Rozporządzenie Komisji (UE) 2015/1039 z dnia 30 czerwca 2015 r. zmieniające rozporządzenie (UE) nr 748/2012 w odniesieniu do prób w locie
Załącznik
W mocyW załączniku I (część 21) do rozporządzenia Komisji (UE) nr 748/2012 wprowadza się następujące zmiany:
1) w spisie treści dodaje się pozycję w brzmieniu:
„Dodatek XII – Kategorie prób w locie i odnośne kwalifikacje załogi uczestniczącej w próbach w locie 85”;
2) w pkt 21.A.143 lit. a) dodaje się ppkt 13 w brzmieniu:
„13.
jeżeli mają być przeprowadzane próby w locie, instrukcję operacyjną prób w locie określającą zasady i procedury organizacji odnoszące się do prób w locie. Instrukcja operacyjna prób w locie zawiera:
(i) opis procesów organizacji w odniesieniu do prób w locie, w tym udział organizacji przeprowadzającej próby w locie w procesie wydawania zezwoleń na lot;
(ii) zasady dobierania członków załogi, w tym skład, kwalifikacje, okres ważności licencji oraz ograniczenia dotyczące czasu lotu, zgodnie z dodatkiem XII do niniejszego załącznika I (część 21), w stosownych przypadkach;
(iii) procedury dotyczące obecności na pokładzie podczas lotu osób innych niż członkowie załogi oraz procedury dotyczące szkolenia w zakresie prób w locie, w stosownych przypadkach;
(iv) zasady zarządzania ryzykiem i bezpieczeństwem oraz związane z nimi metodologie;
(v) procedury dotyczące doboru przyrządów i wyposażenia, które muszą znajdować się na pokładzie;
(vi) wykaz dokumentów, które należy sporządzić w przypadku przeprowadzania próby w locie.”;
3) pkt 21.A.243 lit. a) otrzymuje brzmienie:
„a)
Organizacja projektująca dostarcza Agencji podręcznik opisujący bezpośrednio lub poprzez odniesienia: organizację, odnośne procedury oraz projektowane wyroby lub zmiany w projektowanych wyrobach. Jeżeli mają być przeprowadzane próby w locie, należy dostarczyć instrukcję operacyjną prób w locie określającą zasady i procedury organizacji odnoszące się do prób w locie. Instrukcja operacyjna prób w locie zawiera:
(i) opis procesów organizacji w odniesieniu do prób w locie, w tym udział organizacji przeprowadzającej próby w locie w procesie wydawania zezwoleń na lot;
(ii) zasady dobierania członków załogi, w tym skład, kwalifikacje, okres ważności licencji oraz ograniczenia dotyczące czasu lotu, zgodnie z dodatkiem XII do niniejszego załącznika I (część 21), w stosownych przypadkach;
(iii) procedury dotyczące obecności na pokładzie podczas lotu osób innych niż członkowie załogi oraz procedury dotyczące szkolenia w zakresie prób w locie, w stosownych przypadkach;
(iv) zasady zarządzania ryzykiem i bezpieczeństwem oraz związane z nimi metodologie;
(v) procedury dotyczące doboru przyrządów i wyposażenia, które muszą znajdować się na pokładzie;
(vi) wykaz dokumentów, które należy sporządzić w przypadku przeprowadzania próby w locie.”;
4) pkt 21.A.708 lit. b) ppkt 2 otrzymuje brzmienie:
„2.
warunki lub ograniczenia odnoszące się do załogi mającej pilotować statek powietrzny, w uzupełnieniu do warunków i ograniczeń określonych w dodatku XII do niniejszego załącznika I (część 21);”;
5) dodatek II otrzymuje brzmienie:
„Dodatek II
Poświadczenie przeglądu zdatności do lotu – formularz 15a EASA
Tekst z obrazka
[PAŃSTWO CZŁONKOWSKIE]
Państwo członkowskie Unii Europejskiej (*)
POŚWIADCZENIE PRZEGLĄDU ZDATNOŚCI DO LOTU
numer ARC:
Na podstawie aktualnie obowiązującego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 216/2008, [WŁAŚCIWY ORGAN PAŃSTWA CZŁONKOWSKIEGO] niniejszym zaświadcza, że następujący statek powietrzny:
Wytwórca statku powietrznego:
Oznaczenie wytwórcy:
Znak rejestracyjny statku powietrznego:
Numer seryjny statku powietrznego:
w dniu wydania poświadczenia uznany jest za zdatny do lotu.
