Artykuł 4a

1. W przypadku gdy właściwy organ stwierdzi w pierwszej oficjalnej decyzji, że podmiot gospodarczy popełnił jedno z przestępstw określonych w art. 3 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/99/WE (

9

), wnioski o przyznanie wsparcia z EFMR złożone przez ten podmiot gospodarczy na podstawie tytułu V rozdział II rozporządzenia (UE) nr 508/2014 są niedopuszczalne:

a) przez okres 12 miesięcy, jeśli przestępstwo zostało popełnione w wyniku poważnego zaniedbania; lub

b) przez okres 24 miesięcy, jeśli przestępstwo popełniono umyślnie.

2. W przypadku gdy właściwy organ stwierdzi w pierwszej oficjalnej decyzji, że podmiot gospodarczy popełnił jedno z przestępstw określonych w art. 4 dyrektywy 2008/99/WE, wnioski o przyznanie wsparcia z EFMR złożone przez ten podmiot gospodarczy na podstawie tytułu V rozdział II rozporządzenia (UE) nr 508/2014 są niedopuszczalne przez okres 24 miesięcy.

3. Okres niedopuszczalności przedłuża się o sześć miesięcy, jeżeli w decyzji, o której mowa w ust. 1 lub 2, właściwy organ:

a) wyraźnie wskazał na zaistnienie obciążających okoliczności; lub

b) ustalił, że podmiot gospodarczy popełniał przestępstwo przez okres dłuższy niż jeden rok.

4. W przypadku gdy okres niedopuszczalności trwa łącznie co najmniej 12 miesięcy, zostaje on skrócony o sześć miesięcy, jeżeli właściwy organ w swojej decyzji, o której mowa w ust. 1 lub 2, wyraźnie wskazał na zaistnienie okoliczności łagodzących.

5. Za datę rozpoczęcia okresu niedopuszczalności uznaje się datę pierwszej oficjalnej decyzji wydanej przez właściwy organ stwierdzającej, że popełniono przynajmniej jedno przestępstwo określone w art. 3 i 4 dyrektywy 2008/99/WE.

6. Do celów obliczenia okresu niedopuszczalności brane są pod uwagę jedynie decyzje dotyczące przestępstw popełnionych od dnia 1 stycznia 2013 r. i w odniesieniu do których decyzja w rozumieniu powyższego akapitu została podjęta po tej dacie.

7. Jeżeli wniosek podmiotu gospodarczego jest niedopuszczalny na podstawie ust. 1 i 2, wszystkie wnioski tego podmiotu złożone na podstawie tytułu V rozdział II rozporządzenia (UE) nr 508/2014 są niedopuszczalne.