Artykuł 4

Dowody potwierdzające zawierają wystarczające informacje, aby umożliwić organowi nadzoru dokonanie oceny, czy wniosek spełnia kryteria określone w art. 90 dyrektywy 2009/138/WE oraz art. 62–65 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2015/35 (3). Dowody zawierają co najmniej informacje opisane w akapitach 2–7 niniejszego artykułu.

Zakład ubezpieczeń lub zakład reasekuracji przedstawia informacje dotyczące charakteru pozycji uzupełniających środków własnych i zdolności pokrywania strat pozycji podstawowych środków własnych, w którą przekształca się pozycja uzupełniających środków własnych po wezwaniu do jej opłacenia, w tym:

a) warunki prawne lub postanowienia umowne dotyczące danej pozycji oraz warunki jakiejkolwiek powiązanej umowy, oraz dowody na to, że kontrahent zawarł lub zawrze umowę lub powiązaną umowę;

b) dowody świadczące to tym, że umowa i jakiekolwiek powiązane z nią umowy są prawnie wiążące i wykonalne we wszystkich właściwych jurysdykcjach, na podstawie opinii prawnej;

c) okres obowiązywania umowy, oraz, jeśli jest inny, okres, w którym zakład ubezpieczeń lub zakład reasekuracji może wezwać do opłacenia pozycji;

d) potwierdzenie, że dana pozycja uzupełniających środków własnych, po wezwaniu do jej opłacenia i jej opłaceniu, wykazałaby wszystkie cechy pozycji podstawowych środków własnych zaklasyfikowanych do kategorii 1 zgodnie z art. 71 rozporządzenia (UE) 2015/35, lub wszystkie cechy pozycji podstawowych środków własnych zaklasyfikowanych do kategorii 2 zgodnie z art. 73 rozporządzenia delegowanego (UE) 2015/35;

e) potwierdzenie, że warunki umowne dotyczące danej pozycji nie zawierają żadnych postanowień, które mogłyby zniechęcić zakład ubezpieczeń lub zakład reasekuracji do wezwania do opłacenia danej pozycji w celu pokrycia strat lub mogłyby ograniczyć zdolność pozycji do jej opłacenia na żądanie;

f) potwierdzenie, że dana pozycja uzupełniających środków własnych lub wynikające z niej zyski byłyby dostępne wyłącznie dla zakładu ubezpieczeń lub zakładu reasekuracji i nie będzie można ich przenieść lub przypisać innej stronie ani obciążać w żaden inny sposób;

g) wszelkie czynniki, które ograniczają warunki, na których podstawie zakład ubezpieczeń lub zakład reasekuracji może wezwać do opłacenia pozycji, w tym między innymi warunki skrajne specyficzne dla zakładu ubezpieczeń i zakładu reasekuracji lub ogólne warunki skrajne na rynku;

h) informacje, czy zakład ubezpieczeń lub zakład reasekuracji, obecnie lub w przyszłości może mieć obowiązek, lub może zaistnieć oczekiwanie lub zrozumienie, że wypłaci środki lub dostarczy inne korzyści finansowe na rzecz kontrahenta lub osoby trzeciej w odniesieniu do pozycji, w sytuacji innej niż w przypadku spłaty pozycji podstawowych środków własnych o cechach, które odpowiadają cechom określonym w art. 71 ust. 1 lit. h) oraz art. 73 ust. 1 lit. d) rozporządzenia delegowanego (UE) 2015/35;

i) kopię średnioterminowego planu zarządzania kapitałem, w tym sposób, w jaki pozycja ta będzie wzięta pod uwagę w istniejącej strukturze kapitałowej zakładu ubezpieczeń lub zakładu reasekuracji, oraz sposób, w jaki pozycja mogłaby umożliwić zakładowi ubezpieczeń lub zakładowi reasekuracji pokrycie jego istniejących lub przyszłych wymogów kapitałowych.

Z wyjątkiem przypadków, w których zastosowanie ma art. 63 ust. 6 rozporządzenia delegowanego (UE) 2015/35, a status grupy kontrahentów może być oceniany tak, jakby byłby to pojedynczy kontrahent, zakład ubezpieczeń lub zakład reasekuracji przedstawia informacje dotyczące statusu każdego kontrahenta, w tym:

a) nazwy i opis każdego kontrahenta, w tym charakter powiązań między zakładem ubezpieczeń lub zakładem reasekuracji a kontrahentem;

b) ocenę ryzyka niewykonania zobowiązania przez kontrahentów na potrzeby wsparcia oceny dokonywanej przez organ nadzoru, o której mowa w art. 63 ust. 2 rozporządzenia delegowanego (UE) 2015/35;

c) ocenę poziomu płynności kontrahentów na potrzeby wsparcia oceny dokonywanej przez organ nadzoru, o której mowa w art. 63 ust. 3 rozporządzenia delegowanego (UE) 2015/35;

d) ocenę gotowości kontrahentów do płatności mającą na celu dostarczenie informacji na potrzeby oceny dokonywanej przez organ nadzoru, o której mowa w art. 63 ust. 4 rozporządzenia delegowanego (UE) 2015/35;

e) opis okoliczności, w których zakład ubezpieczeń lub zakład reasekuracji może wezwać do opłacenia pozycji, w tym opis bieżących oczekiwań co do tego, kiedy można wezwać do opłacenia pozycji przed lub w momencie stwierdzenia niezgodności z kapitałowym wymogiem wypłacalności lub minimalnym wymogiem kapitałowym;

f) informacje dotyczące pozostałych czynników w związanych ze statusem kontrahentów dostarczone na potrzeby oceny dokonywanej przez organ nadzoru, o której mowa w art. 63 ust. 5 rozporządzenia delegowanego (UE) 2015/35.

