Załącznik I

1. „Ochrona zdrowia”– wszelkie działania, których głównym celem jest poprawa i zachowanie zdrowia oraz zapobieganie jego pogarszaniu się, a także łagodzenie skutków złego stanu zdrowia poprzez stosowanie specjalistycznej wiedzy z zakresu ochrony zdrowia.

2. „Wydatki bieżące na ochronę zdrowia”– spożycie w sektorze jednostek będących rezydentami danego obszaru administracyjnego dóbr i usług w zakresie opieki zdrowotnej, w tym dóbr i usług w zakresie opieki zdrowotnej dostarczanych bezpośrednio indywidualnym osobom, a także usług opieki zdrowotnej konsumowanych zbiorowo.

3. „Funkcje ochrony zdrowia”– dotyczą rodzaju potrzeby, jaką mają zaspokoić bieżące wydatki na opiekę zdrowotną, lub rodzaju zamierzonego celu.

4. „Usługi lecznicze”– usługi zdrowotne świadczone głównie w celu złagodzenia objawów lub zmniejszenia stopnia ciężkości choroby bądź urazu, ochrony przed zaostrzeniem lub powikłaniami choroby bądź urazu, które mogłyby stanowić zagrożenie dla życia lub normalnych funkcji organizmu.

5. „Usługi rehabilitacyjne”– usługi świadczone w celu stabilizacji, usprawnienia lub odnowienia zaburzonych funkcji i uszkodzonych struktur organizmu, kompensacji brakujących lub utraconych funkcji i struktur organizmu, poprawy sprawności i aktywności oraz zapobieżenia upośledzeniu, powikłaniom zdrowotnym i ryzyku.

6. „Leczenie szpitalne”– leczenie i/lub opieka zapewniane w przedsiębiorstwie podmiotu leczniczego pacjentom formalnie do niego przyjętym i wymagające pobytu całodobowego.

7. „Leczenie ambulatoryjne”– usługi medyczne i pomocnicze świadczone w przedsiębiorstwie podmiotu leczniczego pacjentom, którzy nie są formalnie przyjęci i nie pozostają na noc.

8. „Leczenie »jednego dnia«”– zaplanowane usługi medyczne i paramedyczne świadczone w przedsiębiorstwie podmiotu leczniczego pacjentom, którzy zostali formalnie przyjęci na badania diagnostyczne, leczenie lub w celu uzyskania innego rodzaju świadczenia zdrowotnego i którzy w tym samym dniu są wypisywani.

9. „Opieka długoterminowa (zdrowotna)”– zakres usług zdrowotnych świadczonych ogółowi i jednostkom, a których głównym celem jest łagodzenie bólu i cierpienia, zapobieganie pogarszaniu się stanu zdrowotnego pacjentów uzależnionych od opieki zdrowotnej w dłuższej perspektywie.

10. „Opieka zdrowotna w domu pacjenta”– usługi medyczne, pomocnicze i pielęgniarskie, z których pacjenci korzystają w swoim domu i które wymagają fizycznej obecności świadczeniodawcy.

11. „Usługi pomocnicze” (nieokreślone według funkcji)– usługi zdrowotne lub usługi opieki długoterminowej, nieokreślone według funkcji i trybu (udzielania) świadczenia, z których pacjent korzysta bezpośrednio, w szczególności podczas niezależnego kontaktu z systemem opieki zdrowotnej, i które nie stanowią integralnej części pakietu świadczeń zdrowotnych, np. badania obrazowe lub laboratoryjne albo przewóz pacjenta i ratownictwo medyczne.

12. „Leki i materiały medyczne niebędące dobrami trwałego użytku” (nieokreślone według funkcji)– produkty farmaceutyczne i pozostałe materiały medyczne niebędące dobrami trwałego użytku, stosowane w diagnozowaniu i leczeniu choroby, łagodzeniu jej objawów i zapobieganiu, w tym również leki na receptę i leki sprzedawane bez recepty, gdzie ich funkcja i tryb (udzielania) świadczenia nie są określone.

13. „Sprzęt terapeutyczny i pozostałe dobra medyczne trwałego użytku” (nieokreślone według funkcji)– dobra medyczne trwałego użytku, w tym ortezy wspierające lub korygujące zniekształcenia i/lub nieprawidłowości ciała ludzkiego, aparaty ortopedyczne, protezy lub sztuczne wydłużenia zastępujące brakujące części ciała, i inne protezy, w tym implanty, zastępujące lub uzupełniające funkcje brakującej struktury biologicznej, a także urządzenia medyczno-techniczne, gdzie ich funkcja i tryb (udzielania) świadczenia nie są określone.

