Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/1017 z dnia 25 czerwca 2015 r. w sprawie Europejskiego Funduszu na rzecz Inwestycji Strategicznych, Europejskiego Centrum Doradztwa Inwestycyjnego i Europejskiego Portalu Projektów Inwestycyjnych oraz zmieniającego rozporządzenia (UE) nr 1291/2013 i (UE) nr 1316/2013 – Europejski Fundusz na rzecz Inwestycji Strategicznych
Rozdział III — GWARANCJA UE I FUNDUSZ GWARANCYJNY UE
Artykuł 12
W mocyFundusz gwarancyjny UE
1. Utworzony zostaje fundusz gwarancyjny UE („fundusz gwarancyjny”), który ma stanowić bufor płynności i z którego realizowane są wypłaty na rzecz EBI w przypadku uruchomienia gwarancji UE.
2. Fundusz gwarancyjny jest zasilany z:
a) wkładów z budżetu ogólnego Unii;
b) zwrotów z zainwestowanych środków z funduszu gwarancyjnego;
c) kwot odzyskanych od dłużników zalegających ze spłatami, zgodnie z procedurą odzyskiwania określoną w umowie w sprawie EFIS, jak przewidziano w art. 4 ust. 2 lit. c) ppkt (iv);
d) dochodów oraz wszelkich innych płatności otrzymanych przez Unię zgodnie z umową w sprawie EFIS.
3. Wpłaty do funduszu gwarancyjnego, o których mowa w ust. 2 lit. b), c) i d) niniejszego artykułu, stanowią wewnętrzne dochody przeznaczone na określony cel, zgodnie z art. 21 ust. 4 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012 (
5
).
4. Środki funduszu gwarancyjnego pochodzące z wpływów przewidzianych w ust. 2 są zarządzane bezpośrednio przez Komisję i inwestowane zgodnie z zasadą należytego zarządzania finansami oraz są zgodne z właściwymi regułami ostrożnościowymi.
5. Wpłaty do funduszu gwarancyjnego, o których mowa w ust. 2, wykorzystywane są do osiągnięcia odpowiedniego poziomu środków (zwanego dalej „kwotą docelową”), odzwierciedlającego łączne zobowiązania z tytułu gwarancji UE. Kwotę docelową ustala się na 35 % łącznych zobowiązań z tytułu gwarancji UE.
6. Po dokonaniu oceny, czy wysokość funduszu gwarancyjnego jest odpowiednia zgodnie ze sprawozdaniem określonym w art. 16 ust. 6, dokonuje się następujących płatności:
a) nadwyżka zostaje wpłacona do budżetu ogólnego Unii jako wewnętrzny dochód przeznaczony na określony cel zgodnie z art. 21 ust. 4 rozporządzenia (UE, Euratom) nr 966/2012 w odniesieniu do wszelkich linii budżetowych, które mogły zostać wykorzystane jako źródło przesunięć do funduszu gwarancyjnego;
b) ewentualne uzupełnienie funduszu gwarancyjnego jest wpłacane w rocznych transzach przez okres maksymalnie trzech lat, począwszy od roku n+1.
7. Począwszy od dnia 1 lipca 2018 r., jeśli w wyniku uruchomienia gwarancji UE wysokość funduszu gwarancyjnego spadnie poniżej 50 % kwoty docelowej lub ocena ryzyka przeprowadzona przez Komisję wskaże, że mogłaby ona spaść poniżej tego poziomu w ciągu roku, Komisja przedkłada sprawozdanie w sprawie wszelkich wyjątkowych środków, które mogłyby być niezbędne.
8. Po uruchomieniu gwarancji UE wpłaty do funduszu gwarancyjnego przewidziane w ust. 2 lit. b) id) niniejszego artykułu powyżej kwoty docelowej są wykorzystywane, w ramach okresu inwestycyjnego ustanowionego w art. 9, do przywrócenia gwarancji UE do pełnej wysokości.
9. Wpłaty do funduszu gwarancyjnego przewidziane w ust. 2 lit. c) są wykorzystywane do przywrócenia gwarancji UE do pełnej wysokości.
10. Jeżeli gwarancja UE zostanie przywrócona do pełnej wysokości 26 000 000 000 EUR, każda kwota w funduszu gwarancyjnym przewyższająca kwotę docelową zostaje wpłacona do budżetu ogólnego Unii jako wewnętrzny dochód przeznaczony na określony cel zgodnie z art. 21 ust. 4 rozporządzenia (UE, Euratom) nr 966/2012 w odniesieniu do wszelkich linii budżetowych, które mogłyby zostać wykorzystane jako źródło przegrupowania środków do funduszu gwarancyjnego.
Tekst urzędowy w EUR-Lex. Lexeva pokazuje treść przepisu, nie udziela porad prawnych. Moc prawną ma wyłącznie tekst opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.