Data wydania: Data ważności:
Liczba godzin lotu (FH) płatowca w dniu wydania (**):
Podpisano: Numer upoważnienia:
Pierwsze przedłużenie: Statek powietrzny pozostawał przez ostatni rok w kontrolowanym środowisku zgodnie z pkt M.A.901 załącznika I do rozporządzenia Komisji (UE) nr 1321/2014. W dniu wydania poświadczenia statek powietrzny uznany jest za zdatny do lotu.
Data wydania: Data ważności:
Liczba godzin lotu (FH) płatowca w dniu wydania (**):
Podpisano: Numer upoważnienia:
Nazwa firmy: Sygnatura zatwierdzenia:
Drugie przedłużenie: Statek powietrzny pozostawał przez ostatni rok w kontrolowanym środowisku zgodnie z pkt M.A.901 załącznika I do rozporządzenia Komisji (UE) nr 1321/2014. W dniu wydania poświadczenia statek powietrzny uznany jest za zdatny do lotu.
Data wydania: Data ważności:
Liczba godzin lotu (FH) płatowca w dniu wydania (**):
Podpisano: Numer upoważnienia:
Nazwa firmy: Sygnatura zatwierdzenia:
Formularz 15a EASA wydanie 4
(*) Skreślić w przypadku państwa niebędącego państwem członkowskim UE.
(**) Z wyjątkiem balonów i sterowców.
”;
6) dodaje się dodatek XII w brzmieniu:
„Dodatek XII
Kategorie prób w locie i odnośne kwalifikacje załogi uczestniczącej w próbach w locie
A. Zagadnienia ogólne
W niniejszym dodatku określono kwalifikacje, które musi posiadać załoga lotnicza uczestnicząca w przeprowadzaniu prób w locie statków powietrznych certyfikowanych lub mających uzyskać certyfikat zgodnie z CS-23 w przypadku statków powietrznych o maksymalnej masie startowej (MTOM) wynoszącej co najmniej 2 000 kg, CS-25, Cs-27, CS-29 lub równoważnymi przepisami w zakresie zdatności do lotu.
B. Definicje
1. »inżynier prób w locie« oznacza każdego inżyniera uczestniczącego, na ziemi lub w powietrzu, w operacjach prób w locie;
2. »główny inżynier prób w locie« oznacza inżyniera prób w locie wyznaczonego do pełnienia obowiązków na pokładzie statku powietrznego w celu wykonywania prób w locie lub wspierania pilota w obsłudze statku powietrznego i jego systemów podczas wykonywania prób w locie;
3. »próby w locie« oznaczają:
3.1.
loty wykonywane na potrzeby etapu opracowywania nowego projektu (statku powietrznego, układów napędowych, części i akcesoriów);
3.2.
loty wykonywane w celu wykazania spełnienia podstawy certyfikacji lub zgodności z projektem typu;
3.3.
loty wykonywane w celu poddania eksperymentom nowych koncepcji projektowych, wymagających niekonwencjonalnych manewrów lub profili, w przypadku których mogłoby dojść do wykroczenia poza zatwierdzoną obwiednię warunków lotu danego statku powietrznego;
3.4.
loty szkoleniowe w ramach szkolenia w zakresie prób w locie.
C. Kategorie prób w locie
1. Zagadnienia ogólne
Poniższe opisy odnoszą się do lotów przeprowadzanych przez organizacje projektujące i produkujące zgodnie z załącznikiem I (część 21).
2. Zakres
W przypadku wykorzystywania w próbie więcej niż jednego statku powietrznego dokonuje się oceny każdego poszczególnego lotu statku powietrznego zgodnie z przepisami niniejszego dodatku w celu ustalenia, czy stanowi on próbę w locie i, w stosownych przypadkach, jaka jest kategoria tej próby.
Zakresem niniejszego dodatku objęte są wyłącznie loty, o których mowa w pkt 6 lit. B ppkt 3.
3. Kategorie prób w locie
Próby w locie dzielą się na następujące cztery kategorie:
3.1.
