Lexeva to wyłącznie wyszukiwarka aktów prawnych. Nie udzielamy porad prawnych i nie oceniamy spraw. Czym Lexeva nie jest

Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2015/1060 z dnia 2 lipca 2015 r. dotyczące zezwolenia na stosowanie bezwodnej betainy i chlorowodorku betainy jako dodatków paszowych dla wszystkich gatunków zwierząt

Załącznik

W mocy

Numer identyfikacyjny dodatku

Nazwa posiadacza zezwolenia

Dodatek

Skład, wzór chemiczny, opis, metoda analityczna

Gatunek lub kategoria zwierzęcia

Maksymalny wiek

Minimalna zawartość

Maksymalna zawartość

Inne przepisy

Data ważności zezwolenia

mg substancji czynnej/kg mieszanki paszowej pełnoporcjowej o wilgotności 12 % lub mg substancji czynnej/l wody

Kategoria: dodatki dietetyczne. Grupa funkcjonalna: witaminy, pro-witaminy i chemicznie dobrze zdefiniowane substancje o podobnym działaniu

3a920

— Bezwodna betaina

Skład dodatku

Bezwodna betaina

Charakterystyka substancji czynnej

Betaina

C5H11NO2

Numer CAS: 107-43-7

Bezwodna betaina, wyprodukowana w procesie syntezy chemicznej lub ekstrakcji z produktów ubocznych pozostałych po produkcji cukru: melasy buraczanej lub wywaru melasowego z buraków cukrowych.

Kryteria czystości: bezwodna betaina (postać stała) min. 97 % (w przeliczeniu na bezwodną masę). Bezwodna betaina w postaci płynnej min. 47 %.

Metoda analizy

(1) Do oznaczenia bezwodnej betainy w dodatkach paszowych, premiksach, paszach i wodzie: wysokosprawna chromatografia cieczowa z detekcją refraktometryczną (HPLC-RI).

Wszystkie gatunki zwierząt

— —

— 1.

Bezwodna betaina może być wprowadzana do obrotu i stosowana jako dodatek stanowiący preparat.

2. W informacjach dotyczących stosowania dodatku i premiksów należy podać warunki przechowywania i stabilności.

3. Dodatek może być stosowany w wodzie do pojenia.

4. Zaleca się nieprzekraczanie następujących poziomów suplementacji: 2 000 mg betainy/kg mieszanki paszowej pełnoporcjowej (o wilgotności 12 %) lub 1 000 mg betainy/l wody do pojenia drobiu, 700 mg betainy/l wody do pojenia świń i 250 mg betainy/l wody do pojenia cieląt przeznaczonych do dalszego chowu.

5. Jeśli jednocześnie stosowana jest suplementacja betainą w paszy i wodzie do pojenia, należy zachować ostrożność, aby nie przekroczyć zalecanych łącznych poziomów, z uwzględnieniem pierwotnej zawartości betainy w paszy.

6. Dla bezpieczeństwa użytkownika: podczas kontaktu z produktem chronić drogi oddechowe oraz używać okularów i rękawic ochronnych.

23.7.2025.

3a921

Trouw Nutrition International BV

Bezwodna betaina wyprodukowana ze zmodyfikowanego genetycznie buraka cukrowego.

Skład dodatku

Bezwodna betaina

Charakterystyka substancji czynnej

Betaina

C5H11NO2

Numer CAS: 107-43-7

Bezwodna betaina w postaci stałej, wyprodukowana w procesie ekstrakcji ze zmodyfikowanego genetycznie buraka cukrowego KM-ØØØH71-4.

Kryteria czystości: min. 97 % (w przeliczeniu na bezwodną masę).

Metoda analizy

(1) Do oznaczenia bezwodnej betainy w dodatkach paszowych, premiksach, paszach i wodzie: wysokosprawna chromatografia cieczowa z detekcją refraktometryczną (HPLC-RI).

Wszystkie gatunki zwierząt

— —

— 1.

Bezwodna betaina może być wprowadzana do obrotu i stosowana jako dodatek stanowiący preparat.

2. W informacjach dotyczących stosowania dodatku i premiksów należy podać warunki przechowywania i stabilności.

3. Dodatek może być stosowany w wodzie do pojenia.

4. Zaleca się nieprzekraczanie następujących poziomów suplementacji: 2 000 mg betainy/kg mieszanki paszowej pełnoporcjowej (o wilgotności 12 %) lub 1 000 mg betainy/l wody do pojenia drobiu, 700 mg betainy/l wody do pojenia świń i 250 mg betainy/l wody do pojenia cieląt przeznaczonych do dalszego chowu.

5. Jeśli jednocześnie stosowana jest suplementacja betainą w paszy i wodzie do pojenia, należy zachować ostrożność, aby nie przekroczyć zalecanych łącznych poziomów, z uwzględnieniem pierwotnej zawartości betainy w paszy.

6. Dla bezpieczeństwa użytkownika: podczas kontaktu z produktem chronić drogi oddechowe oraz używać okularów i rękawic ochronnych.

23.10.2017

3a925

— Chlorowodorek betainy

Skład dodatku

Chlorowodorek betainy

Charakterystyka substancji czynnej

Chlorowodorek betainy

Wzór chemiczny: C5H11NO2·HCl

Numer CAS: 590-46-5

Chlorowodorek betainy, w postaci stałej, wytwarzany w procesie syntezy chemicznej.

Kryteria czystości: min. 98 % (w przeliczeniu na bezwodną masę).

Metoda analizy

(1) —

Do oznaczenia chlorowodorku betainy w dodatku paszowym:

1. miareczkowanie kwasem nadchlorowym (Farmakopea Amerykańska 31, monografia dotycząca chlorowodorku betainy); lub

2. wysokosprawna chromatografia cieczowa z detekcją refraktometryczną (HPLC-RI).

— Do oznaczenia chlorowodorku betainy w premiksach, paszach i wodzie: wysokosprawna chromatografia cieczowa z detekcją refraktometryczną (HPLC-RI).

Wszystkie gatunki zwierząt

— —

— 1.

Chlorowodorek betainy może być wprowadzany do obrotu i stosowany jako dodatek stanowiący preparat.

2. W informacjach dotyczących stosowania dodatku i premiksów należy podać warunki przechowywania i stabilności.

3. Dodatek może być stosowany w wodzie do pojenia.

4. Zaleca się nieprzekraczanie następujących poziomów suplementacji: 2 000 mg betainy/kg mieszanki paszowej pełnoporcjowej (o wilgotności 12 %) lub 1 000 mg betainy/l wody do pojenia drobiu, 700 mg betainy/l wody do pojenia świń i 250 mg betainy/l wody do pojenia cieląt przeznaczonych do dalszego chowu.

5. Jeśli jednocześnie stosowana jest suplementacja betainą w paszy i wodzie do pojenia, należy zachować szczególną, aby nie przekroczyć zalecanych łącznych poziomów, z uwzględnieniem pierwotnej zawartości betainy w paszy.

6. Dla bezpieczeństwa użytkownika: podczas kontaktu z produktem chronić drogi oddechowe oraz używać okularów i rękawic ochronnych.

23.7.2025.

(1) Szczegóły dotyczące metod analitycznych można uzyskać pod następującym adresem laboratorium referencyjnego Unii Europejskiej ds. dodatków paszowych: https://ec.europa.eu/jrc/en/eurl/feed-additives/evaluation-reports.

Tekst urzędowy w EUR-Lex. Lexeva pokazuje treść przepisu, nie udziela porad prawnych. Moc prawną ma wyłącznie tekst opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.