14. „Profilaktyka zdrowotna”– każde działanie zmierzające do zmniejszenia liczby lub ciężkości urazów i chorób, ich niekorzystnych skutków zdrowotnych i powikłań, albo do ich uniknięcia.

15. „Zarządzanie i administracja systemu ochrony zdrowia oraz jej finansowanie”– usługi, które nie dotyczą bezpośrednio opieki zdrowotnej, lecz systemu ochrony zdrowia, kierują nim, wspierają jego funkcjonowanie i są uznawane za zbiorowe, ponieważ nie są przeznaczone dla pojedynczych osób, lecz są świadczone z korzyścią dla ogółu użytkowników systemu ochrony zdrowia.

16. „Schematy finansowania ochrony zdrowia”– mechanizmy finansowania, za pośrednictwem których uzyskiwany jest dostęp do świadczeń zdrowotnych i które obejmują zarówno bezpośrednie płatności gospodarstw domowych za usługi i dobra, jak i formy finansowania przez stronę trzecią.

17. „Schematy sektora instytucji rządowych i samorządowych”– sposoby finansowania ochrony zdrowia, których cechy są określone ustawowo lub przez instytucje rządowe i samorządowe i które dysponują własnym budżetem dla programu oraz oddzielną jednostką sektora instytucji rządowych i samorządowych całkowicie za nie odpowiadającą.

18. „Schemat obowiązkowego ubezpieczenia zdrowotnego opartego na składkach”– mechanizm finansowania mający zagwarantować konkretnym grupom ludności dostęp do świadczeń zdrowotnych poprzez obowiązkowe uczestnictwo określone ustawowo lub przez instytucje rządowe i samorządowe; warunkiem uzyskania świadczenia ubezpieczeniowego jest opłacanie składek na ubezpieczenie zdrowotne przez zainteresowane osoby albo w ich imieniu.

19. „Obowiązkowe medyczne rachunki oszczędnościowe (ang. medical savings accounts – MSA)”– rachunki oszczędnościowe, obowiązkowe z mocy prawa; podstawową metodę pozyskiwania funduszy i niektóre kwestie dotyczące korzystania z rachunku na pokrycie kosztów świadczeń zdrowotnych regulują instytucje rządowe i samorządowe; wspólne korzystanie z zasobów nie jest możliwe, chyba że dotyczy to członków rodziny.

20. „Schematy dobrowolnego ubezpieczenia zdrowotnego”– schematy ubezpieczeniowe oparte na zakupie ubezpieczenia zdrowotnego, które przez instytucje rządowe i samorządowe nie jest określone jako obowiązkowe; rząd może bezpośrednio lub pośrednio dopłacać do składek ubezpieczeniowych.

21. „Schematy finansowania instytucji niekomercyjnych”– nieobowiązkowe mechanizmy i programy finansowania z prawem do świadczeń nieskładkowych, oparte na darowiznach od ogółu społeczeństwa, instytucji rządowych i samorządowych lub przedsiębiorstw.

22. „Schematy finansowania przez przedsiębiorstwa”– głównie mechanizmy, w których przedsiębiorstwa bezpośrednio zapewniają lub finansują usługi zdrowotne dla swoich pracowników bez udziału jakiegokolwiek schematu ubezpieczeniowego.

23. „Wydatki bezpośrednie gospodarstw domowych”– płatności bezpośrednie za dobra i usługi w zakresie opieki zdrowotnej pochodzące z dochodów pierwotnych lub oszczędności gospodarstw domowych, przy czym użytkownik dokonuje zapłaty w czasie nabywania dóbr lub korzystania z usług.

24. „Zagraniczne schematy finansowania”– mechanizmy finansowe, które obejmują jednostki instytucjonalne niebędące rezydentami danego kraju (których siedziba nie znajduje się na terenie danego kraju), które jednak w imieniu mieszkańców tego kraju gromadzą i zbierają zasoby oraz nabywają dobra i usługi w zakresie opieki zdrowotnej w taki sposób, aby środki finansowe mieszkańców nie przechodziły przez żaden schemat w kraju ich pobytu.