Kategoria pierwsza (1)
a) pierwszy lot (pierwsze loty) nowego typu statku powietrznego lub statku powietrznego, którego właściwości lotne lub właściwości pilotażowe mogły zostać znacząco zmodyfikowane;
b) loty, w przypadku których można przewidzieć, że podczas ich wykonywania mogą zostać stwierdzone właściwości lotne znacznie różniące się od tych, które są już znane;
c) loty wykonywane w celu zbadania nowatorskich lub niekonwencjonalnych cech projektu statku powietrznego lub technik;
d) loty wykonywane w celu określenia lub rozszerzenia obwiedni warunków lotu;
e) loty wykonywane w celu określenia wymaganych osiągów, właściwości lotnych i właściwości pilotażowych, w przypadku osiągnięcia wartości granicznych obwiedni warunków lotu;
f) loty szkoleniowe w ramach szkolenia w zakresie prób w locie kategorii 1.
3.2.
Kategoria druga (2)
a) loty niezaklasyfikowane do kategorii 1, wykonywane statkiem powietrznym, dla którego nie został jeszcze wydany certyfikat typu;
b) loty statkiem powietrznym, dla którego wydano już certyfikat typu, niezaklasyfikowane do kategorii 1 i wykonywane po wprowadzeniu w tym statku modyfikacji, która nie została jeszcze zatwierdzona, oraz:
(i) które wymagają dokonania oceny ogólnego zachowania statku powietrznego; lub
(ii) które wymagają dokonania oceny podstawowych procedur załogi, w przypadku korzystania z nowego lub zmodyfikowanego systemu lub potrzeby wprowadzenia takiego systemu; lub
(iii) podczas których wymagane jest celowe wykroczenie poza ograniczenia aktualnej zatwierdzonej obwiedni warunków użytkowania, przy utrzymaniu się jednak w granicach badanej obwiedni warunków lotu;
c) loty szkoleniowe w ramach szkolenia w zakresie prób w locie kategorii 2.
3.3.
Kategoria trzecia (3)
Loty, podczas których nie jest wymagane wykraczanie poza ograniczenia określone w certyfikacie typu lub instrukcji użytkowania w locie statku powietrznego, wykonywane w celu wydania oświadczenia o zgodności dla nowo zbudowanych statków powietrznych.
3.4.
Kategoria czwarta (4)
Loty niezaklasyfikowane do kategorii 1 lub 2, wykonywane statkiem powietrznym, dla którego wydano już certyfikat typu, w przypadku wprowadzenia zmiany projektu, która nie została jeszcze zatwierdzona.
D. Kwalifikacje i doświadczenie pilotów i głównych inżynierów prób w locie
1. Zagadnienia ogólne
Piloci i główni inżynierowie prób w locie posiadają kwalifikacje i doświadczenie określone w poniższej tabeli.
Kategorie prób w locie
Statek powietrzny
1
2
3
4
Samoloty transportu lokalnego CS-23 lub statki powietrzne CS-23 o projektowej prędkości nurkowania (Md) wyższej niż 0,6 lub pułapie maksymalnym wyższym niż 7 260 m (25 000 stóp), statki powietrzne zgodne z CS-25, CS-27, CS-29 lub równoważnymi przepisami w zakresie zdatności do lotu
Poziom kwalifikacji 1
Poziom kwalifikacji 2
Poziom kwalifikacji 3
Poziom kwalifikacji 4
Inne CS-23 z MTOM równej 2 000 kg lub większej
Poziom kwalifikacji 2
Poziom kwalifikacji 2
Poziom kwalifikacji 3
Poziom kwalifikacji 4
1.1. Poziom kwalifikacji 1:
1.1.1.
Piloci spełniają wymagania określone w załączniku I (część FCL) do rozporządzenia (UE) nr 1178/2011 (1).
1.1.2.
Główny inżynier prób w locie:
a) pomyślnie ukończył szkolenie prowadzące do uzyskania poziomu kwalifikacji 1; oraz
b) posiada co najmniej 100 godzin doświadczenia w lotach, w tym w ramach szkolenia w zakresie prób w locie.
1.2. Poziom kwalifikacji 2:
1.2.1.
Piloci spełniają wymagania określone w załączniku I (część FCL) do rozporządzenia (UE) nr 1178/2011.
1.2.2.
Główny inżynier prób w locie:
a) pomyślnie ukończył szkolenie prowadzące do uzyskania poziomu kwalifikacji 1 lub 2; oraz
b) posiada co najmniej 50 godzin doświadczenia w lotach, w tym w ramach szkolenia w zakresie prób w locie.
