Artykuł 15

1. Operatorzy systemów przesyłowych współpracują w celu uniknięcia ograniczeń w obrocie transgranicznym wynikających z różnic w jakości gazu. Działania te, podejmowane i prowadzone przez operatorów systemów przesyłowych w ramach standardowej działalności, mogą obejmować między innymi transakcje typu „swap” i przemieszanie.

2. Jeżeli ograniczeniu w obrocie transgranicznym wynikającemu z różnic w jakości gazu nie mogą zapobiec zaangażowani operatorzy systemów przesyłowych i jest ono uznane przez krajowe organy regulacyjne, organy te mogą zobowiązać operatorów systemów przesyłowych do wykonania w terminie 12 miesięcy czynności, o których mowa w lit. a)–e), w kolejności:

a) współpraca i opracowanie technicznie wykonalnych wariantów, bez zmiany specyfikacji dotyczących jakości gazu, które mogą obejmować zobowiązania dotyczące przepływu i uzdatniania gazu, w celu usunięcia uznanego ograniczenia;

b) wspólne przeprowadzenie analizy kosztów i korzyści technicznie wykonalnych wariantów w celu określenia opłacalnych rozwiązań określających podział kosztów i korzyści między kategorie stron, na które ma to wpływ;

c) sporządzenie szacunku czasu wdrożenia każdego z możliwych wariantów;

d) przeprowadzenie konsultacji społecznych w sprawie zidentyfikowanych wykonalnych rozwiązań oraz uwzględnienie wyników konsultacji;

e) przedstawienie – odpowiednim krajowym organom regulacyjnym do zatwierdzenia oraz innym właściwym organom krajowym w każdym zaangażowanym państwie członkowskim do wiadomości – wspólnej propozycji usunięcia uznanego ograniczenia łącznie z ramami czasowymi jej wdrożenia, opartej na analizie kosztów i korzyści oraz wynikach konsultacji.

Jeżeli odpowiedni operatorzy systemów przesyłowych nie osiągną porozumienia co do rozwiązania, każdy operator systemu przesyłowego bezzwłocznie informuje swój krajowy organ regulacyjny.

3. Przed przyjęciem decyzji na podstawie ust. 2 lit. e) każdy krajowy organ regulacyjny konsultuje się z krajowymi organami regulacyjnymi zainteresowanych państw członkowskich. Przyjmując decyzję, każdy krajowy organ regulacyjny uwzględnia opinię krajowych organów regulacyjnych państw sąsiednich w celu podjęcia skoordynowanej decyzji opartej na wzajemnym porozumieniu.