Artykuł 7

1. Koniowate urodzone na terytorium Unii są identyfikowane za pomocą jednego dokumentu identyfikacyjnego dla koniowatych wydanego na cały okres życia danego zwierzęcia z rodziny koniowatych zgodnie z:

a) wzorem dokumentu identyfikacyjnego określonym w części 1 załącznika I;

b) dodatkowymi wymogami określonymi w części 2 tego załącznika.

2. Instytucje wydające zapewniają, by dokument identyfikacyjny zawierał wystarczającą liczbę stron z polami formularza przeznaczonymi do wprowadzenia wymaganych informacji w ramach następujących sekcji przewidzianych we wzorze dokumentu identyfikacyjnego określonego w załączniku I część 1:

a) w przypadku zarejestrowanych koniowatych – przynajmniej sekcje I–IX;

b) w przypadku koniowatych do hodowli i produkcji – przynajmniej sekcje I–IV.

3. Instytucje wydające zapewniają, by kolejność i numeracja sekcji w dokumentach identyfikacyjnych określone w załączniku I część 1 pozostawały niezmienne i by w przypadku sekcji, w których przewidziano miejsce na większą liczbę wpisów, dokument identyfikacyjny zawierał wystarczającą liczbę stron.

4. Instytucje wydające są odpowiedzialne za bezpieczne zarządzanie pustymi i wypełnionymi dokumentami identyfikacyjnymi na swoim terenie.

W przypadku gdy, nie naruszając przepisów art. 4 ust. 1 lit. a), regulamin danej instytucji wydającej na to pozwala, instytucje wydające zapewniają faktyczne unieważnianie dokumentów identyfikacyjnych, o których mowa w art. 34 ust. 1 lit. c) ppkt (ii) i art. 35, przed wydaniem dokumentu właścicielowi zwierzęcia na pamiątkę, aby zapobiec nieuczciwemu wykorzystaniu samego dokumentu oraz zawartych w nim informacji.

5. Właściwy organ wraz z organem zootechnicznym może przyjąć procedury administracyjne w celu zapewnienia harmonizacji układu graficznego dokumentów identyfikacyjnych wydanych pod ich nadzorem przez instytucje wydające, o których mowa w art. 5 ust. 1, pod warunkiem że przestrzegane są ogólne wymogi określone w ust. 1, 2 i 3.