Artykuł 34

1. W przypadku uboju lub śmierci zwierzęcia z rodziny koniowatych stosuje się następujące środki:

a) transponder jest chroniony przed późniejszym nieuczciwym wykorzystaniem, przede wszystkim poprzez jego odzyskanie, zniszczenie lub pozbycie się na miejscu;

b) dokument identyfikacyjny jest unieważniany przynajmniej za pomocą uniemożliwiającego przerabianie ostemplowania go jako „nieważny” na każdej stronie lub przebicie przez wszystkie strony otworu o odpowiedniej średnicy nie mniejszej niż standardowy otwór dziurkacza;

c) w odniesieniu do niepowtarzalnego dożywotniego numeru:

(i) dokument identyfikacyjny jest niszczony pod urzędowym nadzorem w rzeźni, w której zwierzę zostało poddane ubojowi, a instytucji wydającej przedstawiane jest poświadczenie, bezpośrednio lub za pośrednictwem punktu kontaktowego, o którym mowa w art. 36 ust. 2, informujące ją o dacie uboju zwierzęcia w rzeźni i dacie zniszczenia dokumentu identyfikacyjnego; albo

(ii) unieważniony dokument identyfikacyjny jest zwracany instytucji wydającej wskazanej w sekcji I część A pkt 11 dokumentu identyfikacyjnego albo w części C wspomnianej sekcji, zaktualizowanej zgodnie z art. 28 lit. b), bezpośrednio lub za pośrednictwem punktu kontaktowego, o którym mowa w art. 36 ust. 2, wraz z informacją o dniu, kiedy zwierzę zostało poddane ubojowi lub uśmiercone w celu zwalczania chorób.

2. Środki przewidziane w ust. 1 są realizowane przez lub pod nadzorem:

a) urzędowego lekarza weterynarii:

(i) w przypadku uboju lub uśmiercenia w celu zwalczania chorób zgodnie z art. 4 ust. 4 lit. a) akapit drugi dyrektywy 2009/156/WE; lub

(ii) po uboju, zgodnie z art. 7 ust. 3 dyrektywy 2009/156/WE; lub

b) właściwego organu określonego w art. 3 pkt 10 rozporządzenia (WE) nr 1069/2009 w przypadku unieszkodliwiania lub przetwarzania tuszy, której towarzyszył dokument identyfikacyjny zgodnie z przepisami krajowymi, o których mowa w art. 23 ust. 1 niniejszego rozporządzenia, w:

(i) zakładzie zatwierdzonym zgodnie z art. 24 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 1069/2009; lub

(ii) spalarni o niskiej wydajności, o której mowa w rozdziale III lit. a) ppkt (iii) załącznika III do rozporządzenia (UE) nr 142/2011.

3. W przypadku gdy – wbrew wymogowi ust. 1 lit. a) niniejszego artykułu – transponder nie może być odzyskany z ciała zwierzęcia z rodziny koniowatych poddanego ubojowi w celu spożycia przez ludzi, urzędowy lekarz weterynarii oświadcza, że mięso lub część mięsa zawierające transponder nie nadają się do spożycia przez ludzi zgodnie z sekcją II rozdział V ust. 1 lit. n) załącznika I do rozporządzenia (WE) nr 854/2004.