artykuł 7a

Przeglądy wyników

Komitet doradczy poddaje się niezależnemu przeglądowi wyników przynajmniej raz na pięć lat. Przegląd ten ma na celu określenie najlepszych praktyk i niedociągnięć, sporządzenie wykazu zaleceń mających na celu poprawę funkcjonowania komitetu doradczego oraz ocenę jego ogólnego wkładu w realizację celów wspólnej polityki rybołówstwa określonych w rozporządzeniu (UE) nr 1380/2013. Wyniki tych przeglądów podaje się do wiadomości publicznej, a w przypadku stwierdzenia niedociągnięć w funkcjonowaniu komitetu doradczego dołącza się do nich plan działania określający konkretne działania i jasne ramy czasowe ich realizacji.

Artykuł 8

Wejście w życie

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Załącznik

Kryteria klasyfikacji członków komitetów doradczych w ramach kategorii „organizacje branżowe” lub „inne grupy interesu”

1. Organizację klasyfikuje się jako „organizację branżową”, jeżeli spełnione jest co najmniej jedno z następujących kryteriów:

a) organizacja reprezentuje sektory rybołówstwa komercyjnego, akwakultury, przetwarzania, wprowadzania do obrotu, dystrybucji lub sprzedaży detalicznej owoców morza lub ma w tych sektorach bezpośrednie lub pośrednie interesy gospodarcze;

b) większość członków organizacji, osób fizycznych lub prawnych, reprezentuje sektory rybołówstwa komercyjnego, akwakultury, przetwarzania, wprowadzania do obrotu, dystrybucji lub sprzedaży detalicznej owoców morza lub ma w tych sektorach bezpośrednie lub pośrednie interesy gospodarcze;

c) organizacja reprezentuje pracowników sektorów związanych z rybołówstwem komercyjnym, akwakulturą, przetwarzaniem, wprowadzaniem do obrotu, dystrybucją lub sprzedażą detaliczną owoców morza;

d) co najmniej 50 % finansowania organizacji pochodzi z przedsiębiorstw prowadzących działalność w dziedzinie rybołówstwa komercyjnego, akwakultury, przetwarzania, wprowadzania do obrotu, dystrybucji lub sprzedaży detalicznej owoców morza;

e) organizacja spełnia co najmniej jedno z kryteriów wymienionych w pkt 1 lit. a)–d) oraz prowadzi działalność w dziedzinie środowiska, praw konsumentów i praw człowieka, zdrowia, promowania równości bądź zdrowia lub dobrostanu zwierząt.

2. Organizację klasyfikuje się jako „inną grupę interesów”, jeżeli nie spełnia ona żadnego z kryteriów określonych w ust. 1 oraz:

a) prowadzi działalność przede wszystkim w dziedzinie środowiska, praw konsumentów i praw człowieka, zdrowia, promowania równości, zdrowia lub dobrostanu zwierząt lub rybołówstwa rekreacyjnego bądź wędkarstwa sportowego; lub

b) reprezentuje lub ma bezpośrednie lub pośrednie interesy gospodarcze związane z wykorzystaniem środowiska morskiego lub przestrzeni morskiej inne niż rybołówstwo komercyjne, akwakultura lub przetwarzanie, wprowadzanie do obrotu, dystrybucja i sprzedaż detaliczna owoców morza.