Artykuł 5

1. Zarządca infrastruktury oblicza średnie bezpośrednie koszty jednostkowe dla całej sieci poprzez podzielenie kosztów bezpośrednich na całej sieci przez całkowitą liczbę prognozowanych lub rzeczywistych pojazdokilometrów, pociągokilometrów lub bruttotonokilometrów.

Alternatywnie, jeżeli zarządca infrastruktury wykaże organowi regulacyjnemu, o którym mowa w art. 55 dyrektywy 2012/34/UE, że wartości lub parametry, o których mowa w ust. 2, są znacznie zróżnicowane w różnych częściach jego sieci, po podzieleniu sieci na takie części zarządca infrastruktury oblicza średnie bezpośrednie koszty jednostkowe dla części sieci poprzez podzielenie kosztów bezpośrednich dla tych części przez całkowitą liczbę prognozowanych lub rzeczywistych pojazdokilometrów, pociągokilometrów lub bruttotonokilometrów. Okres prognozy może obejmować kilka lat.

W celu obliczenia średnich bezpośrednich kosztów jednostkowych zarządca infrastruktury może stosować kombinację pojazdokilometrów, pociągokilometrów lub bruttotonokilometrów, pod warunkiem że ta metoda obliczeniowa nie zmienia bezpośredniego związku przyczynowego z wykonywaniem przewozów pociągami. Nie naruszając art. 3 ust. 3 zarządca infrastruktury może zastosować koszty rzeczywiste lub prognozowane.

2. Państwa członkowskie mogą zezwolić zarządcy infrastruktury na różnicowanie średnich bezpośrednich kosztów jednostkowych w celu uwzględnienia różnych poziomów zużycia infrastruktury na podstawie jednego lub kilku z następujących parametrów:

a) długość pociągu lub liczba pojazdów w pociągu;

b) masa pociągu;

c) rodzaj pojazdu, szczególnie jego masa nieresorowana;

d) prędkość pociągu;

e) moc trakcyjna pojazdu silnikowego;

f) nacisk osi lub liczba osi;

g) odnotowana liczba kół z płaskimi miejscami lub skuteczne zastosowanie sprzętu służącego ochronie przed poślizgiem kół;

h) sztywność wzdłużna pojazdów i siły poziome mające wpływ na tor;

i) wykorzystana i zmierzona energia elektryczna lub dynamika pantografów lub ślizgaczy łyżwowych jako parametr opłaty za zużycie przewodu napowietrznego lub zelektryfikowanej szyny;

j) parametry toru, w szczególności promienie zakrętów;

k) wszelkie inne parametry związane z kosztami, jeżeli zarządca infrastruktury potrafi wykazać organowi regulacyjnemu, że wartości dla każdego parametru, w tym w stosownych przypadkach zmiany w ramach każdego parametru, są obiektywnie mierzone i rejestrowane.

3. Różnicowanie bezpośrednich kosztów jednostkowych nie może prowadzić do zwiększenia kosztów bezpośrednich w całej sieci, o których mowa w art. 3 ust. 1.

4. Dodatkowych kosztów ponoszonych wskutek planowego lub nieplanowego przekierowania pociągów z inicjatywy zarządcy infrastruktury nie wlicza się do kosztów bezpośrednich ponoszonych w wyniku przejazdu pociągów. Zdanie pierwsze nie ma zastosowania, jeżeli zarządca infrastruktury zwraca przedsiębiorstwu kolejowemu te dodatkowe koszty lub jeżeli przekierowanie wynika z procesu koordynacji zgodnie z art. 46 dyrektywy 2012/34/UE.

5. Całkowita liczba pojazdokilometrów, pociągokilometrów, bruttotonokilometrów lub ich kombinacja wykorzystywana do celów obliczeń zgodnie z niniejszym artykułem jest mierzona lub prognozowana na podstawie okresu referencyjnego, o którym mowa w art. 3 ust. 5.