Szkolenia głównych inżynierów prób w locie prowadzące do uzyskania kwalifikacji poziomu 1 lub 2 obejmują przynajmniej następujące przedmioty:
(i) osiągi;
(ii) stateczność i sterowanie/właściwości pilotażowe;
(iii) systemy;
(iv) zarządzanie próbami; oraz
(v) zarządzanie ryzykiem/bezpieczeństwem.
1.3. Poziom kwalifikacji 3:
1.3.1.
Pilot (piloci) posiada(-ją) ważną licencję odpowiednią dla kategorii statku powietrznego, który jest przedmiotem próby, wydaną zgodnie z przepisami części FCL, a także posiadają przynajmniej licencję pilota zawodowego (CPL). Dodatkowo pilot dowódca:
a) posiada uprawnienie pilota doświadczalnego; lub
b) posiada co najmniej 1 000 godzin doświadczenia w lotach jako pilot dowódca na statku powietrznym o podobnym stopniu skomplikowania i właściwościach; oraz
c) w odniesieniu do każdej klasy lub typu statku powietrznego, uczestniczył we wszystkich lotach, które stanowią część programu prowadzącego do wydania indywidualnych świadectw zdatności do lotu co najmniej pięciu statków powietrznych.
1.3.2.
Główny inżynier prób w locie:
a) posiada kwalifikacje poziomu 1 lub 2; lub
b) posiada znaczne doświadczenie w lotach istotne dla wykonywania przedmiotowego zadania; oraz
c) uczestniczył we wszystkich lotach, które stanowią część programu prowadzącego do wydania indywidualnych świadectw zdatności do lotu co najmniej pięciu statków powietrznych.
1.4. Poziom kwalifikacji 4:
1.4.1.
Pilot (piloci) posiada(-ją) ważną licencję odpowiednią dla kategorii statku powietrznego, który jest przedmiotem próby, wydaną zgodnie z przepisami części FCL, a także posiadają przynajmniej licencję pilota zawodowego (CPL). Pilot dowódca posiada uprawnienie pilota doświadczalnego lub co najmniej 1 000 godzin doświadczenia w lotach jako pilot dowódca na statku powietrznym o podobnym stopniu skomplikowania i właściwościach.
1.4.2.
Wymagania dotyczące kwalifikacji i doświadczenia głównych inżynierów prób w locie określa się w instrukcji operacyjnej prób w locie.
2. Główni inżynierowie prób w locie
Główni inżynierowie prób w locie otrzymują od organizacji, która ich zatrudnia, upoważnienie określające zakres ich funkcji w organizacji. Upoważnienie to zawiera następujące informacje:
a) imię i nazwisko;
b) datę urodzenia;
c) doświadczenie oraz szkolenia;
d) stanowisko w organizacji;
e) zakres upoważnienia;
f) datę pierwszego wydania upoważnienia;
g) datę wygaśnięcia upoważnienia, w stosownych przypadkach; oraz
h) numer identyfikacyjny upoważnienia.
Główni inżynierowie prób wyznaczani są do wykonywania czynności w ramach konkretnego lotu, wyłącznie jeżeli są fizycznie i psychicznie zdolni do bezpiecznej realizacji powierzonych im zadań i obowiązków.
Organizacja udostępnia posiadaczom upoważnień wszystkie stosowne dokumenty związane z tymi upoważnieniami.
E. Kwalifikacje i doświadczenie pozostałych inżynierów prób w locie
Pozostali inżynierowie prób w locie znajdujący się na pokładzie statku powietrznego muszą posiadać doświadczenie i wyszkolenie współmierne do przydzielonych im jako członkom załogi zadań oraz zgodne z instrukcją operacyjną prób w locie, w stosownych przypadkach.
Organizacja udostępnia inżynierowi prób w locie, którego to dotyczy, wszelkie stosowne dokumenty związane z czynnościami, które ma on wykonywać w ramach lotu.”
(1) Rozporządzenie Komisji (UE) nr 1178/2011 z dnia 3 listopada 2011 r. ustanawiające wymagania techniczne i procedury administracyjne odnoszące się do załóg w lotnictwie cywilnym zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 216/2008 (Dz.U. L 311 z 25.11.2011, s. 1).
Tekst urzędowy w EUR-Lex. Lexeva pokazuje treść przepisu, nie udziela porad prawnych. Moc prawną ma wyłącznie tekst opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.