Artykuł 2

1. W przypadku praktyki mogącej uzasadnić zastosowanie przez Unię środków przewidzianych w art. 23 Umowy Komisja, po zbadaniu danego przypadku z własnej inicjatywy lub na wniosek państwa członkowskiego, decyduje, czy taka praktyka jest zgodna z Umową. Komisja w przypadku, w którym jest to konieczne, przyjmuje środki ochronne zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 6 ust. 2 niniejszego rozporządzenia.

2. W przypadku praktyki, która może spowodować zastosowanie, na podstawie art. 23 Umowy, środków ochronnych skierowanych przeciwko Unii, Komisja, po zbadaniu danego przypadku, decyduje, czy taka praktyka jest zgodna z zasadami określonymi w Umowie. Komisja formułuje stosowne zalecenia w przypadku, w którym jest to konieczne.