25. „Świadczeniodawcy opieki zdrowotnej”– organizacje i podmioty, które dostarczają dobra i świadczą usługi w zakresie opieki zdrowotnej w ramach swojej podstawowej działalności, a także te, dla których opieka zdrowotna jest tylko jednym spośród wielu obszarów działania.

26. „Szpitale”– uprawnione zakłady, które zasadniczo zajmują się świadczeniem usług medycznych, diagnostycznych i leczniczych, obejmujących świadczenia lekarskie, pielęgnacyjne i inne świadczenia zdrowotne udzielane pacjentom hospitalizowanym oraz specjalistyczne usługi zakwaterowania, jakich potrzebują pacjenci hospitalizowani, i które mogą także zapewniać opiekę dzienną, opiekę ambulatoryjną i usługi opieki domowej.

27. „Stacjonarne zakłady opieki długoterminowej”– zakłady, które zasadniczo zajmują się świadczeniem usług opieki długoterminowej w połączeniu z pielęgnacją, nadzorem oraz innymi rodzajami opieki w zależności od potrzeb rezydentów; znaczna część procesu produkcji i zapewnianej opieki stanowi połączenie świadczeń zdrowotnych i socjalnych, przy czym świadczenia zdrowotne w znacznej mierze są udzielane na poziomie świadczeń pielęgnacyjnych w połączeniu z usługami indywidualnymi.

28. „Świadczeniodawcy ambulatoryjnej opieki zdrowotnej”– zakłady, które zasadniczo zajmują się świadczeniem usług zdrowotnych bezpośrednio pacjentom leczonym ambulatoryjnie, którzy nie potrzebują leczenia szpitalnego. Do placówek tych należą m.in. gabinety lekarskie zarówno lekarzy ogólnych, jak i lekarzy specjalistów oraz specjalizujące się w leczeniu w trybie dziennym i w świadczeniu usług opieki domowej.

29. „Świadczeniodawcy usług pomocniczych”– zakłady, które świadczą specyficzne usługi pomocnicze bezpośrednio pacjentom leczonym ambulatoryjnie pod nadzorem pracowników służby zdrowia; usługi te nie są pokrywane przez ubezpieczenie podczas leczenia w szpitalu, placówkach opieki pielęgnacyjnej i opieki ambulatoryjnej albo zapewnianego przez innych świadczeniodawców.

30. „Sprzedawcy i inni dostawcy dóbr medycznych”– przedsiębiorstwa, których zasadniczym przedmiotem działalności jest sprzedaż detaliczna dóbr medycznych ogółowi społeczeństwa na potrzeby spożycia i użytku indywidualnego albo w gospodarstwie domowym, obejmująca także montaż i naprawę wykonywane w związku ze sprzedażą.

31. „Świadczeniodawcy profilaktycznej opieki zdrowotnej”– organizacje, które głównie dostarczają/prowadzą zbiorowe programy profilaktyczne oraz kampanie/programy w dziedzinie zdrowia publicznego przeznaczone dla określonych grup ludności lub całego społeczeństwa; należą do nich np. agencje promocji i ochrony zdrowia, instytucje zdrowia publicznego, a także specjalistyczne placówki prowadzące podstawowe działania profilaktyczne w ramach swojej zasadniczej działalności.

32. „Dostawcy usług w zakresie administracji systemu ochrony zdrowia i jej finansowania”– instytucje zajmujące się przede wszystkim regulacją działalności agencji zapewniających opiekę zdrowotną oraz ogólną administracją sektora opieki zdrowotnej, w tym administracją finansowania ochrony zdrowia.

33. „Pozostałe jednostki gospodarcze”– inne krajowe podmioty świadczące opiekę zdrowotną, gdzie indziej niesklasyfikowane, w tym gospodarstwa domowe jako świadczeniodawcy indywidualnych usług zdrowotnych w warunkach domowych dla członków rodziny, w przypadku gdy odpowiadają one socjalnym płatnościom transferowym przyznawanym na ten cel, a także wszystkie inne gałęzie przemysłu, które oferują usługi zdrowotne w ramach działalności drugorzędnej.

34. „Zagraniczni świadczeniodawcy”– wszystkie jednostki będące nierezydentami, które dostarczają dobra i usługi w zakresie opieki zdrowotnej i które są zaangażowane w działania związane ze zdrowiem.