Rozporządzenie Komisji (UE) 2015/703 z dnia 30 kwietnia 2015 r. ustanawiające kodeks sieci dotyczący zasad interoperacyjności i wymiany danych
Rozdział IV — JAKOŚĆ I NAWANIANIE GAZU
Artykuł 19
W mocyZarządzanie ograniczeniami w obrocie transgranicznym wynikającymi z różnic w praktykach w zakresie nawaniania
1. Jeżeli ograniczeniu w obrocie transgranicznym wynikającemu z różnic w praktykach w zakresie nawaniania nie mogą zapobiec zaangażowani operatorzy systemów przesyłowych i jest ono uznane przez krajowe organy regulacyjne, organy mogą zobowiązać danych operatorów systemów przesyłowych do osiągnięcia porozumienia w terminie sześciu miesięcy, co może obejmować transakcje typu „swap” i zobowiązania dotyczące przepływu, w celu rozwiązania problemu wszelkich uznanych ograniczeń. Odpowiedni operatorzy sąsiadujących systemów przesyłowych przekazują porozumienie swoim organom krajowym do zatwierdzenia.
2. Jeżeli osiągnięcie porozumienia między danymi operatorami systemów przesyłowych po upływie sześciomiesięcznego terminu, o którym mowa w ust. 1, jest niemożliwe lub jeżeli organ krajowy uzna, że porozumienie zaproponowane przez danych operatorów sąsiadujących systemów przesyłowych nie jest wystarczająco skuteczne do usunięcia ograniczenia, odpowiedni operatorzy systemów przesyłowych we współpracy z organami krajowymi ustalają w terminie kolejnych dwunastu miesięcy szczegółowy plan określający najbardziej opłacalną metodę usunięcia uznanego ograniczenia w konkretnym transgranicznym punkcie połączenia międzysystemowego.
3. W celu wywiązania się z obowiązków wynikających z ust. 2 odpowiedni operatorzy systemów przesyłowych wykonują w kolejności następujące czynności:
a) opracowują warianty usunięcia ograniczenia, określając i uwzględniając:
(i) przejście na transgraniczny fizyczny przepływ gazu bezwonnego;
(ii) ewentualny fizyczny przepływ gazu nawonionego do nienawonionej sieci przesyłowej lub jej części i wzajemnie połączonych systemów podporządkowanych;
(iii) dopuszczalny poziom nawaniaczy dla transgranicznego fizycznego przepływu gazu;
b) wspólnie przeprowadzają analizę kosztów i korzyści technicznie wykonalnych wariantów w celu określenia opłacalnych rozwiązań. Analiza ta:
(i) uwzględnia poziom bezpieczeństwa;
(ii) zawiera informacje dotyczące prognozowanych przesyłanych objętości gazu oraz wyszczególnienie kosztów niezbędnych inwestycji w infrastrukturę;
(iii) określa podział kosztów i korzyści między kategorie stron, na które ma to wpływ;
c) oszacowują czas wdrożenia każdego z możliwych wariantów;
d) przeprowadzają konsultacje społeczne oraz uwzględniają wyniki takich konsultacji;
e) przedstawiają wykonalne rozwiązania, łącznie z mechanizmem odzyskiwania kosztów i czasem wdrożenia, organom krajowym do zatwierdzenia.
Po zatwierdzeniu rozwiązania przez organy krajowe rozwiązanie to wdraża się zgodnie z harmonogramem przewidzianym w lit. e).
4. Jeżeli organy krajowe nie zatwierdzą żadnego rozwiązania przedstawionego zgodnie z ust. 3 lit. e) w ciągu sześciu miesięcy od jego przedstawienia lub jeżeli odpowiedni operatorzy systemów przesyłowych nie zaproponują rozwiązania w ciągu 12 miesięcy w ramach ust. 2, wdrożone zostaje przejście na transgraniczny fizyczny przepływ gazu bezwonnego w nieprzekraczającym 4 lat terminie zatwierdzonym przez organy krajowe. Po całkowitym technicznym przejściu na gaz bezwonny, operatorzy systemów przesyłowych przyjmują technicznie nieuniknione poziomy stopniowego zmniejszenia resztkowych ilości nawaniaczy w przepływach transgranicznych.
Tekst urzędowy w EUR-Lex. Lexeva pokazuje treść przepisu, nie udziela porad prawnych. Moc prawną ma wyłącznie tekst opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.