W przypadku gdy kontrahenci są traktowani jako grupa kontrahentów zgodnie z art. 63 ust. 6 rozporządzenia delegowanego (UE) 2015/35, informacje określone w lit. a)–f) akapitu trzeciego są przedstawiane w odniesieniu do grupy kontrahentów.

W przypadku gdy kontrahent jest członkiem tej samej grupy lub podgrupy co zakład ubezpieczeń lub zakład reasekuracji zgodnie z art. 213 dyrektywy 2009/138/WE i posiada zobowiązania w ramach pozycji uzupełniających środków własnych względem innych podmiotów wchodzących w skład grupy, informacje zawarte w lit. b)–f) akapitu trzeciego zawierają dowody potwierdzające zdolność tego kontrahenta do zaspokojenia wezwań do opłacenia wielu pozycji uzupełniających środków własnych w tym samym czasie, uwzględniając okoliczności oraz podmioty wchodzące w skład grupy.

Zakład ubezpieczeń lub zakład reasekuracji przekazuje informacje dotyczące możliwości uzyskania środków, w tym:

a) szczegółowe informacje dotyczące umów, które mogą zwiększyć możliwości uzyskania pozycji, w tym dostępność zabezpieczenia;

b) szczegółowe informacje na temat tego, czy prawo krajowe, w każdej właściwej jurysdykcji, nie pozwala na dokonanie wezwania do opłacenia albo jego zaspokojenie, również w przypadku wszczęcia restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji, postępowania upadłościowego lub postępowania w związku z niewypłacalnością wobec zakładu ubezpieczeń lub zakładu reasekuracji;

c) szczegółowe informacje o umowach lub okolicznościach, które mogą uniemożliwić dokonanie wezwania do opłacenia lub jego zaspokojenie w przypadku pogorszenia się warunków finansowych w tym niezgodności z kapitałowym wymogiem wypłacalności lub minimalnym wymogiem kapitałowym.

Zakład ubezpieczeń lub zakład reasekuracji przekazuje informacje dotyczące wcześniejszych wezwań, w tym:

a) informacje na temat doświadczeń związanych z wcześniejszymi wezwaniami lub uzyskiwaniem innych środków należnych od tych samych lub podobnych kontrahentów w tych samych lub podobnych okolicznościach;

b) wszystkie istotne dostępne dane rynkowe dotyczące wcześniejszych wezwań lub uzyskiwań innych środków należnych od tych samych lub podobnych kontrahentów w tych samych lub podobnych okolicznościach;

c) ocenę użyteczności i wiarygodności informacji opisanych w lit. a) i b) w odniesieniu do spodziewanych rezultatów przyszłych wezwań do opłacenia przez zakład ubezpieczeń lub zakład reasekuracji.

Zakład ubezpieczeń lub zakład reasekuracji przedstawia opis procesów, które wdrożono w celu stwierdzania wszelkich przyszłych zmian, jak określono w art. 62 ust. 1 lit. d) rozporządzenia delegowanego (UE) 2015/35, mogących skutkować zmniejszeniem zdolności do pokrycia strat w odniesieniu do danej pozycji uzupełniających środków własnych. Opis ten obejmuje:

a) sposób, w jaki zakład ubezpieczeń lub zakład reasekuracji zamierza określić zmiany:

(i) w strukturze umowy lub postanowieniach umownych, w tym unieważnienie bądź wygaśnięcie pozycji uzupełniających środków własnych lub wykorzystanie bądź wezwanie do opłacenia, w całości lub częściowo, danej pozycji uzupełniających środków własnych;

(ii) w statusie danych kontrahentów, w tym niewykonanie zobowiązania przez kontrahenta;

(iii) w możliwości uzyskania danej pozycji uzupełniających środków własnych, w tym wezwania do opłacenia innych pozycji uzupełniających środków własnych pochodzących od tych samych kontrahentów;

b) sposób, w jaki zakład ubezpieczeń lub zakład reasekuracji zamierza poinformować organ nadzoru o stwierdzonych zmianach, w tym jakie mechanizmy zostały wdrożone w celu stwierdzenia, kiedy o zmianie powinien zostać poinformowany organ administrujący, zarządzający lub nadzorczy zakładu oraz organ nadzoru.

Wniosek zawiera dokumentację potwierdzającą wewnętrzny proces decyzyjny zakładu ubezpieczeń lub zakładu reasekuracji w zakresie wniosku.