Artykuł 26

1. Koniowatym przeznaczonym na ubój podczas przemieszczania lub transportu do rzeźni towarzyszą:

a) dokument identyfikacyjny wydany zgodnie z art. 9 ust. 1 lub art. 14; lub

b) duplikat dokumentu identyfikacyjnego wydany zgodnie z art. 29 lub 30, który był przedmiotem odstępstwa przewidzianego w art. 31.

2. Na zasadzie odstępstwa od ust. 1 właściwy organ może zezwolić, by koniowate przeznaczone na ubój, dla których nie wydano dokumentu identyfikacyjnego zgodnie z art. 9 ust. 1, zostały przetransportowane bezpośrednio z gospodarstwa, w którym się urodziły, do rzeźni w obrębie tego samego państwa członkowskiego, pod warunkiem że:

a) koniowate nie ukończyły 12 miesięcy i posiadają widoczne rejestry na mlecznych siekaczach bocznych;

b) zapewniona jest nieprzerwana identyfikowalność, począwszy od gospodarstwa, w którym zwierzę się urodziło, aż do rzeźni;

c) w trakcie transportu do rzeźni koniowate są indywidualnie oznaczane zgodnie z art. 18 lub 21;

d) przesyłce towarzyszą informacje dotyczące łańcucha żywnościowego zgodnie z sekcją III załącznika II do rozporządzenia (WE) nr 853/2004, które muszą obejmować odniesienie do indywidualnego oznaczenia, o którym mowa w lit. c) niniejszego ustępu;

e) transponder lub jakikolwiek fizyczny identyfikator zastosowane u danego zwierzęcia z rodziny koniowatych zgodnie z art. 21 jest chroniony przed późniejszym nieuczciwym wykorzystaniem, przede wszystkim poprzez jego odzyskanie, zniszczenie lub pozbycie się na miejscu.

3. Art. 34 ust. 1 lit. b) i c) nie ma zastosowania w przypadku przemieszczania lub transportu koniowatych przeznaczonych na ubój zgodnie z ust. 2 niniejszego artykułu.